مجله علمی - پژوهشی فقه پزشکی

چکیده

زندگی نباتی گونه‌ای از حیات است که شخص از انجام اعمال ارادی خود ناتوان است و از نظر پزشکی به دلیل آسیب کامل نیم‌کره‌‌های مغز، بازگشت وی به زندگی عادی ممکن نیست. در این حالت صدمات وارد بر فرد می‌تواند شامل چندین جنایت مثل از دست دادن کنترل ادرار، فلج شدن اعضا و... گردد که با توجه به مرگ تلقی نشدن زندگی نباتی از یک سو و اصل عدم تداخل دیات در جنایات از سوی دیگر، بنا بر آرای مشهور فقها و مواد قانونی، فرد مصدوم مستحق چندین دیه نفس می‌گردد.

این دیدگاه در عمل مشکلاتی را در پرونده‌های کیفری به دنبال دارد و این در حالی است که بر اساس برخی آرای فقهی و با موضوع شناسی دقیق‌تر می‌توان در زندگی نباتی به تداخل دیات ملتزم شد.