الملخص

در اوستا کتاب آسمانی حضرت زرتشت(ع)، كه هزاران سال قبل از تورات و انجيل و قرآن، در سرزمین ایران، مورد استناد اجداد موحدمان قرار مي‌گرفته است، چندين بار درباره‌ی ارتباط دين و سلامت، مطلب‌هایي درج و بر آن تأكيد شده است. به‌طوري كه در چند جاي اين كتاب درباره‌ی تأثير نماز، دعا و معنويت بر درمان بيماران، مطلب‌هایی به چشم مي‌خورد. مثلاً در بخش اردي‌بهشت يشت اين كتاب آمده است كه: «پزشكان، ممكن است سلامتي را به ياري دانش، كارد، گياهان دارويي و معنويت‌درماني(منثره) به كالبد بيماران، بازگردانند ولي درمان‌بخش‌ترين پزشكان، كساني هستند كه به «معنويت‌درماني» مي‌پردازند»؛ و نيز در بخش هفتم از فرگرد هفتم كتاب اوستا آمده است كه «اگر پزشكان چندي با يكديگر به درمان بيمار بپردازند، يكي با كارد پزشكي، ديگري با گياه‌درماني و آن ديگري با «معنويت درماني»(منثره)، اين سومين است كه بهتر از همه بيماري را از تن بيمار، دور مي‌كند».