فلسفه روابط انسانی و اصول اخلاق در علوم پزشکی
akhlāq-i pizishkī i.e., Medical Ethics,
Vol. 5 No. 16 (1390),
12 November 2012
,
Page 79-93
https://doi.org/10.22037/mej.v5i16.3681
Abstract
انسان براساس فلسفه به شناخت خود، هستی و ارزشهای پیرامون خود پرداخته، تصمیمات و رفتارهای فردی را براساس آن شکل میدهد. فلسفه، اعتقادات و ارزشها، روش ارتباط افراد را با یکدیگر تعیین مینماید و مجموعه اعتقادات و ارزشهایی است که رفتار فرد را هدایت کرده و شکل میدهد. بحث فلسفه و ضرورت آگاهی از ابعاد آن در روابط، رفتارها و تصمیمات اخلاقی ما از آنجا ظهور مینماید که در علوم پزشکی، پزشکان و پرستاران به عنوان ارائه دهندگان خدمات بهداشتی ـ درمانی در روابط خود با انسان سروکاردارند. تصمیم صحیح، فعالیت و رفتار مناسب تیم درمانی ـ مراقبتی در برابر مددجویان به عنوان یک انسان حائز اهمیت است. مقاله حاضر یک مقاله مروری است با هدف تأثیر فلسفه بر روابط انسانی (ارائه دهندگان خدمات بهداشتی ـ درمانی و مددجویان) مطابق اصول اخلاقی پله گرینو و توماسمو که براساس مدل بهبود روابط شکل گرفته است. فلسفه اخلاقی پزشکی جایگزین از فلسفه انسانگرایی مارتین بابر منشأ گرفته شده و توسط تئوری اخلاق پله گرینو و توماسمو مورد توجه قرار گرفته است. در این فلسفه مراقبت و درمان پزشکی یک تعامل دوطرفه بین بیمار و تیم مراقبتی ایجاد مینماید که ابعاد جسمی و درونی دو گروه را درگیر مینماید. مرکز این فلسفه را ارتباطات و هدف مراقبت بهداشتی را بهبود روابط تشکیل میدهد. محقق با بررسی فلسفه ارتباطی مارتین بابر و فلسفه اخلاقی پله گرینو و توماسمو به ارائه مدل در زمینه برقراری ارتباط بین ارائه دهندگان خدمات بهداشتی و مددجویان پرداخته و راهی مطمئن جهت برقراری این ارتباط پیشنهاد مینماید. امروزه با پیشرفت تکنولوژی توجه و ارتباط متخصصین بالینی به تجهیزات و امکانات پزشکی بیش از توجه آنها به روابط انسانی است. چگونگی برقراری یک ارتباط صحیح و ارتباط تعاملگونه با منیت و هستی فرد مناسبترین روش ارتباطی بین پزشک و پرستار با مددجویان میباشد و ارتباط سطحی بین این دو در طولانی مدت منجر به فرسودگی شغلی پرسنل و نارضایتی بیمار میگردد.
- فلسفه؛ روابط انسانی؛ اصول اخلاقی
How to Cite
References
الف) فارسی
اوزمن، ه و کرامر، س. (1379). مبانی تعلیم و تربیت. (ترجمه گروه علوم تربیتی). انتشارات باقری.
باقری، ح. (1374). فلسفه آموزش و پرورش. تهران: انتشارات آستان قدس رضوی.
بهشتی، س. (1374). فلسفه تربیتی شما چیست؟ چ 3. تهران: انتشارات سمت.
بهشتی، س. (1377). زمینهای برای بازاندیشی فلسفه در تعلیم و تربیت. تهران: انتشارات ویرایش.
توکلی، ع. (1377). نظریههای جامعهشناسی. انتشارات سمت.
دیلمی، ا؛ آذربایجانی، م. (1382). اخلاق اسلامی. دفتر نشر معارف. چ 12.
صلصالی، م. (1383). فلسفه، دانش و نظریههای پرستاری. تهران: انتشاران بشری.
عابدینی، ی. مروری بر مبانی فلسفی، ویژگیها و روشهای پژوهش کیفی. مجله روانشناسی و علوم تربیتی. سال سی و پنجم. ش 2: ص 185ـ159(1382).
قدیانی، م؛ صدر، ش؛ فربود منش، ح. (1384). قواعد اسلامی در اخلاق پزشکی. مجله علمی پزشکی قانونی. ش 37.
گوتگ، جی.ال. (1380). مکاتب فلسفی و آراء تربیتی. (ترجمه دکتر محمدجعفر پاکسرشت). تهران: انتشارات سمت.
مصباح یزدی، م. ت. (1378). آموزش فلسفه. تهران: مؤسسه انتشارات امیرکبیر.
مطهری، م. (1376). فلسفه اخلاق. انتشارات اسوه.
نقیبزاده، میرعبدالحسین. (1382). درآمدی به فلسفه. تهران: انتشارات طهوری. چ 9.
نیکزاد، م. (1375). کلیات فلسفه تعلیم و تربیت. انتشارات کیهان.
ب) انگلیسی
Fawcett J (2000) Analysis and Evaluation of Contemporary Nursing Knowledge: Nursing Models and Theories. Philadelphia: F.A. Davis Company.
Honaver,V and Airentti,G.(2010) Is a naturalistic theory of communication possible? Cognitive System Research. Available online at:
Meleis AI (2007) Theoretical Nursing, Developmental and progress. 4th edition. Philadelphia: Lippincott Williams and Wilkins.
Reed P.G; Shearer N.C; Nicoll LH (2003) Perspective on Nursing Theory. 4th edition. Philadelphia: Lippincott Williams and Wilkins.
Scott,J.G. Scott,R.G.Miller,W.L etal (2009)Healing relationships and the existential philosophy of Martin Buber. Philosophy, Ethics, and Humanities in Medicine .4(11).
Warburton (2004)Philosophy The
- Abstract Viewed: 1347 times