بررسي نظر پزشكان و بيماران ایرانی درمورد نحوه بیان حقیقت به بيمار سرطاني
مجله اخلاق پزشکی - علمی پژوهشی,
دوره 4 شماره 13 (1389),
18 مهٔ 2013
,
صفحه 145-165
https://doi.org/10.22037/mej.v4i13.4477
چکیده
در مقوله ارتباط پزشک و بیمار حقیقتگویی به بیمار از مباحث مهم به شمار میرود. از آنجایی که بیان یا کتمان حقیقت علاوه بر مسائل اخلاقی از نظر قانونی نیز ایجاد مشکل میکند، شیوه برخورد صحیح با این موضوع به خصوص در بیماريهایی مانند سرطان دارای اهمیت است. به نظر میرسد میزان و نحوه حقیقتگویی به بیمار سرطانی تابع شرایط متنوعی رسد مرحله سرطان، شرایط فرهنگی هر جامعه، شرایط اقتصادی بیمار، هوش، تحصیلات بر نظر بیماران و فاکتورهایی از جمله نوع تخصص، مدت طبابت، مرحله بیماری بر نظر پزشکان مؤثر میباشد. هدف از این مطالعه بررسی نگرش پزشکان و بیماران در مورد حقیقتگویی به بیمار سرطانی است.
این مطالعه از نوع توصیفی میباشد که در بیمارستان سیدالشهداء شهر اصفهان انجام شده است. 50 پزشک و 150 بیمار وارد مطالعه شدند که روش نمونهگیری پزشکان سهمی و آسان و برای بیماران آسان و متوالی در نظر گرفته شد. ابزار جمعآوری اطلاعات دو پرسشنامه شامل 22 سؤال برای هر دو گروه پزشکان و بیماران جهت بررسی نگرش آنان انتخاب بود. اطلاعات جمعآوریشده به وسیله نرمافزار 16 SPSS آنالیز شد.
88% بیماران و 90% پزشکان موافق حقیقتگویی به بیمار مبتلا به سرطان در مرحله اولیه بودند و 78% بیماران و 72% پزشکان موافق بودند که حقیقت به بیمار مبتلا به سرطان پیشرفته نیز گفته شود.
بیشتر پزشکان موافق حقیقتگویی زن بودند؛ میانگین سنی 38 سال داشتند و متأهل بودند.
هر دو گروه پزشکان و بیماران موافق صراحت در بیان تشخیص، عدم تأثیر شرایط اقتصادی بیمار در بیان حقیقت و بیان حقیقت بلافاصله بعد از تشخیص هم در مرحله اولیه و هم در مرحله پیشرفته سرطان بودند. بهترین فرد برای گفتن تشخیص سرطان از نظر هر دو گروه، پزشک بود. بهترین مکان از نظر بیماران مطب و از نظر پزشکان مکان ساکت و بدون مزاحمت بود. از نظر اکثر افراد در هر دو گروه مورد مطالعه، بیمار باید به طور کامل در جریان اطلاعات سرطان اولیه و پیشرفته قرار بگیرد و عوارض درمان را نیز بداند.
با توجه به نتایج به دستآمده در فرهنگ جامعه ما نیز با وجود تفاوت نظرات در اجزای حقیقتگویی اکثر بیماران صرف نظر از سن، جنس، وضعیت تأهل و اکثریت پزشکان صرف نظر از سن، جنس، وضعیت تأهل و مدت طبابت نظر موافقی نسبت به لزوم حقیقتگویی به بیمار سرطانی هم در مرحله اولیه و هم در مرحله پیشرفته بیماری دارند. در نتیجه بیان حقیقت به روش صحیح از ضروریات است.
- حقیقتگویی؛ سرطان در مرحله اولیه؛ سرطان در مرحله پیشرفته؛ نگرش پزشکان؛ بیماران
ارجاع به مقاله
مراجع
منابع فارسی:
زالی، م. (1377 ش.). مبانی نوین ارتباط پزشک و بیمار. تهران: فرهنگستان علوم پزشکی جمهوری اسلامی ایران، صص 12-6 و 7-172 و 8–230 و 47-435.
زاهدی، ف. لاریجانی، ب. (1389 ش.). گفتن حقیقت به بیمار در فرهنگهای مختلف و بیان دیدگاههای اسلام. مجله اخلاق و تاریخ پزشکی.
طاولی، آ. منتظری، ع. محققی، م ع. روشن، ر. طاولی، ز. ملیانی، ز. (1386 ش.). نقش اطلاع از تشخیص سرطان در کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان دستگاه گوارش. فصلنامه پایش، شماره 3، صص 64-257.
کاظمی، ع. پورسلیمانی، ع. فخاری، ع. مداین، ک. (1389 ش.). بررسی جوانب حقیقتگویی از دیدگاه مجموعه کادر پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز. مجله اخلاق و تاریخ پزشکی، دوره سوم، شماره 2، صص 63-54.
وحدانینیا، م س. منتظری، ع. (1382 ش.). اطلاعرسانی به بیماران سرطانی از دیدگاه متخصصان پزشکی و بهداشتی، فصلنامه پایش، شماره 4، صص 65-259.
