ارتباط نگرش معنوی و امیدواری با کیفیت زندگی نوجوانان مبتلا به بیماری مزمن
مجله اخلاق پزشکی - علمی پژوهشی,
دوره 9 شماره 34 (1394),
5 دی 2016
,
صفحه 143-163
https://doi.org/10.22037/mej.v9i34.11186
چکیده
زمینه و هدف: میزان بقای کودکان مبتلا به بیماریهای مزمن، در سالهای اخیر افزایش یافته و تمرکز بر ارتقای کیفیت زندگی آنان به جای مداخلات فوری، توصیه میشود. این مطالعه ـ همبستگی با هدف تعیین ارتباط بین نگرش معنوی و امیدواری با کیفیت زندگی نوجوانان مبتلا به بیماری مزمن انجام شده است.
روش: جامعه پژوهش، نوجوانان مبتلا به بیماریهای مزمن بودند که در بخشهای مختلف بیمارستانهای مرکز طبی کودکان، مفید، انستیتو کانسر و مسیح دانشوری
بستری شده یا به درمانگاههای مذکور مراجعه نمودند. 134 نوجوان به روش نمونهگیری آسان و براساس معیارهای ورود به مطالعه، انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری دادهها، شامل «پرسشنامه ویژگیهای جمعیت شناختی»، «مقیاس نگرش معنوی نوجوانان»، «مقیاس امیدواری نوجوانان» و «سیاهه کیفیت زندگی کودکان» بود که روایی و پایایی آنها مورد بررسی قرار گرفت. دادهها با استفاده از آزمونهای توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون در نرمافزار 19 SPSS تجزیه و تحلیل شد.
یافتهها: در این پژوهش، 134 نوجوان 18-13 ساله مبتلا به بیماریهای مزمن مورد مطالعه قرار گرفتند که میانگین و انحراف معیار سن آنها 2/033±15/03 بود. نگرش معنوی (0/05>p و 0/184=r) و امیدواری نوجوانان (0/05>p و 0/176=r) با کیفیت زندگی آنها ارتباط مثبت معنیدار داشت. همچنین بین نگرش معنوی و امیدواری (0/05>p و 0/406=r) ارتباط معنیدار وجود داشت. نتایج آزمون رگرسیون نشان داد که نگرش معنوی، نوع پذیرش در بیمارستان و تحصیلات پدر، 14/6 درصد از تغییرات کیفیت زندگی را تبیین میکنند.
بحث و نتیجهگیری: یافتهها حاکی از آن است که عواملی مانند هدفمندبودن در زندگی، اعتقاد به خدا و خوشبینی به عنوان اجزای تشکیلدهنده نگرش معنوی و امیدواری، سبب ارتقای کیفیت زندگی در نوجوانان مبتلا به بیماریهای مزمن میگردد.
- کیفیت زندگی؛ امیدواری؛ نگرش معنوی؛ نوجوان؛ بیماری مزمن
ارجاع به مقاله
مراجع
Michaud PA, Surs JC, Viner R. The adolescent with a chronic condition. Part I: Developmental issues. Journal of Arch Dis Child. 2004; 89: 938-42.
Sanjari M, Jafarppour M, Safarabadi T, Hosseini H. Coping with cancer in teenagers and their parents. Iran Journal of Nursing. 2005; 18(41): 111-22.
Rassouli M, Yaghmaie F, Alav Majd H. Psychometric properties of “Hopefulness Scale for Adolescents” in Iranian institutionalized adolescents. Payesh. 2010; 9(2): 197-204.
Barakat LP, Marmer PL, Schwartz LA. Quality of life of adolescents with cancer: family risks and resources. Journal of Health and Quality of Life Outcomes. 2010; 8(63suppl): 2-8.
Hosseini E. A survey on the relationship between quality of life and religious coping in family caregivers of children with physical disabilities under covering of welfare organization in Ilam [Master`s thesis]. Tehran University of Medical Science; 2013.
