دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
  • ثبت‌نام
  • ورود
  • فارسی
    • English

ارتقای ایمنی و پیشگیری از مصدومیت ها

  • صفحه اصلی
  • درباره
    • درباره‌ی مجله
    • نمایه نامه ها
    • ارسال مقاله
    • تیم سردبیری
    • بیانه حریم خصوصی
    • اطلاعات تماس
  • شماره
    • شماره جاری
    • بایگانی‌ها
  • اخلاق نشر
  • اظهارنامه
  • دوره آموزشی
    • فهرست بازبینی برای ارزیابی دست نوشته های علمی
  • یادگیری
  • خلاصه مقالات کنگره ها و سمینارها
    • سیزدهمین همایش دانشجویی تازه های علوم بهداشتی کشور
    • نهمین کنگره اپیدمیولوژی ایران
    • چهارمین همایش بین‌المللی و پنجمین همایش دوسالانه ارگونومی ایران
جستجوی پیشرفته
  1. صفحه اصلی
  2. بایگانی‌ها
  3. دوره 3 شماره 1 (2015)
  4. پژوهشی/ اصیل پژوهشی

دوره 3 شماره 1 (2015)

ژوئیهٔ 2015

بررسی جو ایمنی درمانگاه‌های توان‌بخشی شهر اهواز در سال 1392

  • الهه مغنی باشی منصوریه
  • فرزاد فرخی خیاوی
  • مجید روانبخش
  • محمدحسین حقیقی زاده

ارتقای ایمنی و پیشگیری از مصدومیت ها, دوره 3 شماره 1 (2015), 1 ژوئیهٔ 2015 , صفحه 48 - 43
https://doi.org/10.22037/meipm.v3i1.9318 چاپ شده: 2015-07-01

  • مقاله
  • دانلود
  • ارجاع
  • مراجع
  • آمار
  • اشتراک

چکیده

 سابقه و هدف: در صنايع پرخطر توجه زيادي به ايمني شده است، در اين صنايع پيش‌بيني ايمني بر اساس جو ايمني صورت مي‌گيرد. ازآنجا که صنعت خدمات بهداشتي درماني نيز خطرات زيادي درزمينه مرگ‌ومير و ابتلا براي کارکنان و بيماران دارد، مي‌توان آن را به‌عنوان يک صنعت پرخطر در نظر گرفت. با توجه به اينکه جو ايمني پيش بيني کننده و تعيين‌کننده عملکرد ايمني مي‌باشد، هدف از اين مطالعه تعيين ميزان جو ايمني و هر يک از ابعاد آن در درمانگاه‌هاي توان‌بخشي شهر اهواز بود.

 روش بررسي: اين مطالعه از نوع توصيفي تحليلي بود که به‌صورت مقطعي بر روي 114 نفر از کارکنان توان‌بخشي شهر اهواز انجام گرفت. گردآوري داده‌ها بر طبق پرسش‌نامه جو ايمني و اطلاعات دموگرافيک صورت گرفت. مقياس 5 گزينه‌اي ليکرت براي اندازه‌گيري ابعاد جو ايمني مورداستفاده قرار گرفت. پس از جمع‌آوري اطلاعات، داده‌ها به نرم‌افزار SPSS 19 منتقل شد و از آزمون‌هاي ANOVA و همبستگي پيرسون استفاده شد.

يافته ها: ميانگين کل جو ايمني در درمانگاه‌هاي توان‌بخشي شهر اهواز، 72/66 به دست آمد. ميانگين بالاترين و پايين‌ترين ابعاد جو ايمني به ترتيب مربوط به «تعهد مديريت نسبت به ايمني» (99/12) و «آگاهي کارکنان درباره موضوعات ايمني» (10/7) بود. ارتباط معني‌داري بين جو ايمني با نوع کلينيک توان‌بخشي (006/0=p) و ميزان حادثه شغلي (030/0=p) وجود داشت اما با ديگر اطلاعات دموگرافيک رابطه معني‌داري يافت نشد (05/0<p).

نتيجه گيري: نمره ميانگين کل، جو ايمني درمانگاه‌هاي توان‌بخشي شهر اهواز بالاتر از حد متوسط (بيشتر از 50%) ارزيابي شد. همچنين با توجه به اينکه «آگاهي کارکنان درباره موضوعات ايمني» پايين‌ترين ميانگين را درميان ابعاد جو ايمني به خود اختصاص داده بود، بايد توجه مديران بيشتر بر اين بعد متمرکز شود.

 

کلمات کلیدی:
  • ايمني، جو ايمني، درمانگاه‌هاي توان‌بخشي
  • PDF (English)

ارجاع به مقاله

1.
مغنی باشی منصوریه ا, فرخی خیاوی ف, روانبخش م, حقیقی زاده م. بررسی جو ایمنی درمانگاه‌های توان‌بخشی شهر اهواز در سال 1392. Irtiqa Imini Pishgiri Masdumiyat [اینترنت]. 1 جولای 2015 [ارجاع شده 25 جولای 2026];3(1):48-3. قابل دسترس در: https://journals.sbmu.ac.ir/spip/article/view/9318
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.acm-sig-proceedings##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.acs-nano##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.apa##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.associacao-brasileira-de-normas-tecnicas##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.chicago-author-date##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.harvard-cite-them-right##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.ieee##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.modern-language-association##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.turabian-fullnote-bibliography##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.vancouver##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.download.ris##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.download.bibtex##

مراجع

References:

Garwood PA, Schaefer JO, Chaib FA World Health Day: focus on making hospitals safe in emergencies: WHO; 2009.

