• ثبت‌نام
  • ورود
  • فارسی
    • English

مجله تاریخ پزشکی - علمی پژوهشی

  • صفحه اصلی
  • درباره
    • درباره‌ی مجله
    • تیم سردبیری
    • نمایه نامه ها
  • موارد ضروری
    • فرم تعهد نامه
    • فرمت مقالات
    • دریافت کد ارکید
  • ارزیابی مقالات
  • کمیته بین‌المللی اخلاق نشر
    • اقدامات کمیته بین المللی اخلاق نشر COPE
  • ارسال مقاله/ راهنمای نویسندگان
  • بیانیه حق نشر
  • شماره جاری
  • بایگانی‌ها
  • اطلاعات تماس
  • اطلاعیه‌ها
جستجوی پیشرفته
  1. صفحه اصلی
  2. بایگانی‌ها
  3. دوره 5 شماره 15 (1392): فصلنامه علمی پژوهشی تاریخ پزشکی، تابستان 1392
  4. مقاله مروری

دوره 5 شماره 15 (1392)

فوریهٔ 2014

آزمون پزشک و امتیازات پزشکان در ایران پیش از اسلام

  • آذر آهنچی
  • حمید کاویانی پویا

مجله تاریخ پزشکی - علمی پژوهشی, دوره 5 شماره 15 (1392), 15 فوریهٔ 2014 , صفحه 11-31
https://doi.org/10.22037/mhj.v5i15.5316 چاپ شده: 2013-11-26

  • مقاله
  • دانلود
  • ارجاع
  • مراجع
  • آمار
  • اشتراک

چکیده

به دليل اهميت علم پزشكي و حرفه‌ی پزشكان در ايران، پزشكان بايد در كار خويش از تبحر خاصي برخوردار می‌بودند تا بتوانند به كسب و كار خويش رونق اندازند و همچنين از سوي مردم طرد نگردند. این افراد باید با آزموده شدن شایستگی خویش را نمایان ساخته و تنها در صورت دریافت مجوز از سوی مراکز ذی‌صلاح بود که می‌توانستند بدین حرفه مبادرت ورزند و در غیر این صورت به عنوان پزشک ناآزموده و ناشایسته اجازه‌ی درمانگری را نداشته و اگر فردی غیرقانونی به درمان و طبابت می‌پرداخت و در این طبابت آسیبی به بیماری وارد می‌شد، عواقب وخیمی برای آن پزشک ناآزموده در نظر گرفته می‌شد. یک فرد علاقه‌مند به فن پزشکی، که البته دارای شرایط اولیه (همچون؛ خوش حافظه، متدیّن، هوشیار) برای ورود بدین حرفه نیز بود، ابتدا می‌بایست با گذراندن دروسی به صورت تئوری و عملی در نزد یک پزشک متبحر، مراحلی را به پایان رسانده و سرانجام نیز در آزمونی مهارت و توانايي خويش را به رئيس‌الاطبا و اساتید مربوطه بنمایاند و در نتیجه شرایط لازمه برای دریافت مقام را دریافت دارد.  در مقابلِ این آزمون‌ها، پزشک آزموده نه تنها به مقام و مرتبتی در جامعه‌ی ایرانی نائل می‌آمد بلکه امتیازات و امکاناتی در اختیار وی قرار می‌گرفت که مشقّت و سختی دریافت مدرک درمانگری را برای یک طالب این حرفه تسهیل نموده و گوارا جلوه می‌داد.

کلمات کلیدی:
  • آزمون؛ شرایط؛ وظایف؛ حقوق؛ پزشکِ آزموده
  • PDF (English)

ارجاع به مقاله

آهنچی آ., & کاویانی پویا ح. (2013). آزمون پزشک و امتیازات پزشکان در ایران پیش از اسلام. مجله تاریخ پزشکی - علمی پژوهشی, 5(15), 11–31. https://doi.org/10.22037/mhj.v5i15.5316
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.acm-sig-proceedings##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.acs-nano##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.apa##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.associacao-brasileira-de-normas-tecnicas##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.chicago-author-date##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.harvard-cite-them-right##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.ieee##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.modern-language-association##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.turabian-fullnote-bibliography##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.vancouver##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.download.ris##
  • ##plugins.generic.citationStyleLanguage.download.bibtex##

مراجع

اوستا. (1387). (ترجمه جلیل دوستخواه). ج 2 و 1. تهران. انتشارات مروارید.

آموزگار، ژاله. (1386)، زبان، فرهنگ و اسطوره، (مجموعه مقالات)، تهران، انتشارات معین.

ابن ابي اصيبعه. (1349). عيون الانباء في طبقات الاطباء، ج 1، (ترجمه‌ي سيدجعفر غضبان و محمود نجم‌آبادی). تهران. دانشگاه تهران.

ابن جلجل، سلیمان بن الاندلسی. (1349). طبقات الاطباء و الحکماء، (ترجمه و تعلیقات: سید محمدکاظم امام). تهران. دانشگاه تهران.

الگود، سیریل. (1352). تاریخ پزشکی ایران. (ترجمه محسن جاویدان). تهران. چاپ اقبال.

اعظمی سنگسری، چراغعلی. )1376(. «پیشینه پزشکی در ایران؛ روزگار ساسانیان و پیش از آن»، سخنواره پنجاه و پنج گفتار پژوهشی به یاد دکتر پرویز ناتل خانلری، به کوشش ایرج افشار- دکتر هانس روبرت رویمر. تهران. انتشارات توس.

