akhlāq-i pizishkī i.e., Medical Ethics

Abstract

بارداری با روش رحم جایگزین، استفاده از رحم يك خانم به ‌منظور استقرار سلول تخم متعلق به زوجي ديگر است. انجام بارداري جايگزين به شيوه‌اي امروزي (يعني قرار دادن سلول تخم متعلق به يك زوج در رحم زني ديگر و تحويل نوزاد پس از تولد اين زن به زوج مذكور) اولين بار در اواخر دهه هفتاد (در قرن گذشته ميلادي) رخ داد. موافقان این روش اعتقاد دارند که این روش به حل معضل ناباروری کمک کرده، باعث تحکیم مبانی خانواده می‌شود، قوانین حاکم بر این روش از لغزش‌ها و نارسایی‌ها جلوگیری می‌کند، ارتباط ژنتیک بین زوج متقاضی و فرزند برقرار است مخالفان این روش اعتقاد دارند که این روش باعث صدمه به ارکان خانواده، باعث تأثیر سوء بر روند فرزندخواندگی شده، هزینه گزافی دربر دارد، ممکن است موجب رواج پدیده فرزندخواندگی شود، مزید برآن هنوز هم ابهامات قانونی متعددی در این عرصه وجود دارد که هر دو مورد به تفصیل در مقاله مورد بحث قرارگرفته است. باید دانست که با حفظ استانداردهاي علمي پزشكي و تصويب قوانين جامع كه روند انجام‌دادن اين عمل را كنترل مي‌کنند، مي‌توان از هرگونه آسيب و ضررهاي احتمالي براي نوزادان حاصل از اين اقدام و احتمال خطر و آسيب براي زنان باردار جايگزين جلوگيري كرده و حقوق زوج متقاضي را نيز حفظ كرد. با توجه به مباحث مطرح شده در متن مقاله، بديهي است اين عمل كه اقدامي مناسب برای كمك به زوج‌هاي نابارور بوده و درماني در جهت رفع محروميت آنان از اين موهبت الهي است با ملاحظات و كنترل‌هاي اخلاقي، قانوني و پزشكي‌ مي‌تواند به نحو احسن مورد استفاده قرار گرفته و از لغزش‌ها، انحرافات در عملکرد عملی و سوء‌ استفاده‌هاي احتمالي از آن ممانعت به‌عمل آید.