Tabibi JA, maleki MR, raeesi PO, mahmoodi MA, azimi LE. study of safety attitude in health care and

educational center in Tehran city. Iran occupational health. 2010;7(4):25-31.

Vrendenburgh AG. Safety Management: Which Organizational Factors Predict Hospital Employee Injury Rates? : California school of Professional Psychology, San Diego; 1997.

Yeung K-C, Chan CC. Measuring safety climate in elderly homes. Journal of Safety Research. 2012;43(1):9-20.

Willis PG, Brown KA, Prussia GE. Does employee safety influence customer satisfaction? Evidence from the electric utility industry. Journal of Safety Research. 2012;43(5):389-96.

DeJoy D, Schaffer B, Wilson M, Vandenberg R, Butts M. Creating safer workplaces: assessing the

determinants and role of safety climate. Journal of Safety Research. 2004;35(1):89-90.

Guldenmund FW. The nature of safety culture: a review of theory and research. Safety Science.

;34(1):215-57.

Kho ME, Perri D, McDonald E, Waugh L, Orlicki C, Monaghan E, et al. The climate of patient safety in a Canadian intensive care unit. Journal of critical care. 2009;24(3):469. e7-. e13.

Brondino M, Silva SA, Pasini M. Multilevel approach to organizational and group safety climate and safety performance: Co-workers as the missing link. Safety Science. 2012;50(9):1847-56.

Kath LM, Marks KM, Ranney J. Safety climate dimensions, leader–member exchange, and organizational support as predictors of upward safety communication in a sample of rail industry workers. Safety Science. 2010;48(5):643-50.

Castle NG. An instrument to measure job satisfaction of nursing home administrators. BMC medical

research methodology. 2006;6(1):47.

Walleth YJ. Safety Systems. 1, editor: Science and industry University; 2000.

Zohar D. Thirty years of safety climate research: Reflections and future directions. Accident Analysis & Prevention. 2010;42(5):1517-22.

Kelly T, Lercel D, Patankar MM. Influence of Trust and Job Satisfaction on Safety Climate Among Managers at a Large US Air Carrier. 2011.

Lin S-H, Tang W-J, Miao J-Y, Wang Z-M, Wang P-X. Safety climate measurement at workplace in China: A validity and reliability assessment. Safety Science. 2008;46(7):1037-46.

Colla J, Bracken A, Kinney L, Weeks W. Measuring patient safety climate: a review of surveys. Quality and safety in health care. 2005;14(5):364-6.

Neal A, Griffin MA, Hart PM. The impact of organizational climate on safety climate and individual

behavior. Safety Science. 2000;34(1):99-109.

Mohammadi Zeidi I, Farmanbar R, Hoseyni M. Assessment of Psychometric Properties (validity and

reliability) of Safety Climate Questionnaire: Factor Analysis Application. Journal of Guilan University of Medical Sciences. 2011;81:12-21.

Gershon RR, Karkashian CD, Grosch JW, Murphy LR, Escamilla-Cejudo A, Flanagan PA, et al. Hospital safety climate and its relationship with safe work practices and workplace exposure incidents. American journal of infection control. 2000;28(3):211-21.

Mearns K, Whitaker SM, Flin R. Safety climate, safety management practice and safety performance in offshore environments. Safety Science. 2003;41(8):641-80.

Keren N, Mills TR, Freeman SA, Shelley MC. Can level of safety climate predict level of orientation toward safety in a decision making task? Safety Science. 2009;47(10):1312-23.

Wu T-C, Liu C-W, Lu M-C. Safety climate in university and college laboratories: Impact of organizational and individual factors. Journal of Safety Research. 2007;38(1):91-102.

  • چکیده مشاهده شده: 428 بار
  • PDF (English) دانلود شده: 646 بار

آمار دانلود

  • لینکدین
  • تویتر
  • فیسبوک
  • گوگل پلاس
  • تلگرام

##plugins.block.developedBy.blockTitle##

سامانه مجله باز

زبان

  • فارسی
  • English

اطلاعات

  • برای خوانندگان
  • برای نویسندگان
  • برای کتابداران
  • صفحه اصلی
  • بایگانی
  • ارسال مقاله
  • درباره‌ی مجله
  • تیم سردبیری
  • اطلاعات تماس

این مجله تحت لیسانس CC BY-NC4.0 منتشر می شود.

Creative Commons License

ISSN-Online: 2383-1901| ISSN-Print: 2345-2455

تمامی حقوق این وب‌سایت متعلق به فصلنامه ارتقای ایمنی و پیشگیری از مصدومیت ها است.

https://goo.gl/maps/fj1criqWPtdWkB416

قدرت یافته از OJSPlus