بندهش فرنبغ دادگی. (1369)، (ترجمه مهرداد بهار). چاپ اول، تهران. انتشارات توس.

بندهش هندی. (1368)، متنی به زبان پارسی میانه (پهلوی ساسانی)، (ترجمه و تصحیح رقیه بهزادی). تهران. مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی.

بریان، پیر. (1377) تاریخ امپراطوری هخامنشیان، (ترجمه‌ی مهدی سمسار)، علمی و فرهنگی.

پورداود، ابراهیم. (1347). یشت‌ها. ج 1. تهران. انتشارات دانشگاه تهران.

تفضلی، احمد. (1376). تاریخ ادبیات پیش از اسلام. (به کوشش ژاله آموزگار). تهران: انتشارات سخن.

خدادادیان، اردشیر. (1387)، پزشکی و روش‌های بهداشتی و درمانی در ایران باستان. هنر و مردم. ش 178/177.

رضی، هاشم. (1381). دانشنامه‌ی ایران باستان. ج 1. تهران. سخن.

زنر، آر. سی. (1389). طلوع و غروب زردشتی‌گری. (ترجمه تیمور قادری). چاپ سوم. تهران. امیرکبیر

سامی، علی. )1342(. تمدن ساسانی ج 2، شیراز.

شهزادی، رستم. (1375)، «تاریخ پزشکی درایران باستان»، مجموعه مقالات کنگره‌ی بین‌المللی تاریخ پزشکی در اسلام و ایران، ج 2، تهران، انتشارات موسسه‌ی دانش و پژوهش ایران.

صبوری هلستانی، نرجس بانو. (1385). پزشکی به روایت کتاب‌های سوم و هشتم دینکرد. پایان‌نامه دوره کارشناسی ارشد در ‌دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی. گروه فرهنگ و زبان‌های باستانی. دانشگاه تهران.

پزشکی به روایت کتاب سوم دینکرد، (1390). (ترجمه نرجس بانو صبوری). تهران، مرکز دائره‌المعارف بزرگ اسلامی.

قانون‌نامه‌ی حمورابی. (1376). (ترجمه‌ی کامیار عبدی). تهران. سازمان میراث فرهنگی کشور.

قزوینی، شرف‌الدین فضل‌الله حسینی. (1383). المعجم فی آثار ملک العجم. تهران. انجمن آثار و مفاخر فرهنگی

کتاب سوم دین کرد. متنی به زبان پهلوی. (1384). دفتر دوم. (ترجمه فریدون فضیلت). تهران. انتشارات مهرآیین.

کریستن‌سن، آرتور. (1379). ایران در زمان ساسانیان. (ترجمۀ رشید یاسمی). تهران: دنیای کتاب.

گی مازار. (1388). پزشکی ایران باستان. (ترجمه علی پزشکپور مستشفی). از مجموعه‌ی تاریخ پزشکی، داروسازی، دندانپزشکی و دامپزشکی، ژاک پوله، وان- سورینا، مارسل مارتینی. تهران، بنیاد دانشنامه نگاری ایران.

متون پهلوی. (1371). گردآورنده؛ جاماسب جی دستور منوچهر جی جاماسب-آسانا. (ترجمه سعید عریان). تهران. چاپ اول. کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.

هردوت، تاریخ هردوت. (1382). (ترجمه هادی هدایتی). ج 3، تهران، دانشگاه تهران.

وندیداد (1385). (ترجمه و پژوهش هاشم رضی). تهران. انتشارات بهجت.

Benveniste. E. )1945(,” LA Doctrine medicale des Indo Europeens”, Revuede L’Historie desReligions,,

Darmestetar,J. (1892), Le zend-Avesta,vol. I, Paris;Ernest Leroux,

Elgood. Cyril)1934(,”A medical History of Persia",England,

Farroknia. R, Sharaki. F, (2010) “Social organization Reconstruction of Ancient Iranian Traditional Medical System”. Asian Social Science. Vol. 6, NO. 8

Pourahmad. J, )2008(. “History of medical sciences in iran”, Facculty of pharmacy shaheed Beheshti university of medical science, Iranian Jurnal of pharmaceutical research, 7(2)

Price,Massoume, (2010). History of Ancient Medicine in Mesopotaint &Iran, (October 2001),Iran Chamber Society,Retived

  • چکیده مشاهده شده: 624 بار
  • PDF (English) دانلود شده: 289 بار

آمار دانلود

  • لینکدین
  • تویتر
  • فیسبوک
  • گوگل پلاس
  • تلگرام

اطلاعات

  • برای خوانندگان
  • برای نویسندگان
  • برای کتابداران

زبان

  • فارسی
  • English
  • صفحه اصلی
  • بایگانی
  • ارسال مقاله
  • درباره‌ی مجله
  • تیم سردبیری
  • اطلاعات تماس

مجله تاریخ پزشکی دارای رتبه علمی پژوهشی از کميسيون نشريات علوم پزشکی کشور (http://journalportal.research.ac.ir/)، وابسته به مرکز تحقيقات اخلاق و حقوق پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهیدبهشتی بوده و به صورت پیوسته منتشر می شود. این مجله، یک مجله‌ الکترونيکی است که به زبان فارسی به همراه چکيده انگليسی با دسترسی آزاد (open access) چاپ می شود.

قدرت یافته از OJSPlus