سخن سردبیر
akhlāq-i pizishkī i.e., Medical Ethics,
Vol. 3 No. 9 (1388),
14 November 2012
,
Page 7-10
https://doi.org/10.22037/mej.v3i9.12135
Abstract
خداي را شاكريم كه ما را از رهروان قرآن قرار داد و او را سپاس ميگوييم كه نعمت بهرهمندي از آيات نوراني قرآنش را به ما عطا فرمود و بر درگاهش سجده عبوديت ميسایيم كه قرآن را كتاب شفا قرار داد،[1] كتابي كه در بردارندهي هر خرد و کلاني است[2] و شفادهنده هر درد لاعلاجی.[3] قرآن - معجزهی جاوید پیامبر گرامی اسلام (ص) - فانوس نجات جویندگان حقیقت و مشعل هدایت پویندگان معرفت است....
1- «وَ نُنَزِّلُ مِنَ القُرَآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَ رَحمَةٌ لِلمُؤمِنینَ وَ لا یَزِیدُ الظَّالِمینَ إِلّا خَسَاراً» سوره مبارکه اسراء، آیه کریمه 82
2- «وَ لا رَطبٍ وَ لا یَابِسٍ إلا فِی کِتَابٍ مُبینٍ» سوره مبارکه أنعام، آیه کریمه 59
3- « وَ شِفَاءٌ لِمَا فِی الصُّدُور» سوره مبارکه یونس، آیه کریمه 57
How to Cite
- Abstract Viewed: 371 times