• ورود
  • ثبت‌نام
  • فارسی
    • English

مجله اخلاق پزشکی - علمی پژوهشی

  • صفحه اصلی
  • درباره مجله
    • درباره‌ مجله
    • هدف و دامنه
    • دسترسی آزاد
    • نمایه نامه ها
    • سیاست های داوری
    • هیأت تحریریه
    • سیاست ذخیره سازی
    • سیاست بررسی سرقت علمی و ادبی
    • سیاست مقالات پیش چاپ (preprint)
    • سیاست مقاله در کنگره
    • بیانیه استفاده از هوش مصنوعی
  • مقالات
    • شماره های پیشین
    • شماره جاری
    • مقالات در دست انتشار
    • مقالات پذیرفته شده
  • راهنمای نویسندگان
    • راهنمای ارسال مقاله
    • نکات مهم ارسال مقاله
    • اصول اخلاقی نشر
    • بازپس گیری و حذف مقاله
    • فرم تعهد نامه
    • هزینه انتشار
    • دریافت کد ارکید
  • راهنمای داوران
  • سوالات متداول
  • تماس با ما
جستجوی پیشرفته
  1. صفحه اصلی
  2. بایگانی‌ها
  3. دوره 13 شماره 44 (1398): مجله اخلاق پزشکی
  4. مقاله پژوهشی/ اصیل

دوره 13 شماره 44 (1398)

اوت 2019

تعیین میزان رخداد رفتارهای ایذایی در بخش‌های درمانی

  • سمیه حقیقت
  • محمود سقایی
  • غلامحسین احمدزاده

مجله اخلاق پزشکی - علمی پژوهشی, دوره 13 شماره 44 (1398), 18 اوت 2019 , صفحه 1-11
https://doi.org/10.22037/mej.v13i44.22912 چاپ شده: 2020-03-18

  • مقاله
  • ارجاع
  • مراجع
  • آمار
  • اشتراک

چکیده

زمینه و هدف: رفتار ایذایی هر نوع رفتار نامناسب، مقابله یا تضاد، از بدرفتاری کلامی تا خشونت فیزیکی یا جنسی را شامل گردیده و منجر به آسیب یا ارعاب دیگران می‌شود. رفتارهای ایذایی در محیط‌های درمانی تأثیرات گسترده‌ای بر گیرندگان و ارائه‌دهندگان خدمات سلامتی دارد. هدف از انجام این مطالعه بررسی بروز رفتار ایذایی و جو حاکم بر روابط پزشک و پرستار در جامعه درمانی بوده است.

مواد و روش‌ها: یک مطالعه توصیفی ـ مقطعی است که 248 نفر از کارکنان بیمارستان‌های آموزشی اصفهان با روش نمونه‌گیری تمام‌شماری وارد مطالعه شده و اطلاعات از طریق پرسشنامه محقق‌ساخته بررسی رفتارهای ایذایی، دارای سؤالات چندگزینه‌ای طی سال 1396 جمع‌آوری شد. داده‌ها در نرم‌افزار SPSS 16 با استفاده از آمار توصیفی گزارش شدند.

یافته‌ها: 163 نفر (7/65 درصد) شرکت‌کنندگان کارکنان زن و مابقی مرد، 82 (33/1 درصد) نفر از پاسخ‌دهندگان از بیمارستان الزهرا و 105 (42/3 درصد) نفر در بخش اورژانس مشغول به کار بودند. 212 (85/5 درصد) نفر از پاسخ دهندگان شاهد رفتارهای ایذایی از سوی پزشک و همچنین پرستار و 200 (80/6 درصد) نفر شاهد رفتارهای ایذایی از سوی سایر کارکنان بیمارستان‌ها بوده‌اند. از نظر واحدهای مورد پژوهش 17 (6/9 درصد) نفر جو پزشک ـ پرستار را بسیار مثبت و 148 (59/7 درصد) نفر جو را نسبتاً مثبت ذکر نموده‌اند.

ملاحظات اخلاقی: این مقاله حاصل طرح تحقیقاتی با کد مصوب 292272 از کمیته تحقیقات دانشگاه علوم پزشکی اصفهان است. از همه پرسش‌شونده‌ها قبل مطالعه رضایت آگاهانه اخذ گردید.

نتیجه‌گیری: از آنجایی ‌که رفتار ایذایی از بروز بالایی بین پزشکان و پرستاران برخوردار است و بر ارتباط آن‌ها تأثیر منفی دارد، به نظر می‌رسد داشتن یک سیستم مدیریتی با قوانین کارا با قابلیت اجرایی برای همه و ارائه آموزش‌ها در زمینه ارتباطات از اهمیت بالایی برخوردار است.

کلمات کلیدی:
  • مشکل رفتاری؛ پرستار؛ پزشک؛ ارتباط؛ ایران

ارجاع به مقاله

حقیقت س., سقایی م., & احمدزاده غ. (2020). تعیین میزان رخداد رفتارهای ایذایی در بخش‌های درمانی. مجله اخلاق پزشکی - علمی پژوهشی, 13(44), 1–11. https://doi.org/10.22037/mej.v13i44.22912
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.acm-sig-proceedings##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.acs-nano##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.apa##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.associacao-brasileira-de-normas-tecnicas##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.chicago-author-date##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.harvard-cite-them-right##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.ieee##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.modern-language-association##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.turabian-fullnote-bibliography##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.vancouver##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.download.ris##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.download.bibtex##

مراجع

Benner AB. Physician and nurse relationships, a key to patient safety. J Ky Med Assoc 2007; 105(4): 165-169.

