پژوهشی/ اصیل پژوهشی


استفاده از تکنيک‌هاي اقتصادسنجي جهت تخمين روند مصدومان تصادفات جاده‌اي

حشمت اله عسگری, محمدرضا امیدی, نبی امیدی

ارتقای ایمنی و پیشگیری از مصدومیت ها, دوره 6 شماره 4 (1397), , صفحه 182 - 173
https://doi.org/10.22037/meipm.v6i4.25491

سابقه و هدف: حوادث ترافيکي جاده‌اي در ايران، مسئله بسيار مهمي است که توسعه اقتصادي را محدود و از عوامل اصلي تهديد سلامت و امنيت افراد جامعه مي‌باشد. آمارهاي ارائه‌شده نشان مي‌دهد که پس از بيماري‌هاي قلبي و عروقي، حوادث ترافيکي دومين عامل مرگ در گروه‌هاي سني مختلف است، که اين امر پيش‌بيني در اين حوزه را اهميت بخشيده است.

روش بررسي: در اين تحقيق با استفاده از آمار مصدومان ترافيکي بين فروردين 1388 تا اسفند 1394 که  در استان‌هاي گلستان، مازندارن، گيلان و  اردبيل، به پزشکي قانوني ارجاع شده‌اند و با استفاده از متدلوژي باکس جنکينز که يکي از پيشرفته‌ترين روش‌ها پيش‌بيني و آينده‌پژوهي در حوزه سيستم‌هاي سلامت است،  به پيش‌بيني تعداد مصدومين به تفکيک استان‌ها ، براي سال‌هاي 1395 تا 1398 پرداخته شد.

يافتهها: نتايج تحقيق نشان داد که الگوي سري زماني مناسب براي پيش‌بيني مصدومين گلستان (ARIMA(4,2,4، مازندران ( ARIMA(3,1,5، گيلان( ARIMA(3,1,4 و اردبيل(ARIMA(5,1,2  مي‌باشد، همچنين درصد ميانگين قدر مطلق  خطا که براي استان گلستان 0.114، استان مازندارن0.064، استان گيلان0.078 و استان اردبيل0.1250 به دست آمد. که نشان از دقت بالاي متدلوژي باکس جنکينز در پيش‌بيني تعداد مصدومان ترافيکي به‌خصوص در استان مازندارن و گيلان دارد. مقادير پيش‌بيني‌شده  براي سال‌هاي 1395 تا 1398  نشان داد تعداد مصدومان ترافيکي در استان گلستان در حال افزايش و در استان‌هاي مازندارن، گيلان و اردبيل در حال کاهش است.

نتيجهگيري: دقت بالاي روش متدلوژي باکس جنکينز نشان مي‌دهد که روشي مناسب در دست کارشناسان و مديران براي پيش‌بيني‌ها در حوزه مصدومين ترافيکي در استان‌هاي گلستان، گيلان، مازندارن و اردبيل است. کاهش مصدومين در  مازندارن، گيلان و اردبيل در آينده  نشان‌دهنده حرکت رو به بهبود رفتار سيستم حمل‌ونقل در اين استان‌ها مي‌باشد، همچنين استان گلستان به سمت افزايش مصدومين حوادث ترافيکي حرکت مي‌کند که نيازمند برنامه‌ريزي مجدد جهت کاهش تصادفات در اين استان مي‌باشد.


 How to cite this article:

Asgari H, Omidi MR, Omidi N. Use of Econometric Techniques to Estimate the Traumatic Trend of Road Accidents. J Saf Promot Inj Prev. 2018; 6(4):173-82.

 


تجارب خشونت عليه سالمندان شهر تهران سال 1397

منیژه ایران فر

ارتقای ایمنی و پیشگیری از مصدومیت ها, دوره 6 شماره 4 (1397), , صفحه 228 - 223
https://doi.org/10.22037/meipm.v6i4.25494

 سابقه و هدف: رايج‌ترين اشکال خشونت عليه سالمندان خشونت مالي، رواني، فيزيکي و اجتماعي است. شيوع خشونت عليه سالمندان در کشورهاي با درآمد بالا يا متوسط در بين 2.2 تا 14 درصد متغير است. مطالعه حاضر با هدف شناسايي تجارب خشونت عليه سالمندان شهر تهران در سال 1397 اجرا شد.

