Nafas Journal

Abstract

پيشينه تحقيق: بیماری سل یکی از شایعترین بیماريهای عفونی در جهان است. وجود استيگما در جامعه، ایزوله شدن اجتماعی و اختلال در روابط ميان فردي و اجتماعي، درمان طولانی مدت، کاهش درآمد و عوارض روانشناختی مانند اختلالات افسردگي و اضطراب و... از جمله مشکلات جدي بیماران سل می باشند. درک، نقش بزرگی در تجربه بیمار از بيماري خود دارد. تبعیض و استیگمای حاصل از بیماری از سوی جامعه و یا نگهداری بیمار ایزوله، بدلیل ماهیت مسری بیماری بر سلامت روان و کیفیت زندگی بیماران اثر می گذارد. بیمارپس از شوک اولیه ناشی از تشخیص بیماری سل ، اغلب یک باور یا دوره طولانی از انکار را تجربه میکند که همه این عوامل منجر به برداشتهای تحریف شده شناختی در مورد بیماری می گردد .لذا هدف این پژوهش ارزيابي تحریفات شناختی در بیماران مبتلا به سل و مقایسه آن با تحریفات شناختی افراد سالم بوده است.
مواد وروشها: این پژوهش از نوع مورد- شاهدی بود که در آن به مقایسه تحریفات شناختی بیماران مبتلا به سل با افراد سالم (پرسنل بیمارستان) پرداخته شد. 100 نفر در هر گروه نمونه‌ به صورت در دسترس در سال 96-1395 انتخاب شدند. ابزار جمع آوري داده ها، پرسشنامه جمعیت شناختی ساختاريافته و پرسشنامۀ تحریفات شناختی بودند.
نتایج: میانگین سنی بیماران 69/40 سال بود. بیماران مبتلا به سل به طور معناداری (PV=0.01) بیشتر از تحریفات شناختی تعمیم مبالغه آمیز واستدلال شخصی استفاده می کردند. زنان بیمار تحریفات شناختی استدلال شخصی و تعمیم مبالغه آمیز، و بیماران مرد تحریف شناختی برچسب زدن را بیشتر بکار می بردند.
بحث و نتيجه گيري: تعداد تحریفات شناختی در بیماران بیشتر از افراد سالم بود. این تحریفات شناختی در بیماران مبتلا به سل، نقش قابل توجهی را در پایبندی بیمار به پذیرش وادامه درمان و توانبخشی ریوی بازی می کنند. لذا ارزیابی تحریفات شناختی بیماران مبتلا به سل جهت ارائه خدمات روانشناختی و روانپزشکی دقیق موجب بهبود وضعیت جسم و روان و درنتيجه بهبود كيفيت زندگي بيمارمی گردد.