مجله تاریخ پزشکی - علمی پژوهشی

الف) منابع فارسی

ابن ابی‌أصیبعه، احمد بن قاسم. (1377ق/1957م.). عیون الأنباء. بیروت.

ابن جوزی، عبدالرحمن. (1359ق/1940م.). المنتظم، حیدرآباد دکن.

ابن خلّکان. (بی‌تا). وفیات الأعیان. بیروت.

ابن العبری، غریغوریوس. (1985م.). تاریخ مختصر الدول. به کوشش انطوان صالحانی. بیروت.

ابن نجّار، محمد بن محمود. (1399ق/1978م.). المستفاد من ذیل تاریخ بغداد. به کوشش قیصر ابوفرح. بیروت.

ابوالفداء. (1349ش.). تقویم البلدان، ترجمۀ عبدالمحمد آیتی، تهران.

الگود، سیریل. (1371ش). تاریخ پزشکی ایران و سرزمین‌های خلافت شرقی. ترجمۀ باهر فرقانی. تهران.

تهرانی، آقابزرگ. الذریعة إلی تصانیف الشیعة.

حاجی خلیفه. (1941-1943م.). کشف الظنون، استانبول.

دیانت، علی اکبر. (1370ش.). به اختصار از مدخل «ابن جزله» در دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی. تهران.

ذهبی، محمّد بن احمد. (1405ق/1984م.). سیر اعلام النبلاء. به کوشش شعیب الارنووط. بیروت.

فاندیک، ادوارد. (1896م.). اکتفاءالقنوع. قاهره.

فهرست نسخه‌های خطی کتابخانۀ مرکزی دانشگاه تهران. تهران: دانشگاه تهران.

قفطی، علی بن یوسف. (1326ق/1908م.). اخبارالعلماء. قاهره.

قفطی، علی بن یوسف. (1371). ترجمۀ فارسی تاریخ الحکماء. تهران: دانشگاه تهران.

مدرس تبریزی، محمدعلی. (1348ش). ریحانة‌الأدب. تبریز.

منزوی، احمد. (1385). فهرست‌وارۀ کتاب‌های فارسی. تهران: انجمن آثار.

هونکه، زیگرید. (بی‌تا). فرهنگ اسلام در اروپا. ترجمۀ مرتضی رهبانی. تهران.

یوسفی، غلامحسین. (1366ش.). ترجمۀ تقویم الصحّة. تهران: علمی و فرهنگی.

ب) منبع لاتین

Leclerc, L. (1971). Histoire de la medicine arabe. New York.