روش بررسي: مطالعه به‌صورت کيفي در سال 1397 با استفاده از مصاحبه باليني نيمه ساختاريافته و جلسه مصاحبه گروهي بر روي تعداد 36 سالمند زن و مرد 60 سال و بالاتر ساکن در مناطق مختلف 22 گانه شهر تهران انجام شد. جهت رعايت ملاحظات اخلاقي و کدهاي بيست‌وشش گانه حفاظت از آزمودني، هدف مطالعه، محرمانه ماندن نام، اخذ رضايت آگاهانه، محفوظ ماندن حق خروج از مطالعه در هر مرحله از کار انجام شد. پس از کسب اطمينان از تمايل به شرکت در مطالعه و ايجاد فضاي امن، جلسات مصاحبه گروهي برگزار شد. ابتدا اطلاعات جمعيت شناختي، اقتصادي و اجتماعي با پرسش از سالمند ثبت شد. سپس تجربيات مربوط به خشونت از بازه زماني آغاز سالمندي 60 سالگي تا زمان مطالعه، ضبط و بلافاصله بعد از پايان جلسه پياده‌سازي و با روش تحليل محتوا، تحليل شدند. روش نمونه‌گيري مبتني بر هدف و اشباع محتوا بود. در مصاحبه‌ها از سؤالات کلي و باز نيمه ساختاريافته طراحي‌شده بر اساس راهنماي موضوعي استفاده شد. اعتبار داده‌ها با استفاده از معيارهاي مطالعه کيفي: مقبوليت، انتقال‌پذيري، همساني و تأييد پذيري تأمين شد. اطلاعات جمع‌آوري‌شده از مصاحبه‌ها با استفاده از نرم‌افزار MAXQDA نسخه 2018 تحليل شدند.

يافته‌‌ها: چهار شکل خشونت تجربه‌شده شامل خشونت جسماني، رواني- عاطفي، مالي و اجتماعي در بين سالمندان موردمطالعه شناسايي شد.

نتيجهگيري: شناسايي تجارب خشونت عليه سالمندان مي‌تواند زمينه‌ساز طراحي، برنامه‌ريزي و اعمال مداخلات لازم متناسب با ارتقاي کيفيت زندگي و پيشگيري از آسيب در جامعه سالمندان باشد.

How to cite this article:

Iranfar M. Violence Experiences against the Elderly in Tehran in 1397. J Saf Promot Inj Prev. 2018; 6(4):223-28.

 

بررسي نقش حساسيت فردي در اثر صداي فرکانس کم بر عملکردهاي شناختي دانشجويان

محمد باباميري, مجيد معتمد زاده, رستم گلمحمدي, مريم فرهاديان, جليل درخشان

ارتقای ایمنی و پیشگیری از مصدومیت ها, دوره 6 شماره 4 (1397), , صفحه 190 - 183
https://doi.org/10.22037/meipm.v6i4.25492

سابقه و هدف: صداي کم فرکانس حتي در ترازهاي پايين آزار دهنده بوده و عملکرد شناختي افراد را تحت تاثير قرار مي دهد. برخي از تفاوتهاي فردي مانند حساسيت به صدا ميتوانند تاثير صدا بر عملکردهاي شناختي را کاهش يا افزايش دهند. هدف اين تحقيق بررسي اثر حساسيت به صدا بر عملکرد شناختي در حضور صداي فرکانس کم مي باشد.

روش بررسي: پژوهش حاضر از نوع مداخله‌اي مي‌باشد. جامعه پژوهش دانشجويان دانشگاه علوم پزشکي همدان بودند که از ميان آن‌ها تعداد 120 نفر به‌صورت داوطلب و پس از اخذ رضايت‌نامه کتبي به روش نمونه‌گيري هدفمند (60 نفر حساسيت بالا و 60 نفر حساسيت پايين) انتخاب شدند. با شبيه‌سازي محيط واقعي هر يک از افراد موردمطالعه در ترازهاي صوتي 50، 60 و 70 دسي‌بل به مدت 40 دقيقه در معرض مواجهه قرار گرفتند. در حين مواجهه با استفاده از آزمون عملکرد پيوسته ديداري-شنيداري عملکردهاي شناختي افراد موردبررسي قرار گرفت. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS20 و آزمون تي مستقل و تحليل واريانس موردبررسي قرار گرفتند.