منابع انگلیسی:
Akabayashi, A. Kaim I. Takemura, H. Okazaki, H. (1999). Truth telling in the case of a Pessimistic diagnosis in Japan. 354: 1263
Anderlik, MR. Pentz, RD. Hess, KR. (2000). Reuisiting the truth telling debzte : a study of disclosure practices at a major cancer center. J Clin Ethics. 11: 251-9.
Oncol, A. (1999). Awareness Of disease among Italian Cancer patients: is there a need for further improvement in patient information ? The Italian Group for the Evaluation of Outcomes in oncology (IGEO). 10 (9):1095-100.
Bail, WF. Lenzi, R. Parker, PA. Buckman, R. Cohen, L. (2002). Oncologists attitudes toward and Practices in giving bad news: an exploratory Study. J Clin Oncol. 20: 2189-96.
Bascunan, ML. (2005). Truth disclosure in medicine: psychological Perspective. Rev Med Chil. 133 (60): 693-8.
Bendassat, J. Pilpel, D. Tidhar, M. (1998). Patients preferences for Participation in Clinical decision - Making: a review of published Surveys. Bahav Med. 24: 81-8.
Blackhall, LJ. Murphy, ST. Frank, G. Michel, V. Azen, S. (1995). Ethnicity and attitudes toward patient outonomy. 276: 820-5.
Centano–Cortez, C. Nunez–Olarte, JM. (1994). Questioning diagnosis disclosure in terminal cancer patients . A Prospective study evaluating patients responses. Palliative Med. 8: 39–44.
Cousineau, A. Chow, M. Brezden, P. (2003). Worlds apart : truth - telling in the case of Mrs.VV. J Pastoral Care Counsel. 57 (4) : 415-26
Dein, S. (2004). Explantory models of and attitudes toward cancer in different cultures. Lancet Oncol. 5: 119-24.
Faria, SL. Souhami, L. (1997). Communication with the cancer patient: information and truth in Brazil. Ann NY Acad Sci. 809: 163-71.
Good, M. Good, B. Schaffer, C. Linds. (1990). American oncology and the discourse on hope. Cult Med Psychiatry. 14: 59-79.
Grassi, L. Geraldi, T. Messina, E-G. Magnani, K. (2000). Physicians attitudes to and problems with truth tellin to cancer patients. Support care cancer. 8: 40-5.
Illingworth, P. (2000). Bluffing puffing and spinning in managed – care Organizations. J Med philos. 25 (1): 62-76.
Jenkins, V. Fallow-Field, L. Saul, J. (2001). Information needs of patients with cancer : results from a large Study in UK cancer centers. Brj Cancer. 84: 48-51.
Jiang, Y. Li, J-Y. Huang, M-J. Zhou, L. Lim-Zhao, X. Wei, Y-Q. (2006). Different attitudes of oncology clinicians toward truth telling of different Stages of cancer. Support Care Cancer. 14: 1119-25.
Jiang, Y. Liu, C. Li, J-Y. Huang, M-J. Yao, W-X. Zhang, R. Yao, B. Du, X-B. Chen, J. Xie, K. Zhao, X. Wei, Y-Q. (2007). Different attitudes of Chinese patients and their families toward truth - telling of different stages of cancer. Psycooncology. 16 (10): 928-36.
Kazemiyan, A. (2008). Evaluating physicians, points of view about terminally ill patients. J Med Ethics Hist Med. 1(2): 61-7.
Montazeri, A. Tavoli, A. Mohagheghi, M-A. Roshan, R. Tavoli, Z. (2009). Disclosure Of Cancer diagnosis and quality of life in Cancer Patients: Should it be the Same everywhere. BMC Cancer. 9 (39): 1109-16.
Montazeri, A. Vahdani, M. Haji-Mahmoodi, M. Jarundi, S. Ebrahimi, M. (2002). Cancer Patient education in Iran: a descriptive Study. Supportive Care Cancer. 10: 169-73.
Noone, I. Crow, M. Pillay, I-O. Kiffe, S-T. (2000). Telling the truth about cancer : views of elderly patients and their relatives. Ir med J. 93 (4): 104-5.
Novak, D-B. Plumer, S. Smith, R-L. (1070). changes in Physicians attitudes toward telling the cancer patients. JAMA. 241: 897-900.
Oken, D. (1961). What to tell cancer Patients : a study of medical attitudes. JAMA. 175: 1120-8.
President, S. (1982). Commission For The Study OF Ethical Problems in Medicine. Making health care decisions, vol 1. Washington: Us Government printing Office. 69-111.
Seo, M. Tamura, K. Shijo, H. (2000). Telling the diagnosis to concer patients in Japan: attitudes and perceptions of patients, Physicians and nurses. Palliat Med. 14: 105-10.
Torrecillas, L. (1997). Communication of the cancer diagnosis to Maxican Patients. Ann N Y Acad Sci. 809: 188-96.
Uchitome, Y. Yamawaki, S. (1997). Truth - telling Practice in cancer care in Japan. Ann NY Acad Sci. 809: 7-16.
Wang, S-Y. Chen, C-H. Chen, Y-S. Huang, H-L. (2004). The attitude toward trurth telling of cancer in Taiwan. J Psychosom Res. 57: 53-8.
Yun, Y-H. Lee, C-G. Kim, Si-Y. Lee, S-W. (2004). The attitudes of cancer Patients and their families toward the disclosure of terminal illness. Journal og Clinical Oncology. 22: 307-14.
- چکیده مشاهده شده: 1702 بار