زمینه و هدف : دوران کودکی از نظر متخصصان رشته های مختلف علمی از جمله جامعه شناسی، روان شناسی و تعلیم و تربیت به عنوان یکی از مهمترین دوران زندگی بشر محسوب می شود. در این دوران است که کنجکاوی های کودک آغار شده و باید پاسخ داده شود و این پاسخدهی نیز باید با رعایت نکاتی نیز همراه باشد . لذا این پژوهش با هدف مرور کلیه مطالعات راهبری کنجکاوی دینی از سلامت معنوی کودک انجام شد.
روش بررسی : روش مطالعه ی حاضر مرور سیستماتیک و با استفاده از چک لیست JBI انجام شد. پایگاه های الکترونیکی مگیران، پرتال جامع علوم انسانی، SID ،سیویلیکا،علم نت،ایرانداک، نورمگز، پرتال جامع علوم انسانی، گوگل اسکولار و بانک اطلاعات نشریات و مجلات ایران و پایگاه مرکز اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی برای استخراج اطلاعات جستجو گردید.
یافته ها
یافته های مطالعات نشان داد که راهبری کنجکاوی دینی کودک در چهار محور محور ابعاد کنجکاوی دینی شامل : معنوی ( فطری بودن گرایش به دین) ، شناختی ( مراحل رشدی تفکر، استفاده از روش های مناسب، اهمیت سوالات و کنجکاوی)، رفتاری ( نقش تجربه و محیط، یادگیری از طریق الگوها)، هیجانی ( اهمیت احساسات و عواطف، مهرورزی)، محور عوامل موثر بر راهبری کنجکاوی دینی بر به کارگیری روش های پاسخگویی موثر (مستقیم و غیر مستقیم) ، الگوگیری از ( والدین، هم سالان، محیط ) به کارگیری دستورات دینی ( ایجاد انس دینی، ایجاد معرفت دینی،تعمیق باورها) ، مخاطب شناسی ( در نظر گرفتن رشد شناختی، توجه به اصل تفاوت های فردی) ، سبک زندگی اسلامی، محور موانع و چالش های راهبری کنجکاوی دینی شامل : عدم پاسخگویی صحیح، فقدان اگاهی لازم در خصوص رشد شناختی و روش های آموزشی، سهل انگاري و قصور والدين نسبت به تربيت ديني فرزندان و محور آسیب های عدم راهبری کنجکاوی دینی به ایجاد شکاف و بی اعتمادی، سرکوب حس کنجکاوی و تفکر انتقادی، اضطراب و سردرگمی، قطع پیوندهای خانوادگی و عدم انتقال ارزش ها اشاره دارد.
بحث و نتیجه گیری
یافته های این مطالعه نشان داد که ابعاد کنجکاوی دینی که شامل بعد هیجانی، رفتاری، معنوی و شناختی می باشد کمتر مورد پژوهش قرار گرفته است. همچنین در محور عوامل موثر بر کنجکاوی دینی بحث تاثیر تکنولوژی و فضای مجازی به عنوان یک عامل تاثیرگذار بر راهبری کنجکاوی دینی که موجب سلامت روان و سلامت معنوی کودک می گردد، نیازمند مطالعات بیشتر است. اما در بحث آسیب های عدم راهبری کنجکاوی دینی ،پژوهش و مطالعات بیشتری نیاز است تا از نتایج آینده بتوان به عنوان عوامل پیشگیری از دین زدگی و کج فهمی های کودکان ، مورد استفاده آینده سازان قرار گیرد. مورد استفاده آینده سازان قرار گیرد.
همچنین در هیچ مطالعه ای کنجکاوی دینی به عنوان بخشی از سلامت معنوی به غیر از مطالعه ی صف آرا و همکاران اشاره نشده و کنجکاوی دینی صرفا به عنوان یکی از متغیرهای مذهبی کودک در مطالعات بررسی شده است و تنها در مطالعه ی صف آرا که ابعاد سلامت معنوی کودک مورد بررسی قرار گرفته ، کنجکاوی دینی به عنوان یکی از ابعاد شناسایی شد و در این تحقیق راهبری کنجکاوی دینی که خود کنجکاوی دینی که از ابعاد سلامت معنوی کودک هست مورد بررسی قرار گرفت. بنابراین با توجه به اهمیت راهبری کنجکاوی دینی کودکان که به سلامت معنوی آنان منجر مشود ، لازم است بستری فراهم گردیده تا زمینه ساز مطالعات بیشتری در این زمینه گردد