پیادهسازی اعلامیه جهانی حقوق بشر مبتنی بر تعالیم اسلامی با تأکید بر رعایت حقوق شهروندی
مجله اخلاق زیستی- علمی پژوهشی,
دوره 9 شماره 1 (1398),
15 ژوئن 2019
,
صفحه 257-269
https://doi.org/10.22037/bioeth.v9i1.28472
چکیده
اعلامیه جهانی حقوق بشر، به منظور پاسداشت حقوق بنیادین و اساسی انسان، مورد تصویب جامعه جهانی قرار گرفته است. با وجود اینکه قریب به غالب کشورهای اسلامی این اعلامیه را مورد پذیرش قرار دادهاند، اما انتقادها و ایراداتی بر برخی مواد آن از سوی این کشورها ابراز شده و تلاش کردهاند تا مواد بحثبرانگیز و چالشی موجود در این اعلامیه را از منظر اسلامی، مورد بازنویسی و تغییر قرار دهند. این امر، منجر به تصویب اعلامیه اسلامی حقوق بشر در قاهره شد که بر اساس آن، حقوق بنیادین سکولار موجد در اعلامیه جهانی حقوق بشر، رنگ و بویی اسلامی به خود گرفته است. مقاله حاضر، تلاشها برای پیادهسازی احکام اسلام را در قوانین و مقررات در جمهوری اسلامی ایران و نیز، بین کشورهای اسلامی مورد بررسی قرار داده است.
- اعلامیه جهانی حقوق بشر؛ اعلامیه اسلامی حقوق بشر؛ تعالیم اسلام؛ ایران؛ کشورهای اسلامی؛ حقوق شهروندی
ارجاع به مقاله
مراجع
Jafari Langeroodi M. Legal Terminology. Tehran: Ganje Danesh Press; 1999. p.56.
Mesbah Yazdi T. Philosophical Lectures. Tehran: Islamic Propagation Organization Press; 1998. p.175.
Alizadeh M. Rights and Foundations of Justice. Qom: Azarakhsh; 2011. p.148-159.
Sajedi H. Convict and Defensive Rights. Tehran: Bita Press; 2007. p.95.
Spoloda J. Engineering Economics. Translated by Zuheiri M. 1st ed. Ahvaz: Mutabar Press; 2004. p.45-57.
Bitz C. Global Fundamental Rights. London: Oxford University Press; 2009. p.89.
Bal O, Gradie P. Neutral Coduction of Human Rights. London: Oxford University Press; 2017. p.116.
Tabandah Gonabadi S. Religious Reading of Declaration of Human Rights. Tehran: Fakhr al-Din Borqei; 2007. p.132-147.
Islami H. Islamic Declaration of Human Rights and Problem of Inequalities. Journal of Human Rights 2012; 7(2): 360-368.
Manuchehri A, Jafari F. Influence of Globalization on Citizenship Righs in Iran. Research Journal 2014; 5(16): 136-147.
Ansari Rad M. Islamic Human Rights, Policies and Strategies. Tehran: Mortazavi Press; 2017. p.201.
Mehrparvar H. Executive Sanctions of Law in Iranin the Field of Human Rights. Journal of Rahbord 2006; 9(3): 278-295.
Shirazi G. Positive Laws of Iran and Judgments of Islam. Qom: Arghavan Press; 2016. p.198.
Ansari S. Cairo Declaration of Human Rights. Cairo: Hamshahri Newspaper; 2009. p.101-113.
Krik B. Democracy. Translated by Imani P. Tehran: Markaz Press; 2008. p.314.
Ale Buye A. Universal Thought of Human Rights (Comparative Study of Global and Islamic Declarations of Rights). Review Book 2014; 3(36): 11-20.
Mehrafarin R. Sassanid Cities. Tehran: SAMT; 2014. p.40-63.
Yahyaei F. Process of Transition and Impediments of Development of Democracy in Iran. Tabriz: Author; 2001. p.36-52.
Razaqi K. Standards of Judicial Procedure in International Documents and Judicial System of Iran. Tehran: Kanoon Monthly; 2002. No.115 p.112.
Rostami B, Karimi F, Hadian Shirazi A. Identification of Factors of Ethical Leadership in Quran and Nahjulbalaghah. Journal of Ethics 2014; 4(2): 65-78.
Arayesh M, Musaei M, Ehsani N. Professional Ethics in Agricultural Cooperatives. Journal of Ethics in Sciences and Technology 2018; 13(4): 9-16.
Feiz AR. Comparative Studies in Islamic Penal Law. Tehran: Islamic Propagation Press; 1985. p.66.
- چکیده مشاهده شده: 398 بار
- PDF دانلود شده: 143 بار