مجله علمی - پژوهشی فقه پزشکی

چکیده

مسؤولیت پزشک در برابر خسارت‌هاي پديد آمده به لحاظ فقهي بسيار مهم و حياتي است که از يک سو به حقوق بيماران و از سوي ديگر به مخاطره انداختن حرفه پزشکي مربوط مي‌شود. در قانون مجازات اسلامي مواد 319 و 322 به مسؤولیت محض (تعهد به نتيجه) پزشک اشاره و تنها راه را اخذ برائت از مريض يا ولي او مي‌داند. مسأله مسؤولیت پزشک در پرتو قاعده احسان که نفي هر گونه ضماني از محسن دارد، به جدّ در اين حوزه راهگشا خواهد بود. در اين نوشتار ضمن تحليل مباني و قلمرو قاعده احسان به مؤلفه‌هاي تحقق موضوع آن پرداخته و اين فرضيه به اثبات رسيده است که حرفه پزشکي آن گاه مي‌تواند مشمول اين قاعده قرار گيرد که تبرعي باشد و اخذ اجرت با احسان سازگار نخواهد بود لذا قاعده احسان نسبت به حرفه پزشکي در صورتي که اجرت دريافت نمايد شمول نخواهد داشت و البته شمول قاعده نسبت به مسؤولیت کيفري مسأله ديگري است که بايد جداگانه مورد بررسي قرار گيرد.