اخلاق زیستی حوزه مطالعاتي است كه چالش‌هاي اخلاقي ناشي از بكارگيري ابداعات و نوآوري‌هاي علوم زيستي و پزشكي را در فضايي ميان رشته‌اي به طور نظام‌مند مورد بررسي قرار داده، و به تنظيم و تنسيق روابط ميان فنّاوري‌هاي نوين زيستي و نظام رفتاري انسان مي‌پردازد و بايدهاي موجد در اين حوزه را سامان مي‌بخشد. قلمروي اخلاق زيستي، مطالعه و ارزيابي نحوه تقابل آثار و پيامدهاي به كاربستن فنّاوري‌هاي جديد زيست پزشكي در زندگي بشري را با اصول و معيارهاي اخلاقي در بر مي‌گيرد. اين فنّاوري‌ها و پيشرفت‌ها كه قلمرو و موضوعات اخلاق زيستي را تشكيل مي‌دهند در چهار حوزه اصلي قابل طبقه‌بندي هستند:
فنّاوري‌هاي حافظ حيات در آغاز و انجام زندگي، فنّاوري‌هاي تشديدكننده‌ي حيات براي اصلاح كيفيت زندگي، فنّاوري‌هاي توليد مثل و به ويژه شبيه سازي، فنّاوري‌هاي مرتبط با مهندسيِ ژنتيك، ژن درماني و ژنوم انساني.

علاوه بر این، با دستمایه از مفهوم عام اخلاق زیستی، اولویت دیگر در این گستره، مطالعه تحولات پدیده های اجتماعی و روابط تغییر شکل یافته بشری در دوران معاصر در عرصه های مختلف سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، خانوادگی و ... است از آن منظر که مولفه های اخلاقی را در ساحت زیست انسانی، متأثر می نمایند.

نویسندگان محترم می توانند مقالات خود در زمینه‌های نامبرده و با لحاظ اولویت های مطروحه را براي بررسي و چاپ در «مجله علمی - پژوهشی اخلاق زیستی» وابسته به انجمن بین المللی اخلاق زیستی اسلامی و مرکز تحقیقات اخلاق و حقوق پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ارسال نمايند.

فصلنامه اخلاق زیستی حائز رتبه علمی- پژوهشی در ﻟﯿﺴﺖ ﻧﺸﺮﯾﺎت ﻣﺼﻮب وزارت ﺑﻬﺪاﺷﺖ، درﻣﺎن و آﻣﻮزش ﭘﺰﺷﮑﯽ می باشد.