يافتهها: نتايج نشان داد که صداي فرکانس کم مؤلفه‌هاي عملکرد شناختي را به‌صورت منفي تحت تأثير قرار مي‌دهد و با افزايش تراز صوت از 50 تا 70 دسي‌بل و از 125 به 250 هرتز عملکردهاي شناختي کاهش مي‌يابند (p<0/05). بررسي اثر ميزان حساسيت افراد نشان داد که در افراد داراي حساسيت بالا عملکردهاي شناختي بيشتر از افراد داراي حساسيت پايين تحت تأثير قرار مي‌گيرند و تفاوت دو گروه از لحاظ آماري معنا‌دار مي‌باشد (p<0/05).

نتيجهگيري: نتايج نشان داد که افزايش تراز فشار صوت باعث کاهش مؤلفه‌هاي شنيداري انواع توجه و کيفيت کاري مي‌گردد و اين تأثير منفي در افراد داراي حساسيت بالا به صداي کم فرکانس بيشتر است.

How to cite this article:

Babamiri M, Moatamedzadeh M, Golmohammadi R, Farhadian M, Derakhshan J. The Role of individual susceptibility to the effects of low frequency noise on cognitive Performances. J Saf Promot Inj Prev. 2018; 6(4):183-90.

طراحی پرسشنامه جهت ارزیابی حوادث ناشی از کار در معادن فلزی روباز با رویکرد نقش قوانین و مقررات

لیلا حسن زاده, رضا خانی جزنی, رضا غلام نیا, غزاله منظمی تهرانی

ارتقای ایمنی و پیشگیری از مصدومیت ها, دوره 6 شماره 4 (1397), , صفحه 214 - 203
https://doi.org/10.22037/meipm.v6i4.26006

 

سابقه و هدف: در معادن فلزی روباز سالیانه تعداد زیادی حادثه رخ می‌دهد که منجر به ناتوانی‌های دائمی و مرگ می‌گردد. پژوهش حاضر باهدف شناسایی گویه های مرتبط و ارائه پرسشنامه‌ای درزمینه­ی بررسی علل این حوادث انجام‌گرفته است.

روش بررسی: در این تحقیق در ابتدا به بررسي 200 گزارش حادثه ناشی از کار در بازه سال‌های 1388 تا 1395 پرداخته تا مباني اوليه در تدوين گویه هاي لازم برای سازه‌های این پرسشنامه فراهم آيد. پرسشنامه در ابتدا شامل 4 سازه، 13 بعد و 81 سؤال طراحی شد. برای بررسی روایی پرسشنامه، از روش‌های روایی صوری، محتوایی و سازه و جهت تعیین پایایی از دو شیوه همسانی درونی (آلفای کرون باخ) و آزمون – باز آزمون با استفاده از ضریب همبستگی درون – رده‌ای استفاده شد و توسط 377 نفر از کارکنان معادن فلزی روباز استان یزد و کرمان تکمیل گردید. تجزیه‌وتحلیل داده‌هاي به‌دست‌آمده با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS و LISREL صورت گرفت. ملاحظات اخلاقی هلسینکی در این مطالعه رعایت شد.

یافته‌ها: در بررسی روایی محتوایی 22 گویه حذف شد و با محاسبه روایی سازه به پرسشنامه‌ای با 4 سازه نقص قوانین و مقررات، رفتارهای ناایمن اپراتور، شرایط ناایمن تجهیزات و شرایط ناایمن محیطی، 13 بعد و 59 سؤال دست‌یافته شد که دارای شاخص و پایایی 842/0 و مطلوب هست، همچنین گویه های پرسشنامه دارای روایی محتوایی (84/0CVI=) است. داده‌های پرسشنامه تنها برای تجزیه‌وتحلیل استفاده‌شده و استفاده دیگری نخواهد شد.

نتیجه‌گیری: پرسش‌نامه تهیه‌شده برای ارزیابی حوادث ناشی از کار در معادن فلزی روباز با 59 سؤال دارای قابلیت اطمینان و پایایی مناسب بوده و یک ابزار بومی جهت ارزیابی حوادث ناشی از کار در معادن فلزی روباز با رویکرد نقش قوانین و مقررات با دقت و صحت مناسب می‌باشد.

 

How to cite this article:

Hasanzadeh L, Khani Jazani R, Gholamnia R, Monazami Tehrani Gh. Development a Questionnaire to Assess the Work Related Accidents in Open Pit Metal Mines According to Rules and Regulations. J Saf Promot Inj Prev. 2018; 6(4):203 -14.


