پاسداري از منابع طبيعي در راستاي اصول اخلاق زیستی و حفظ سلامت انسان از ديدگاه قرآن
akhlāq-i pizishkī i.e., Medical Ethics,
Vol. 3 No. 8 (1388),
17 November 2012
,
Page 45-76
https://doi.org/10.22037/mej.v3i8.3735
Abstract
انسان به عنوان اشرف مخلوقات با مدد نيروي تفكر و تعقّّل توانسته است بر بخش اعظم كرهی زمين تسلط يافته، با تسخير اجزای اين شبكهی عظيم از آب، هوا، خاك و... در تغييرات ايجاد شدهي پيرامون خود، نقش عمدهاي را ايفا نمايد. اشتياق نامحدود انسان براي داشتن شرايط بهتر و ايدهآل، همگام با رشد روزافزون جمعيت، او را واداشته است تا تمام عوامل محيطي را به نفع خويش دستخوش تغييرات نمايد و گاه به طور ناخواسته مشكلات بزرگي را به بارآورد. با ادامه اين تغييرات و تخريب محيط زيست و واردكردن آلودگيهاي مختلف به منابع طبيعي، در آيندهي نزديك، زماني فرا ميرسد كه ديگر نميتوان هيچ اقدامي را در احياي منابع طبيعي و نجات محيط زيست انجام داد. لازم است با توجه به نقش ارزندهی مسايل تربيتي و ديني، انسان مسلمان را متوجه نعمتهاي الهي ساخته و از او در پرتو آيات الهي و احاديث و شكرگزاري از نعمتهاي خداوندي، براي حفظ منابع طبيعي و جلوگيري از آلودگي آن مدد جست. در اين مقاله براي پاسداري از سه ركن اساسي محيط زيست يعني آب، خاك و هوا در تعاليم ديني، به آيات و رواياتي كه در اين زمينه وجود دارد، اشاره شده است.
- قرآن؛ احاديث؛ منابع طبيعي (آب، خاك، هوا)
How to Cite
References
قرآن كريم
ابن سینا. قانون در طب.
ابن خلدون. مقدمه.
ابن الازرق. (1968م). بدائع المسلك في طبايع الملك، دارالتراث العربي.
بي آزار شيرازي، عبدالكريم. (1374). رساله نوين فقهي پزشكي دفتر نشر فرهنگ اسلامي.
جماليان، سيد رضا. (1371). پنجاه راه ساده براي نجات كره زمين، انتشارات چاپخش، چاپ اول.
جوادی آملی، عبدالله. (1387). دین شناسی.ج:1، چاپ، 5، قم مرکز نشر اسراء.
حر عاملي، محمدبن الحسن. (1382ق، 1360). وسايل الشيعة، كتاب احياء الاموات، دارالنهفتة.
حکیمی، محمدرضا. الحیاه، به نقل از فرهنگ جهاد.
زمانی، کریم. شرح مثنوی.
السمهودي. (1979م). وفاءالوفاء باخبار دار المصطفي، بيروت، دار الاحياء.
سيد مظفري، فريده دخت، زيست شناسي سلولي و مولكولي، انتشارات دانشگاه پيام نور.
شريعت پناهي، محمد. (1373). مباني بهداشت محيط، انتشارات دانشگاه تهران.
شفيعي، سيد محمد. (1376). تأثیر محيط زيست در انسان، نشر اركان، چاپ اول.
صبحی صالحی. نهج البلاغه. ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه.
عليرضايي، مريم. (1376). مقاله بهداشت محيط در اسلام، همايش بهداشت در اسلام.
فتاحي، سيدحسين. (1371). مجموعه مقالات سيمنار ديدگاه¬هاي اسلام درپزشكي، انتشارات دانشگاه فردوسي مشهد.
كردواني، پرويز. (1374). جغرافياي خاك ها، انتشارات صدرا.
كردواني، پرويز. (1375). منابع و مسائل آب در ايران، انتشارات صدرا.
قزويني. (1974م). آثار البلاد و اخبار العباد، انتشارات دارصادر بيروت.
مجلسي، محمد باقر. (1403ق). بحارالانوار، بيروت، داراحياء التراث العربي، چاپ سوم.
محمودي، عباسعلي. (1379). آب و بهداشت در اسلام، دفتر تحقيقات و نشريات.
مکارم شیرازی، ناصر. (1381). تفسیر نمونه، چاپ:43، قم: انتشارات دارالکتب الاسلامیه.
نابلسي. (1979). الملاحة في علم الفلاحة، انتشارات دارالافاق الجديده بيروت.
نوري، ميرزا حسين. (1408ق). مستدرك الوسايل بيروت، مؤسسه آل البيت، چاپ دوم.
يحيي آبادي، اكبر. (1376). آب وجايگاه آن در اسلام و ساير اديان، انتشار تهران.
- Abstract Viewed: 819 times