ارتقای ایمنی و پیشگیری از مصدومیت ها

چکیده

حوادث ترافیکی همچنان یکی از مهم‌ترین چالش‌های سلامت عمومی در جهان و ایران به شمار می‌روند و سالانه حدود ۱.۳ میلیون نفر را به کام مرگ می‌کشانند. شواهد موجود نشان می‌دهد که باوجود اجرای برنامه‌های متعدد، کمپین‌های آگاهی‌بخش و اقدامات قانونی، روند کاهش مرگ‌ومیرهای ناشی از تصادفات در ایران همچنان رضایت‌بخش نیست. این موضوع بیانگر آن است که سوانح ترافیکی را نمی‌توان با رویکردهای تک‌بعدی یا مداخلات منفرد کنترل کرد. امروزه این پدیده به‌عنوان یک مسئله پیچیده شناخته می‌شود که حاصل تعامل عوامل انسانی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، محیطی، زیرساختی و مدیریتی است. بر اساس رویکرد سیستمی و «ماتریس هادون»، ارتقای ایمنی ترافیک مستلزم هماهنگی میان تمامی اجزای نظام ایمنی، از کیفیت خودرو و راه‌ها گرفته تا فرهنگ رانندگی، اجرای قانون، برنامه‌ریزی شهری، خدمات اورژانس و حکمرانی مؤثر است. الگوهای اخیر تصادفات در تهران، از جمله سهم بالای تصادفات بزرگراهی و آسیب‌پذیری عابران پیاده، بر ضرورت اتخاذ سیاست‌های مبتنی بر شواهد و مداخلات میان‌رشته‌ای تأکید می‌کند. در این راستا، مجله ارتقای ایمنی و پیشگیری از مصدومیت‌ها با ترویج پژوهش‌های نوآورانه و رویکردهای مبتنی بر تفکر سیستمی، به دنبال فراهم‌سازی شواهد علمی لازم برای سیاست‌گذاری مؤثر، کاهش بار مصدومیت‌ها و ارتقای ایمنی جامعه است. این شماره بر اهمیت گذار از راه‌حل‌های مقطعی به حکمرانی یکپارچه، همکاری بین‌بخشی و تصمیم‌گیری مبتنی بر داده در مدیریت سوانح ترافیکی تأکید دارد.