نقش اخلاق در تحصیل دلیل در حقوق ایران و مصر
مجله اخلاق زیستی- علمی پژوهشی,
دوره 11 شماره 36 (1400),
17 مرداد 2021
,
صفحه 1-14
https://doi.org/10.22037/bioeth.v11i36.35603
چکیده
زمینه و هدف: مطابق قانون آیین دادرسی کیفری و اصول قانون اساسی توسل به اقدامات غیر مشروع و غیر قانونی در خصوص کسب ادله جزایی ممنوع میباشد و هر اقدامی که در این زمینه بدون اتکا به قوانین موضوعه صورت بپذیرد، اولاً به دلیل تحصیل دلایل از طریق غیرمشروع مسموع نمیباشد؛ ثانیاً به دلایل اثباتی از این طریق ترتیب اثر داده نمیشود. هدف این مقاله بررسی جایگاه اخلاق در تحصیل دلیل در حقوق جزای ایران و مصر است.
مواد و روشها: رویکرد این مقاله توصیفی ـ تحلیلی است و با بهرهگیری از روش اسنادی و استفاده از ابزار فیشبرداری تهیه و تدوین گردیده است.
ملاحظات اخلاقی: از ابتدا تا انتهای مقاله با پایبندی به اصول صداقت و امانتداری تهیه و تدوین گردیده است.
یافتهها: بررسی نظریات در حقوق جزایی ایران و مصر نشاندهنده تقارب بسیار میان نظام حقوقی جزایی در زمینه تحصیل دلیل در دو کشور است. البته در حقوق جزای مصر، هرچند سیستم ادله قانونی حاکم است، لیکن قناعت وجدان که بر آموزههای اخلاقی تکیه دارد، جایگاه خود را از آنجا که قاضی میتواند برخلاف ادله قانونی حکم صادر نماید، تثبیت نموده است.
نتیجهگیری: هر دو نظام حقوقی ایران و مصر با بهرهگیری از اصول جزایی و با اتکا به اصول اخلاقی در تحصیل دلیل، آموزههای فقه جزایی را سرلوحه قرار دادهاند و به قضات تکلیف شده است که چنانچه این تحصیل دلیل از راه مشروع و قانونی نباشد، از ادله اثباتی خارج گردیده و قابلیت استماع نداشته باشد.
- دلیل؛ اخلاق؛ دلیل در امور جزایی؛ تحصیل دلیل؛ اقناع وجدانی؛ قاضی؛ اثبات واقعیت
ارجاع به مقاله
مراجع
Bassiouni, M-SH. Criminal Procedures in the Arab Legal Systems and the Protection of Human Rights. Beirut: Dar al-Alam; 2019. p.667. [Arabic]
Abu Amer MZ. Special Penal Procedure. Beirut: Halaby Law Firm; 2018. p.119. [Arabic]
Golduzian I. General Criminal Law of Iran. Tehran: University of Tehran Press; 2017. p.92. [Persian]
Ashouri M. Law of Criminal Procedure. Tehran: Samt Publications; 2020. p.125. [Persian]
Raouf O. Principles of Criminal Procedures in Egyptian Law. Cairo: Dar Mahmoud; 2015. p.35. [Arabic]
Sanhouri A. The mediator in explaining the new civil law. Egypt: Scientific Library; 2015. p.12. [Arabic]
Akhoondi M. Law of Criminal Procedure. 16th ed. Tehran: Samt Publications; 2018. p.222. [Persian]
Pradel J. Les suites législative de l'affaire dite d'outreau. La Semaine Juridique, Édition Générale. 2015; 14(35): 1-18.
Al-Arezi R. Electronic evidence and its impact in the field of criminal proof theory. Baghdad: Zain Human Rights; 2019. p.63. [Arabic]
Brian I. Forensic Evidence. Qahreh: Arab House of Science Publishers; 2002. p.186. [Arabic]
Khazani M. Penal Process (Collection of Articles). Tehran: Ganj-e Danesh; 2008. p.71. [Persian]
Sanei P. Public Penalties: Tehran: Ganj-e Danesh; 2015. p.72. [Persian]
Tadayon A. Obtaining a reason in the Code of Criminal Procedure. Tehran: Mizan; 2016. p.16. [Persian]
Anderson G. Criminal Evidence: Principles and Cases. Oxford: Cengage Learning Publisher; 2013. p.23.
Saliba J. Philosophical Farhang. Translated by Sanei Darre Bidi M. Tehran: Hikmat Publishing; 2011. p.23. [Arabic]
Hosni MN. Explanation of the Criminal Procedure Code. Cairo: Dar al-Nahda al-Arabiya; 2019. p.426. [Arabic].
Hosseini Nejad H. Civil Law. Tehran: Mizan Publishing; 2016. p.34. [Persian]
Zeraat A. Civil Procedure Law in the Iranian Legal Order. Tehran: Qoqnus; 2018. p.42. [Persian]
Jundi AM. Criminal Encyclopedia. Cairo: Dar al-Ahya al-Turath al-Arabi; 2016. p.108. [Arabic]
- چکیده مشاهده شده: 179 بار
- PDF دانلود شده: 183 بار