 

 

 

بررسي شيوع خشونت در رانندگي بين رانندگان شهر تهران

حمید سوری, ترانه یوسفی نژادی, علیرضا رزاقی

ارتقای ایمنی و پیشگیری از مصدومیت ها, دوره 6 شماره 4 (1397), , صفحه 222 - 215
https://doi.org/10.22037/meipm.v6i4.25497

سابقه و هدف: سوانح ترافيکي و پيامد ترافيک ناهنجار نه‌تنها شامل مرگ و مصدوميت در جامعه مي‌شود بلکه موجب گسيختگي روابط اجتماعي، برهم خوردن سلامت روان و پايين آمدن کيفيت زندگي مردم اين جوامع مي‌شود. رفتارهاي خشونت‌آميز در رانندگي علاوه بر آسيب جسماني و مرگ، بر سلامت اجتماعي و رواني شهروندان نيز تأثير مي‌گذارد. اين تحقيق باهدف شناسايي رفتارهاي خشونت‌آميز رانندگان وسايل نقليه موتوري و اندازه‌گيري و توزيع اين رفتارها در تهران انجام شد.

روش بررسي: اين پژوهش با استفاده از يک پرسشنامه پژوهشگر ساخته با روايي و پايايي بالا در بازه زماني شهريور تا آذر 1397 انجام شد. پرسشنامه داراي دو بخش اطلاعات دموگرافيک رانندگان و 20 سؤال اختصاصي در مورد رفتارهاي خشونت‌آميز بود. سؤالات اختصاصي در مقياس 5 درجه‌اي ليکرت از کاملاً مخالفم=1 تا کاملاً موافقم = 5 طراحي شد. براي محاسبه روايي محتوايي از ضريب نسبت اعتبار محتوا استفاده شد که براي هر سؤالات بالاي 7/0 و براي کليه سؤالات 72/0 بود. با استفاده ازنظر 10 متخصص شاخص روايي محتوا نيز 8/0 محاسبه شد. براي پايايي از ضريب آلفاي کرونباخ استفاده شد. ضريب کرونباخ 7/0 بود. تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 22 و آمار توصيفي و تحليل آماري ناپارمتريک (من ويتني و کروسکال) انجام شد.

يافتهها: رفتار عصبي شدن از گير افتادن در ترافيک يا گير افتادن پشت راننده‌اي که آهسته رانندگي مي‌کند، بيشترين توزيع را در بين رانندگان داشت (2/11). کمترين ميانگين نيز مربوط به عبور از چراغ قرمز و زبان يا شکلک درآوردن براي ساير رانندگان بود. بررسي ارتباط متغيرهاي دموگرافيک با ميزان خشونت در رانندگان نيز نشان داد، بين نوع وسيله نقليه و ميانگين خشونت(p=0.001) و بين ميانگين خشونت در دو گروه از رانندگان که سابقه درگيري و نزاع داشتند و گروهي که نداشتند، ارتباط معنادار ديده شد ((p=0.018.

نتيجهگيري: با توجه به اينکه رفتار خشونت‌آميز در رانندگي مي‌تواند عواقب منفي زيادي در جامعه داشته باشد، بهتر است براي افرادي که سابقه نزاع و درگير شدن با افراد ديگر رادارند و صبر و تحمل کمتري در ترافيک دارند، آموزش و فرهنگ‌سازي در جهت اصلاح رفتار رانندگي، کنترل پرخاشگري رانندگي و احترام به قانون به کار گرفته شود.

How to cite this article:

Soori H, Yousefinezhadi T, Razaghi A. The Prevalence of Violence in Driving among Motor Vehicles Drivers in Tehran. J Saf Promot Inj Prev. 2018; 6(4):215-22.

بررسی تأثیر استفاده از تلفن همراه بر عملکرد رانندگان شهر گرگان با استفاده از تحلیل عاملی

بتول صداقتی شکری, سید رسول داودی, حمید رضا بهنود

ارتقای ایمنی و پیشگیری از مصدومیت ها, دوره 6 شماره 4 (1397), , صفحه 236 - 229
https://doi.org/10.22037/meipm.v6i4.26007


سابقه و هدف: در میان این ابزارهای درون خودرویی، استفاده از تلفن همراه هنگام رانندگی نیز از منابع حواس­پرتی در جهان شناخته‌شده است. به دلیل افزایش تصادفات و تلفات ناشی از استفاده از آن هنگام رانندگی، این موضوع از اهمیت بیشتری برخوردار است. هدف از انجام مطالعه حاضر بررسی رفتار راننده و تعیین عوامل مؤثر بر استفاده از تلفن همراه هنگام رانندگی بود.

