مجله علمی - پژوهشی فقه پزشکی

چکیده

اقدامات پزشکان در راستاي درمان بيماران نه تنها مشروعيت، بلکه ضرورت دارد و واجب کفايي است. گاهی بيمار در اثر معالجه، تلف و يا دچار ضرر می‌شود، در آن صورت این سؤال به وجود می‌آید که آیا پزشک، ضامن است یا خیر. پاسخ به این سؤال نیاز به بررسی موضوع از جنبه‌های مختلف دارد. در این پژوهش که موضوع از ديدگاه فقه اماميه و مذاهب چهارگانه اهل سنت به روش توصیفی تحلیلی مورد بررسی قرار گرفته، چنین به دست آمده است که نمي‌توان پزشک را به طور مطلق ضامن دانست و يا رأي بر تبرئه او داد؛ بلکه در صورت عدم أخذ برائت، نداشتن تخصص کافی و يا وقوع کوتاهي از او ضامن می‌باشد؛ در غیر این صورت ضامن نیست.