Europe's missionaries role in the development of medical in Qajar era
Tārīkh-i pizishkī i.e., Medical History,
Vol. 8 No. 26 (1395),
23 December 2017
,
Page 77-104
https://doi.org/10.22037/mhj.v8i26.19542
Abstract
The need of people for doctor, nurses, hospitals, medicines and medical supplies is the basic and essential needs of each community and improved management of there PEUTIC may draw attention to the founders of this state of affairs. Due to this position that heath care is one of the powerful tools of advertising in missionary centers. In the Qajar era can be said, public health was very low and access to medicines and treatment was difficult.
In the Qajar period and after the industrial evolution in Europe and the spread of knowledge and facilitate travel, Europeans traveled to Iran. European doctors under the names of members of religious missionaries in Tehran, Rasht, Orumiyeh and Tabriz and other parts of Iran was on the rise. Working closely with young people in all countries have been concerned by missionaries. This is one of the factors that missionaries tried to establish health centers and training medical staff in Iran. American missionaries as well as English in the Qajar period hard the most important role in the creation of hospitals and health activities. Woman were also among the groups that need their presence as a missionary in eastern societies, especially Muslim communities to promote propaganda purposes then other regions in the world and this is among the factors that women's activism began in the 19th century to the amount of lead in the eastern territories.
Some of these women knew the amount of medical affairs were working in hospitals and clinics of religion as a doctor or nurse of the women. The present study is done based on descriptive and analytical research through the collection of the library conducted research jacks.
- Missionaries, Medical, Qajar, Hospital, Christianity
How to Cite
References
برومند، صفورا. پژوهشی بر فعالیت انجمن تبلیغی کلیسا C.M.S. در دوره قاجاریه. چاپ اول، تهران: مؤسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران، (1381 ش.)، ص 165.
Jung H, Soo C. Missionary Medicine of Canadian Presbytery and Korean Doctors under Japanese Occupation focusing Sung-jin and Ham-heung. Korean J Med Hist. 2015; 24: 621-658.
Bosmia A, Patel T, Watanabe K, Shoja M, Loukas M, Yubbs R. Benjamin Hobson (1816-1873) His Work as a Medical Missionary and Influence on the Practice of Medicine and Knowledge of Anatomy in China and Japan. Clinical Anatomy. 2014; 27: 154-161.
Jeongeun J. A Study on the Awareness of Chinese Medicine by Medical Missionaries Focused on The China Medical Missionary Journal (1887-1932). Korean J Med Hist. 2015; 24: 163-194.
دینپرست، ولی. کوهی، کمال. مدیریت بدن در ایران دوره قاجار بر اساس گزارشهای سیاحان اروپایی. فصلنامه تاریخ پزشکی. (1391 ش.)، سال چهارم، شماره دهم، صص 154-131.
Azizi M. A Brief History of Smallpox Eradication in Iran. Arch Iran Med. 2010; 13(1): 69-73.
سرنا، کارلا. آدمها و آیینها در ایران. ترجمه علیاصغر سعیدی. تهران: زوار، (1362 ش.)، ص 138.
باقری، الهه. جستاری پیرامون جایگاه زنان در تاریخ پزشکی با رویکردی بر دوره قاجار. فصلنامه تاریخ پزشکی. (1389 ش.)، سال دوم، شماره چهارم، صص 117-85.
هدایتی، جواد. تاریخ پزشکی معاصر ایران از تأسیس دارالفنون تا انقلاب اسلامی. تهران: دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی، (1381 ش.)، ص 56.
اوبن، اوژن. ایران امروز. ترجمه علیاصغر سعیدی. تهران: زوار، (1362 ش.)، ص 208.
سرمدی، محمدتقی. پژوهشی در تاریخ پزشکی و درمان جهان از آغاز تا عصر حاضر «پیشگامان و طب اسلامی». تهران: سرمد، (1377 ش.)، ص 125.
رینگر، مونیکا ام. آموزش، دین و گفتمان اصلاح فرهنگی در دوران قاجار. ترجمه مهدی حقیقتخواه. تهران: ققنوس، (1381 ش.)، ص 126.
رایت، دنیس. انگلیسیان در ایران. ترجمه غلامحسن صدری افشار. تهران: دنیا، (1357ش.)، ص 111.
کرزن، جرج ن. ایران و قضیه ایران. ترجمه غلامعلی وحید مازندرانی. دو جلدی، جلد اول، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، (1373 ش.)، ص 644.
راهدار، احمد. مبلغان مسیحی و تبلیغ علیه اسلام در ایران عصر قاجاریه. ماهنامه رواق هنر و اندیشه ماهنامه علوم انسانی. (1384 ش.)، سال پنجم، شماره چهل و نهم، ص 49.
الگود، سیریل. تاریخ پزشکی ایران و سرزمینهای خلافت شرقی. ترجمه باهر فرقانی. تهران: امیرکبیر، (1356 ش.)، ص 587.
تاجبخش، حسن. تاریخ بیمارستانهای ایران (از آغاز تا عصر حاضر). تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، (1379 ش.)، ص 112.
Savage Lander H. Across Coveted Land. New York: Charles Scribners; 1903. 390.
بنجامین، ساموئل گرین ویلر. ایران و ایرانیان. به اهتمام رحیم رضازاده ملک، تهران: گلبانگ، (1363 ش.)، ص 423.
ویشارد، جان. بیست سال در ایران. ترجمه علی پیرنیا، تهران: نوین، (1363 ش.)، ص 226.
همراز، ویدا. مبلغان مسیحی در ایران از صفویه تا انقلاب اسلامی. چاپ اول، تهران: سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، (1391 ش.)، ص 233.
Tabari Khomeiran R, Deans C. Nursing education in Iran: Past, present, and future. Nurse Education Today. 2007; 27: 708-714.
Rice C. Mary Bird in Persia. London: Church Missionary Society; 1916. 69.
علیجانی، مهدی. معاینه و مداوای زنان در عصر قاجار به روایت پزشکان و سیاحان غربی. فصلنامه تاریخ پزشکی. (1394 ش.)، سال هفتم، شماره بیست و چهارم، صص 45-7.
- Abstract Viewed: 579 times
- PDF (فارسی) Downloaded: 720 times