رابطه پزشك و بيمار
akhlāq-i pizishkī i.e., Medical Ethics,
Vol. 2 No. 4 (1387),
28 June 2016
,
Page 107-120
https://doi.org/10.22037/mej.v2i4.12161
Abstract
در این تحقیق سعی کردیم که با دید هستی شناسی به بررسی رابطه بیمار و پزشک بپردازیم لذا در ابتدا با توضیحی کوتاه از ارتباط انسانها به ارتباط پزشک و بیمار رسیدیم. برای دست یابی به این امر در ابتدا به توضیح رابطه ایده آل و سپس با توضیح رابطه موجود به نقد آن پرداخته و با دسته بندی و توضیح هویت های وجودی انسان ها ارتباط ایشان را در قالب این هویتها به بحث نهادیم. نتایج بدست آمده از بررسی ها و مطالعات انجام شده بر این مبنا قرار گرفته است که اولا هر رابطه ای نیاز به توجه و شناخت و اعتقاد به هویت معرفتی طرفین ارتباط دارد تا این رابطه در حد بالای انسانی خود بر قرار شود و در ثانی یک پزشک باید علاوه بر شناخت بیماری، انسان شناس نیز باشد تا بتواند با بیمار خود رابطه ای سودمند برقرار سازد.
- ارتباط پزشک و بیمار؛ هویت وجودی انسان؛ هویت معرفتی؛ هویت عاطفی؛ هویت جمادی
How to Cite
References
- عباسی محمود، طرح نظریه مشارکت و همبستگی در رابطه بین پزشک و بیمار،:www.medical-law.ir
- رازی احد و صمدی راد بهرام، اخلاق، تاریخ و قوانین حرفه پزشکی، انتشارات اختر، 1385
- تابعی (ضیاءالدین)، مولوی (پرویز) و کاغذیان (هومن)، بنیان های اخلاق زیستی، انتشارات موسسه فرهنگی حیان- اباصالح ، چاپ اول،1387
- زالی، محمدرضا، مبانی نوین ارتباط پزشک و بیمار، مرکز تحقیقات اخلاق و حقوق پزشکی، 1387
- Abstract Viewed: 998 times