اصول اخلاقی محیط زیست از منظر اسلام
akhlāq-i pizishkī i.e., Medical Ethics,
Vol. 3 No. 8 (1388),
17 Aban 2012
,
Page 11-44
https://doi.org/10.22037/mej.v3i8.3734
Abstract
عواقب زیانبار بهرهبرداری بیرویه از طبیعت و پيدايش انواع آلایندهها در محیط زیست، پیشرفت و توسعه بدون برنامهريزي همه جانبه که با تخریب وآلودگی محیط زیست همراه است، نگاه جهاني به مؤلفههاي زيست محيطي در جهان، وضعيت مخاطرهآميزي را نشان ميدهد. ضرورت تدوين اصول اخلاق زيست محيطي که نظر بر آرمانهای اخلاقی الهي داشته باشد و در عین حال توسعه و بهبود زندگی مادی را نیز در برگیرد، جديتر از هر زمان ديگر است. چنین مجموعهای ازاصول و مبانی نمیتواند به نحو جامع توسط فرد یک یا گروه تدوین گردد، زيرا نيازمند مباني هستيشناسي و انسان شناسي برگرفته از منبعی فرای طبیعت آموزههاي وحياني می باشد. محيط زيست عبارت است از همهي چيزهايي كه در اطراف ما وجود دارند و روي آنها تأثير ميگذاريم و آنها نيز ما را متأثر ميسازند و شامل محیط طبیعی، محیط مصنوعی و محیط اجتماعی است. از منظر اسلام میتوان به اصولی اشارهکرد، که مهمترین آنها از این قرارند: عدالت در محیط زیست، آبادی محیط زیست مصنوعی، دعوت به حفاظت از محیط زیست، بررسی اثرات زیست محیطی طرحهای توسعه، جلوگیری از تخریب و آلودگی محیط زیست، مصرف بهینه، بهداشت محیط، بهداشت آب، بهداشت هوا، بهداشت صدا، بهداشت زمین، بهداشت زباله، ایجاد سیستم بازیافت، توسعه فضای سبز و اجرای پیمانهای ملی و بینالمللی
- اصول؛ اخلاق؛ محیط زیست؛ بهداشت؛ اسلام
How to Cite
References
قرآن کریم
نهج البلاغه
آمدی، عبدالواحد. (1360). غررالحکم. تهران: دانشگاه تهران.
ابن شعبه. (1404ق). تحف العقول. قم: مؤسسه النشر السلامی.
الحر عاملی، محمدبن حسن. (1403). وسائل الشیعه. تهران: کتابفروشی الاسلامیه.
الکلینی، محمدبن یعقوب. (1388ق). الکافی. طهران: دارالکتاب العربی.
براون، لستر وکین، هال. (1374). ارزیابی مجدد ظرفیت نگهداشت جمعیتی کره زمین.
(ترجمه حمید طراوتی و فرزانه بهار). مشهد: انتشارات جهاد دانشگاهی. (تاریخ انتشار به زبان اصلی 1995م)
براون، لستر و همکاران. (1370). وضعیت جهان.(ترجمه حمید طراوتی). تهران: نشر ژرف. تاریخ انتشار به زبان اصلی، 1990م).
برقی، محمدبن خالد. (137ق). محاسن. طهران: دارالکتاب الاسلامیه.
پاپلی یزدی، محمدحسین. (1374). اهمیت مسأله محیط زیست، فصلنامه تحقیقات جغرافیایی. شماره36.
پاک نژاد، رضا. (1360). اولین دانشگاه و آخرین پیامبر. یزد: بنیاد فرهنگی شهید پاک نژاد.
پور خباز، علی رضا. (1381). عمده ترین آشفتگی های زیست محیطی قرن حاضر. مشهد: به نشر.
حلم سرشت، پریوش و دل پیشه، اسماعیل. (1382). اصول و مبانی بهداشت محیط. تهران: چهر.
خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران19/9/84 گزارش از مریم مولوی.
دبیری، مینو. (1382). آلودگی محیط زیست. تهران: آیلار.
روشنی، علی. (1381). اکولوژی عمومی. تهران: دانشگاه امام حسین.
شکوهی، حسین.(1372). جغرافیا و مذهب. فصلنامه تخقیقات جغرافیا، شماره30.
شاحیدر، عبدالکریم. (1373). شکار و صید در حقوق ایران. تهران: انتشارات سازمان محیط زیست.
صدوق، ابوجعفر ابن بابویه. (1404ق). امالی. تهران: اسلامیه.
طباطبایی، محمدحسین. المیزان. قم: جامعه المدرسین و بی تا.
طوسی، محمدبن حسن. (1401ق). تهذیب الاحکام. بیروت: دارالتعارف و دار صعب.
طوسی، محمدبن حسن. (1415ق). امالی. قم: مؤسسه امام هادی.
عیاشی، محمدبن مسعود. (1380ق). تفسیر عیاشی. تهران: المکتبة العلمیة الاسلامیة.
فیض کاشانی، ملا محسن. (1362). تفسیر صافی. طهران: المکتبة الاسلامیة.
گرجی، ابوالقاسم. (1363). اسلام و محیط زیست. نشریه نورعلم، شماره4.
مکارم شیرازی، ناصر. (1372). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتاب الاسلامیة.
-----،----،-----، مجله دانستنی های هوای پاک، شماره 53.
مجلسی، محمد باقر. (1413). بحارالانوار. بیروت: دارالاضواء.
متین، ابوالقاسم.تهدید جانی زیست گره. تشدید پژوهش و سازندگی، شماره13.
نوری، میرزا حسین. (1407ق). مستدرک الوسایل. بیروت: مؤسسه آل بیت الاحیاء الاتراث.
یخشکی، علی. (1381). شناخت، حفظت و بهسازی محیط زیست ایران. تهران: مؤسسه آموزش عالی علمی- کاربردی جهاد کشاورزی.
یعقوبی، ابن واضح. تاریخ یعقوبی، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی.
- Abstract Viewed: 1426 times