ارتقای ایمنی و پیشگیری از مصدومیت ها

1. Wu, T.C., Lin, C.H., & Shiau, S.Y. (2009). Developing measures for assessing thecausality of safety culture in a petrochemical industry. Water, Air and SoilPollution: Focus, 9 (5-6), 507-515.
2. Abdolah, T., Stewart, R. A., Panuwatwanich, K., & Mohamed, S. (2014). Determining the causal relationships among balanced scorecard perspectives on school safety performance: Case of Saudi Arabia. Accident Analysis & Prevention, 68, 57-74.
3. ایران زاده.، سلیمان، سلطانی.، غلامرضا. (1395). سنجش روابط علت و معلولي بين عوامل سازماني موثر بر عملكرد ايمني صنايع با استفاده از روش DEMATEL فازی، سلامت کار ایران، 13(1)، 27-37.
4. Kaufman, B., Shapira-Frommer, R., Schmutzler, R.K., Audeh, M.W., Friedlander, M., Balmaña, J., et al. (2014). Olaparib monotherapy in patients with advanced cancer and a germline BRCA1/2 mutation. Journal of clinical oncology, 33 (3), 244-250.
5. Wu, T.C. (2008). Safety leadership in the teaching laboratories of electrical andelectronic engineering departments at Taiwanese universities. Journal of SafetyResearch, 39 (6), 599-607.
6. Mullen, J., Kelloway, K., & Teed, M. (2017). Employer safety obligations, transformational leadership and their interactive effects on employee safety performance. Safety Science, 91, 405-412.
7. Cagno, E., Micheli, G.J.L., Jacinto, C., & Masi, C. (2014). An Interpretive Model of Occupational Safety Performance for Small- And Medium- Sized Enterprises. International Journal of Industrial Ergonomics, 44 (1), 60-74.
8. Hayman, A. (2007). National Report on Management Effectiveness Assessment and Capacity Development Plan for Jamaica’s System of Protected Areas. The Nature Conservancy, Kingston, Jamaica.
9. Bruhn, A., & Frick, K. (2011). Why it was so difficult to develop new methods to inspect work organization and psychosocial risks in Sweden. Safety science, 49 (4), 575-581.
10. Clarke, S. (2010). An integrative model of safety climate: linking psychological climate and work attitudes to individual safety outcomes using meta-analysis. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 83 (3), 553–578.
11. Zohar, D. (2010). Thirty years of safety climate research: reflections and future direc-tions. Accident Analysis & Prevention, 42 (5), 1517–1522.
12. Zohar, D., Huang, Y.H., Lee, J., & Robertson, M. (2014). A mediation model linking dispatcher leadership and work ownership with safety climate as predictors of truck driver safety performance. Accident Analysis & Prevention, 62, 17-25.
13. Brown, M.L., & Kenney, M. (2006). Organizational learning: theoretical and method-ological considerations. In: Leann Brown, M., Michael Kenney, Zarkin, M.J. (Eds.), Organizational Learning in the Global Context. Ashgate Publishing Limited, 1–17.
14. International Atomic Energy Agency, (2012). Establishing the safety infrastructure. In: Safety Package for Module 3: Leadership and Management for Safety; Safety in the Operating Organization and Preparation for Commissioning, Retrieved from http://www-ns.iaea.org/tech-areas/safety-infrastructure/ssg-16-module-3. asp?s=0&l=94 Jennings, E.T., Haist,
15. Leitão, S., & Greiner, B.A. (2017). Psychosocial, Health Promotion and Safety Culture management– Are Health and Safety Practitioners involved? Safety science, 91, 84-92
16. Health and Safety Commission (HSC). (1993). ACSNI Study Group on Human Factors. 3rd Report: Organising for Safety. (London: HMSO).
17. Horwitz, S.K., & Horwitz, I.B. (2017). The effects of organizational commitment and structural empowerment on patient safety culture: an analysis of a physician cohort. Journal of Health Organization and Management, 31(1), 1-37.
