• Login
  • Register
  • English
    • فارسی

akhlāq-i pizishkī i.e., Medical Ethics

  • Home
  • About the Journal
    • About the Journal
    • Aims and Scope
    • Open access
    • Indexing & Abstracting
    • Peer Review Policy
    • Editorial Board
    • Archiving Policy
    • Plagiarism Policy
    • Preprint Policy
    • Congress Policies
    • Statement on the use of AI (Artificial Intelligence)
  • Articles
    • Past Issues
    • Current Issue
    • Articles in Progress
    • Accepted manuscript
  • Guide for Authors
    • Submission Guidelines
    • Submission Checklist
    • Publishing Ethics
    • Manuscript Withdrawal and Retraction
    • Cover Letter
    • Publication Fee
    • Orcid Code
  • Guide for Reviwers
  • FAQ
  • Contact Us
Advanced Search
  1. Home
  2. Archives
  3. Vol. 2 No. 6 (1387): مجله اخلاق پزشکی
  4. Editorial

Vol. 2 No. 6 (1387)

April 2016

سخن سردبیر

  • محمود عباسی

akhlāq-i pizishkī i.e., Medical Ethics, Vol. 2 No. 6 (1387), 26 April 2016 , Page 7-10
https://doi.org/10.22037/mej.v2i6.12172 Published: 2016-04-26

  • View Article
  • Cite
  • Statastics
  • Share

Abstract

در پرتو فناوری­های نوین پزشکی و چالش­های فراروی آن همواره این سؤال مطرح است که چگونه باید الگوهای اخلاقی خود را انتخاب کنیم. گاهی این انتخاب چنان ساده به نظر می­رسد که ما حتی این الگوها را نمی­بینیم. مثلاً هیچگاه هوشیارانه تصمیم نمی­گیریم که به تسلی خاطر دوست نزدیکی که فرزندش کشته شده بپردازیم بلکه ناخودآگاه این کار را انجام می­دهیم. گاهی الگوهای انتخابی باعث پریشانی ما می­گردد، مثلاً عدم اطمینان از مبادرت به سقط جنین یا مخالفت با جنگی قریب­الوقوع یا دانستن آنچه که باید انجام دهیم ولی نمی­دانیم چگونه، یا زمانی که تمام انتخاب­های پیش رو قابل اعتراض به نظر می­رسند یعنی هیچ یک ایده­آل نیستند و نمی­خواهیم عواقب آنها را در زندگی خود بپذیریم. بهترین مثال در این زمینه «انتقامجویی» است که در داستان و فیلمی به همين نام توصیف شده است: یک افسر نازی، زنی لهستانی به نام سوفی را مجبور می­كند تا یکی از فرزندانش را برای کشته شدن انتخاب کند. افسر به زن می­گوید که در صورت انجام ندادن این کار هر دو آنها را می­کشد. این زن بالاجبار انتخاب می­کند و با عواقب این انتخاب زندگی می­کند، حتی اگر «انتخاب نکردن» را انتخاب کند. بدون شک برخی از افراد در قبال مسائل اخلاقی بی­توجه بوده و کورکورانه علایق خودشان را دنبال می­کنند و هرگز به تأثیر اعمالشان بر روی دیگران توجه ندارند. ما باید خوشحال باشیم که چنین افرادی بر دنیا حاکم نیستند، وگرنه در مدت زماني کوتاه اصلاً دنیایی باقی نمی­ماند که بتوان بر آن حکومت کرد. خوشبختانه اکثر مردم از ابعاد اخلاقی زندگی خود مطلع هستند، ولی متأسفانه بسیاری از ما ارزش و اهمیت این ابعاد را به طور کامل درک نمی­کنیم، زیرا بینش و بصیرت اخلاقی ما محدود است. بسیاری از ما نقاط کور اخلاقی زیادی داریم. در اکثر مواقع که اطلاعات تاریخی، سیاسی، اقتصادی، روان شناختی و جامعه شناسی كه می­تواند ما را از اعمال اخلاقی آگاه سازد، چشم پوشی می­کنیم. برای انتخاب بهتر باید از گزینه­ها و اطلاعات پیش زمینه­ای مرتبط آگاه شویم و نتایج و عواقب اعمالمان را هم برای خودمان و هم برای دیگران ارزیابی کنیم. ما می­توانیم یاد بگیریم که تصمیمات اخلاقی آگاهانه بگيریم و اين مهم تنها با تلاش و تمرین محقق می­گردد....

How to Cite

عباسی م. (2016). سخن سردبیر. akhlāq-I Pizishkī i.E., Medical Ethics, 2(6), 7–10. https://doi.org/10.22037/mej.v2i6.12172
  • ACM
  • ACS
  • APA
  • ABNT
  • Chicago
  • Harvard
  • IEEE
  • MLA
  • Turabian
  • Vancouver
  • Endnote/Zotero/Mendeley (RIS)
  • BibTeX
  • Abstract Viewed: 424 times

Download Statastics

  • Linkedin
  • Twitter
  • Facebook
  • Google Plus
  • Telegram

Information

  • For Readers
  • For Authors
  • For Librarians

Developed By

Open Journal Systems

Language

  • فارسی
  • English
  • Home
  • Archives
  • Submissions
  • About the Journal
  • Editorial Team
  • Contact

Creative Commons License
This journal is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.

Powered by OJSPlus