Rosenstein AH. Nurse Physicians Relationship: Impact on Nurse Satisfaction and Retention. AJN 2002; 102(6): 26-34.

Schmalenberg C, Kramer M. Nurse-Physician Relationships in Hospitals: 20000 Nurses Tell Their Story. Critical Care Nurse 2009; 29(1): 74-84.

Rosenstein AH. Managing disruptive behaviors in the healthcare setting: Process, policy, prevention, intervention. Advances in Psychology Research 2009; 72(7): 1-14.

Porto G, Lauve R. A persistent threat to patient safety. Patient Safety & Quality Health Care 2006; 3: 16-24.

Lux KM, Hutcheson JB, Peden AR. Ending disruptive behavior: Staff nurse recommendations to nurse educators. Nurse Education in Practice 2014; 14(1): 37-42.

Rosenstein A, Naylor B. Incidence and impact of physician and nurse disruptive behaviors in the emergency department. The Journal of Emergency Medicine 2012; 43(1): 139-148.

Rosenstein AH, O’Daniel M. Disruptive behavior and clinical outcomes: perceptions of Nurses and physicians: Nurses, physicians, and administrators say that clinicians’ disruptive behavior has negative effects on clinical outcomes Nursina Management 2005; 1(36): 18-28.

Rosenstein A, O’Daniel M. Impact and implications of disruptive behavior in the perioperative arena. J Am Coll Surg 2006; 203(1): 96-105.

Guidebook for managing disruptive physician behavior. Ontario: College of Physicians and Surgeons of Ontario. 80 College Street, Toronto, Ontario M5G 2E2; 2008. p.50-51.

Veltman LL. Disruptive behavior in obstetrics: A hidden threat to patient safety. American Journal of Obstetrics & Gynecology 2007; 196(6): 587. e1-587. e5.

Managing Disruptive Behavior in the Healthcare Workplace-Guidance Document. Alberta: College of Physicians & Surgeons of Alberta; 2010. p.22-23.

Rosenstein AH, O`Daniel M. Managing disruptive physician behavior: Impact on staff relationships and patient care. Neurology 2008; 70(17): 1564-1570.

O’Daniel M, Rosenstein AH. Professional communication and team collaboration. Edited by Hughes RG. Patient Safety and Quality: An Evidence-Based Handbook for Nurses. Rockville: Agency for Health Care Research and Quality (US); 2008. p.5-6.

William F. Martin. Is your hospital safe? Disruptive behavior and workplace bullying. Hospital Topics: Research and Perspectives on Healthcare 2008; 86(3): 21-27.

Rosenstein AH, Daniel MO. A Survey of the Impact of Disruptive Behaviors and Communication Defects on Patient Safety. The Joint Commission Journal on Quality and Patient Safety 2008; 34(8): 464-471.

Rosenstein A. Physicians under stress: Life in the fast lane affects behavior and performance. American Association of Orthopedic Surgeons 2010; 85: 1-3.

Rosenstein A. Differences in disruptive behavior. Hosp Health Netw 2010; 84(3): 8-10.

Leiper J. Nurse Against Nurse: How to Stop Horizontal Violence [Electronic version]. Nursing 2005; 35(5): 44-45.

Stimmel M. Disruptive Behavior and Miscommunication in Health Care Settings. Senior Honors Teses 2009; 234. Available at: htp://www. commons.emich.edu/honors/234.

William F. Martin. Is your hospital safe? Disruptive behavior and workplace bullying. Hospital Topics: Research and Perspectives on Healthcare 2008; 86(3): 21-27.

Maddineshat M, Alan H. Akaberi A, Tabatabaeichehr M. Disruptive Behaviors in an Emergency Department: The Perspective of Physicians and Nurses. Journal of Caring Sciences 2016, 5(3): 241-249.

Small CR, Porterfield S, Gordon G. Disruptive behavior within the workplace. Applied Nursing Research 2015; 28(2): 67-71.

Saxton R. Communication Skills Training to Address Disruptive Physician Behavior. AORN Journal 2012; 95(5): 602-611.

  • چکیده مشاهده شده: 304 بار

آمار دانلود

  • لینکدین
  • تویتر
  • فیسبوک
  • گوگل پلاس
  • تلگرام

اطلاعات

  • برای خوانندگان
  • برای نویسندگان
  • برای کتابداران

##plugins.block.developedBy.blockTitle##

سامانه مجله باز

زبان

  • فارسی
  • English
  • صفحه اصلی
  • بایگانی
  • ارسال مقاله
  • درباره‌ی مجله
  • تیم سردبیری
  • اطلاعات تماس

Creative Commons License

مجله اخلاق پزشکی دارای رتبه علمی پژوهشی از کميسيون نشريات علوم پزشکی کشور (https://irisweb.ir)، وابسته به مرکز تحقيقات اخلاق و حقوق پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی بوده و به صورت پیوسته (Continuous) منتشر می شود. این مجله، یک مجله‌ الکترونيکی (بر خط) است که به زبان فارسی به همراه چکيده انگليسی با دسترسی آزاد (Open Access) چاپ می شود و تابع سیاست دسترسی باز از نوع 4 (CC BY-NC 4.0) می­ باشد. براساس این مجوز استفاده از مطالب مجله با ذکر منبع آزاد است؛ اما نباید مورد استفاده تجاری قرار گیرد.

قدرت یافته از OJSPlus