Rahnavard Z, Nodeh ZH, Hatamipour KH. Congestive heart failure: Predictors of health related quality of life in Iranian women. Hayat. 2014; 12(1): 77-86.
Abedi HA, Yasaman Alipour M, Abdeyazdan GH. Quality of life in heart failure patients referred to the Kerman outpatient centers. Journal of Shahrekord University of Medical Science. 2011; 13(5): 55-63.
Allahbakhshian M, Jafarpour M, Parvizi S. Spiritual well-being of patients with multiple sclerosis. Iranian Journal of Nursing and Midwifery Research. 2011; 16(3): 202-6.
Taheri kharameh Z, Asayesh H, Zamanian H, Shoouri bidgoli AR, Mirgheisari A, Sharififard F. Spiritual Well-being and religious coping strategies among hemodialysis patients. Iranian Journal of Psychiatric Nursing. 2013; 1(1): 48-54.
Rassouli M, Yaghmaie F, Saeedolzakerin M. Spirituality and spiritual coping strategies in Iranian institutionalized adolescent girls: A qualitative study. Middle East Journal of Nursing. 2008; 2(2): 20-3.
Hatamipour KH, Rassouli M, Yaghmaie F, Zendedel K, Alavi Maj H. Spiritual needs of cancer patients: A qualitative study. Indian Journal of Palliative Care. 2015; 21(1): 61-7.
Juvakka T, Kylma J. Hope in adolescents with cancer. European Journal of Oncology Nursing. 2009; 13: 193-9.
Heidarzadeh M, Rassouli M, Mohammadi Shahbolaghi F, Alavi Maj H, Karam AM, Mirzaee, HR. Posttraumatic growth and its dimensions in patients with cancer. Middle East Journal of Cancer. 2014; 5(1): 23-9.
Mannix M, Feldman FM, Moody K. Optimism and health-related quality of life in adolescents with cancer. Journal of Child Care, Health and Development. 2009; 35(4suppl): 482-8.
Zeighami SH, Tajvidi M. Relationship between spiritual well-being with frustration and social skills of children with thalassemia major. Journal of Birjand University of Medical Sciences. 2011; 8(3): 116-24.
Karekla M, Constantinou M. Religious coping and cancer: Proposing an acceptance and commitment therapy approach. Journal of Cognitive and Behavioral Practice. 2010; 17: 371-81.
Jaarsma T. Heart failure: Nurses care. Netherland: Data type Maastricht. 1999; 133-68.
Hebert RS, Weinstein E, Martive Lmand Schuch, R. Religion, spirituality and well-being of informal caregivers: A review, critique and research prospectus. Aging and Mental Health. 2006; 10: 496-520.
Rassouli M, Sajjadi M. Palliative care in Iran: Moving toward the palliative care for cancer. American Journal of Hospice & Palliative Medicine. DOI: 10.1177/1049909114561856 (in press).
Baljani E, Kazemi M, Amanpour E, Tizfahmi T. A survey on relationship between religion, spiritual wellbeing, hope and quality of life in patient with cancer. Evidence Based Care Journal. 2012; 1(1): 51-62.
Rostoen T, Cooper BA, Miaskowski CH. The importance of hope as a mediator of psychological distress and life satisfaction in a community sample of cancer patients. Cancer Nursing. 2010; 33(4): 258-67.
Seligman M, Csikszentmihalyi M. Positive Psychology: An Introduction. Am Psychol. 2000; 55(1): 5-14.
Nolan S, Saltmarsh P, Leget C. Spiritual care in palliative care: Working towards an EAPC task force. European Journal of Palliative Care. 2011; 18(2): 86-9.
Broeckaert B. Spirituality and Palliative Care. Indian Journal of Palliative Care. 2011; 17(Suppl): 39-41.
- چکیده مشاهده شده: 1455 بار