روش­ بررسی: جهت رسیدن به اهداف از تئوری رفتار برنامه‌ریزی‌شده طرح استفاده گردید و سپس پرسشنامه­ای بر اساس این تئوری طراحی و در شهر گرگان جمع­آوری شد و از طریق روش « تحلیل عاملی» عوامل مؤثر بر استفاده از تلفن همراه هنگام رانندگی مورد ارزیابی قرار گرفت.

یافته ­ها: یافته­ های تحقیق نشان داد که از میان پنج عامل مطرح‌شده در تعیین عوامل مؤثر بر استفاده از تلفن همراه هنگام رانندگی، کنترل رفتار درک شده با تبیین 23/25 تأثیرگذارترین عامل تئوری رفتار برنامه‌ریزی‌شده طرح بود. همچنین عوامل اعتیاد به تلفن همراه و مشخصات جمعیت شناختی (سن و جنسیت) به ترتیب در رتبه‌های بعدی قرار گرفتند.

نتیجه­ گیری: نتایج نشان‌دهنده این است که راننده تصور می­کند بر رفتار خودکنترل داشته و قادر است در مقابل وقایع غیرمنتظره (مانند ترمز ناگهانی خودروی مقابل به هنگام استفاده از تلفن همراه) واکنش مناسب و سریع نشان دهد از میان سایر عوامل، مهم‌ترین عاملی است که موجب استفاده از تلفن همراه هنگام رانندگی می­شود. لذا توجه مسئولین، به این کاستی­ها و تلاش در راستای اصلاح و فرهنگ‌سازی رانندگان ضروری به نظر می­رسد.

How to cite this article:

Sedaghati Shokri B, Davoodi SR, Behnood HR. Investigating the Effect of Cell Phone Use on Gorgan City Drivers’ Performance by Using Factor Analysis. J Saf Promot Inj Prev. 2018; 6(4): 229-36.

 

ارزیابی پیامد حریق و انفجار مخازن گاز متان در یک جایگاه توزیع گاز طبیعی فشرده

محسن صادقی یارندی, علی کریمی

ارتقای ایمنی و پیشگیری از مصدومیت ها, دوره 6 شماره 4 (1397), , صفحه 246 - 237
https://doi.org/10.22037/meipm.v6i4.26009


سابقه و هدف: یکی از مواد سوختی که اخیراً موردتوجه قرارگرفته است، گاز طبیعی فشرده می­باشد. باوجود تمام مزایای شناخته‌شده، ذخیره‌سازی، حمل‌ونقل و استفاده از گاز طبیعی به‌عنوان سوخت همواره خطراتی از قبیل انفجار و آتش‌سوزی را با خود به همراه دارند. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی پیامد حریق و انفجار مخازن گاز متان در یک جایگاه توزیع گاز طبیعی فشرده انجام پذیرفت.

روش بررسی: در این مطالعه، با توجه به نتایج حاصل از بررسی و بازدید از جایگاه مورد بررسی، بررسی مطالعات و حوادث گذشته و بررسی نظرات متخصصان، چهار سناریوی تخلیه، ترکیدگی فاجعه‌بار، آتش فورانی و انفجار در مخازن گاز متان فشرده مورد ارزیابی قرار گرفت. در ادامه هر یک از سناریوها با استفاده از نرم‌افزار، مدل‌سازی شده و پیامدهای محتمل هرکدام از سناریوها مورد ارزیابی قرار گرفت. به‌منظور واکاوی پیامد در مطالعه حاضر نیز نرم‌افزار PHAST.6.7 مورداستفاده قرار گرفت.

یافته­ ها: با توجه به نتایج مطالعات پیشین و همچنین بررسی پیامد سناریوهای مورد بررسی، دو سناریوی آتش فورانی و انفجار کامل مخازن به‌عنوان مخاطرات اصلی نشت گاز متان انتخاب گردید. نتایج حاصل از سناریو آتش فورانی نشان داد که بیشترین مساحت متأثر از آتش فورانی در این سناریو مقدار 13/135 مترمربع و در اندازه نشتی 150 میلی‌متر است. نتایج حاصل از مدل‌سازی انفجار مخازن نیز نشان داد که در فاصله 20 متری، میزان افزایش فشار حاصل از انفجار 1 بار بوده (احتمال مرگ افراد در این فشار 100 درصد است) و به‌تدریج با افزایش فاصله از مخزن کم شده تا جایی که در فاصله­ی 400 متری به 01/0 بار می­رسد که همان حریم ایمن می­باشد. همچنین مشخص گردیدکه در شعاع 52، 69 و 232 متری مخزن به ترتیب مقدار 21/0، 14/0 و 02/0 بار، افزایش فشار وجود دارد.

