تغییر ژنوم انسانی از منظر اصول بنیادین اخلاقی
مجله اخلاق زیستی- علمی پژوهشی,
دوره 10 شماره 1 (1399),
28 ژوئن 2020
https://doi.org/10.22037/bioeth.v10i1.30988
چکیده
زمینه و هدف: پروژه ژنوم انسانی در مفهوم عام خود پروژهای ژنتیکی است که با مهندسی ژنتیک یک انسان، امکان ایجاد هرگونه تغییر در نژاد انسان، اعم از ترمیم یا ارتقای ژنتیکی و حتی تولید انسان جدید بدون نیاز به نطفه پدر را فراهم میکند. از آنجا که تاریخ آغاز مطالعات ژنتیکی قدمت طولانی ندارد، مسأله شبیهسازی در حوزه امور مستحدثه قرار میگیرد. ملاحظات اخلاقی در واقع ناظر بر موانع اخلاقی است که در اثر ژنوم انسانی ممکن است پدید آید. بنابراین پژوهش حاضر درصدد است تا این نکات اخلاقی را مورد توجه قرار دهد.
مواد و روشها: برای بررسی موضوع حاضر از روش توصیفی ـ تحلیلی بهره برده شده است که در زمره روشهای کیفی به حساب میآید. روش حاضر با جمعآوری اطلاعات از متون و منابع اسنادی در حیطه اخلاقی و پزشکی به بررسی موضوع تغییر ژنوم انسانی میپردازد.
یافتهها: شبیهسازی انسان نیازمند در نظرگرفتن ملاحظات اخلاقی فراوانی است که از جهات مختلفی از جمله: عدم امنیت تکنیکی و پزشکی، سستشدن نهاد خانواده و نقض اصل کرامت انسانی و خدشهدارشدن نسب انسانی، عدم برخورداری از هویت فردی و رشد روانی کامل، ایجاد رویکرد نژادپرستانه و ایجاد نژاد برتر، نقض آفرینش انسان و دستکاری در کار خداوند را دربر میگیرد.
نتیجهگیری: قوانین و قواعد مربوط به شبیهسازی در حقوق ایران مبهم و دارای ابعاد مختلفی هستند که نمیتوان پشتوانه حقوقی محکمی برای حمایت از شبیهسازی فراهم آورد. تنها مواردی که دیده میشود، قواعد مربوط به ارث حمل، وصیت برای حمل و اقرار به نفع حمل است که در حوزه شبیهسازی از آنان نتایحی استخراج میشود. بنابراین از منظر حقوقی نیازمند وجود قوانین شفاف درباره شخصیت و هویت جنین و فرایند شبیهسازی هستیم. تأسیس قوانینی جهت شفافسازی سازوکارهای بهرهگیری از فناوری شبیهسازی امری ضروری است.
- ژنوم؛ اصول اخلاقی؛ شبیهسازی؛ ژنتیک
ارجاع به مقاله
مراجع
Khorrami J. Human Resemblance, Consequences and Reactions. Journal Moballegan 2004; 1(51): 40-65.
Amid H. Amid Dictionary. Tehran: Publisher Amir Kabir; 2011.
Rasehk M. Biotechnology and Human Issues and Perspectives. Journal of Repoduction and Inferitility 2004; 7(133): 41-62.
Shariatmadari HR. Human Cloning. Juornal Howzeh and University 2009; 1(10): 98-127.
Jaafari A, Parandak Z. Genetic research from ethical standards to the European Court of Human Rights. Journal of Medical Rights 2017; 11(40): 61-80.
Rahbarpoor MR. The Concept of Biological Ethics and its Realm. Bioethics Journal 2011; 1(1): 13-52.
Alian Neghadi AGH. Human Cloning. Magazin Research and Jurisprudence 2001; 1(6): 21-63.
Loewy EH, Kaczor CH. The Edge of Life, Human Dignity and Contemporary Bioethics. Netherland: Publication Philosophy and Medicine; 2005.
Ghari Seyed Fatemi M. Biotechnologhy in Mirroor of Philosophy of Ethics. Tehran: Publisher Nour; 2012.
Rifikan J. Human Production Line. Jouran Siahat Garb 2004; 2(16): 1-16.
Nobahar R. Religion and Human Dignity. Qom: Publisher University of Mofid; 2011.
Alkajbaf H, Akhtari S. A Study Human Simulation from a Moral point of View. Journal of Medical Law 2011; 5(18): 142-117.
Saremi A, Yousefian SH. Cloning: Friend or Foe. Journal of Forensic Medicine 2002; 1(11): 1-18.
Ahmadpour M. Moral Necessities in Medical Science. Tehran: Publisher Mehrara; 2019.
- چکیده مشاهده شده: 678 بار
- pdf دانلود شده: 282 بار