18. غلامحسینی، اسماعیل. (1391). بررسى نقش و جايگاه ناجا در مديريت بحرا نهاى طبيعى، (مطالعة موردى: بحران سفيد، بحران برف 1383 گيلان)، فصلنامه پژوه شهاى مديريّت انتظامى، 7(4)، 568-549.
19. دانشی، رضا.، ميرزايي، رمضان.، نصرآبادی، مهناز. (1395). ﺑﺮﺭﺳﯽ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺑﯿﻦ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺍﯾﻤﻨﯽ ﻭ ﻋﻤﻠﮑﺮﺩ ﺍﯾﻤﻨﯽ ﺩﺭ ﺷﺮﮐﺖ ﺑﻬﺮﻫﺒﺮﺩﺍﺭﯼ ﻧﻔﺖ ﻭ ﮔﺎﺯ ﮔﭽﺴﺎﺭﺍﻥ. ﺳﻮﻣﯿﻦ ﮐﻨﻔﺮﺍﻧﺲ ﺑﯿﻦ ﺍﻟﻤﻠﻠﯽ ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﻣﺤﯿﻂ ﺯﯾﺴﺖ. تهران، مرکز راهکارهای دستیابی به توسعه پایدار -موسسه آموزش عالی مهر اروند.
20. خالقی نژاد.، عباس، ضیا الدینی.، محمد. (1394). بررسی رابطه بين جو ايمنی و عملکرد ايمنی کارکنان با توجه به نقش ميانجی دانش ايمنی و انگيزش ايمنی در مجتمع مس سرچشمه، بهداشت و ایمنی محیط کار، 4، 70-86.
21. اصغری زاده.، عزت اله، قاسمی.، احمدرضا، جعفرزاده.، محمد تقی، بهروز.، محمد صادق. (1392). تبیین سیستم مطلوب مدیریت ایمنی، مطالعات مدیریت راهبردی، 13، 15-41.
22. فلکی، نرگس.، فلکی، مصطفی. (1392). تعیین موثرترین شاخص های ارتقاء فرهنگ H.S.E کارکنان با استفاده از مدل رابینز مطالعه موردی: شرکت مهندسی نیروی نفت و گاز سپانیر. اولین کنفرانس بین المللی حماسه سیاسی (با رویکردی بر تحولات خاورمیانه) و حماسه اقتصادی (با رویکردی بر مدیریت و حسابداری. دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن.
23. نصیری‌پور.، امیراشکان، نیکومرام.، هانیه، غفاری.، فرهاد، تاج‌الدینی، ملاحت. (1391). رابطه فرهنگ سازمانی با عملکرد ایمنی، بهداشت و محیط زیست کارکنان مطالعه موردی: شرکت خودروسازی سایپا. بهداشت و ایمنی کار، ۲ (۳)،۷۱-۸۴.
24. Stock, G.N., & McFadden, K.L. (2017). Improving service operations: linking safety culture to hospital performance. Journal of Service Management, 28 (1), 57-84.
25. Kim, K.Y., & Patel, P.C. (2017). Employee ownership and firm performance: A variance decomposition analysis of European firms. Journal of Business Research, 70, 248-254.
26. Fernández-Muñiz, B., Montes-Peón, J.M., & Vázquez-Ordás, C.J. (2014). Safety leadership, risk management and safety performance in Spanish firms. Safety science, 70, 295-307.
27. Morrow, S.L., Koves, G.K., &, Barnes, V.E. (2014). Exploring the relationship between safety culture and safety performance in U.S. nuclear power operations. Safety Science, 69, 37-47.
28. Mearns, K., Håvold, J.I. (2003). Occupational health and safety and the balanced score-card. The TQM Magazine, 15 (6), 408-423.
29. Choudhry, R.M., Fang, D., & Mohamed, S. (2007). The nature of safety culture: a survey of the state-of-the-art. Safety Science, 45 (10), 993–1012.
30. Rundmo, T., Hale, A.R. (2003). Managers’ attitudes towards safety and accident prevention. Safety Science, 41 (7), 557–574.