نتیجه‌گیری: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که با توجه به اینکه گاز متان، گازی قابل اشتعال و انفجار است، در صورت نشتی و آسیب مخزن و بروز حریق و انفجار، می­تواند منجر به حوادث ناگواری شود. علل الخصوص در جایگاه­های سوخت‌گیری دومنظوره که علاوه بر گاز متان فشرده، بنزین نیز مورداستفاده قرار می­گیرد. لذا با توجه به موارد پیش گفت و افزایش روزافزون این جایگاه­ها، انجام اقدامات کنترلی به‌منظور افزایش سطوح ایمنی در مورد مخازن گاز متان در جایگاه­های سوخت‌گیری امری ضروری می­باشد.

How to cite this article:

Sadeghi Yarandi M, Karimi A. Evaluation of Consequence Modeling of Fire and Explosion on Methane Storage Tanks in a CNG refueling Station. J Saf Promot Inj Prev. 2018; 6(4): 237-46.

 



موردنگاری


راهکارهاي پيشگيري و کاهش تصادفات، ارزيابي و اولويت‌بندي آنها با مدل‌سازي (مطالعه موردي: اصفهان)

محسن ابوطالبي اصفهاني, حسين حق‌شناس, داوود صالحان

ارتقای ایمنی و پیشگیری از مصدومیت ها, دوره 6 شماره 4 (1397), , صفحه 202 - 191
https://doi.org/10.22037/meipm.v6i4.25493

سابقه و هدف: تصادفات وسايل‌نقليه و عابران نتيجه افزايش وسايل‌نقليه بوده که عدم برنامه‌ريزي براي کاهش آنها موجب خسارات جبران‌ناپذيري خواهد شد. برنامه‌ريزي نياز به مدل‌هاي پيش‌بيني داشته که تعيين تاثير عوامل براي کنترل هزينه‌ها قبل از اجراء و سنجش و اولويت‌بندي آنها لازم است. خيابان دو طبقه امام خميني (ره) اصفهان در رتبه اول تصادفات شهر اصفهان قرار داشته؛ لذا هدف پژوهش، تحليل راهکارها و ترکيب آنها و اولويت-بندي براي کاهش و پيشگيري تصادفات و افزايش ايمني با مدل‌سازي، است.

روش بررسي: از آمار تصادفات سال 1394 و جمع‌آوري جزئيات به روش ميداني و تعريف راهکارها و مدل-سازي در نرم افزار IHSDM که مختص تحليل ايمني است، استفاده شد. به جهت ملاحظات اخلاقي اطلاعات هويتي افراد درگير در تصادفات توسط پليس ارايه نشد. راهکار‌هاي حذف پارک حاشيه‌اي، کاهش دسترسي، افزايش فاصله و کاهش تعداد اجسام ثابت از لبه سواره‌رو و ترکيب آنها، تحليل شدند. در پل امام خميني (ره) افزايش تعداد و عرض خطوط عبور و فاصله گاردريل از لبه سواره‌رو، بررسي شدند.

يافتهها: لزوم کاليبره کردن نرم افزار IHSDM محرز شد و تحليل نشان داد در صورت اعمال نکردن هيچ راهکاري، تصادفات %6/12 افزايش مي‌يابد. در ميان راهکارهاي تکي و ترکيبي در خيابان امام خميني (ره)، حذف پارک حاشيه‌اي و استفاده از 4 راهکار هم‌زمان؛ و در روي پل، افزايش فاصله گاردريل مياني از لبه روسازي بيشترين تاثير را دارد.

نتيجهگيري: کاربرد مدل‌ها، ارايه راهکارها و بررسي تاثير هر يک و اولويت‌بندي آنها و استفاده از تمام عوامل دخيل در تصادفات در پيشگيري و کاهش تصادفات، محرز است.

How to cite this article:

Aboutalebi-Esfahani M, Haghshenas H, Salehan D. Strategies for Preventing or Reducing Accidents, and Assessing and Prioritizing them with Modeling Case Study: Isfahan. J Saf Promot Inj Prev. 2018; 6(4):191-202.