مجله علمی - پژوهشی فقه پزشکی

چکیده

به بانویی که به سبب سالخوردگی در سن و تغییرات جسمی عادت‌ماهیانه او قطع و در نتیجه از حیض و حمل ناامید گردد، یائسه گفته می‌شود. در قرآن و سنت نص خاص و ضابطه‌ای معین درباره سن شروع یائسگی وجود ندارد و به همین دلیل فقیهان با استناد به آیه‌ها و روایت‌های واردشده، در نظرگرفتن اقتضائات زمان و مکان، توجه به سن یائسگی همسالان و خویشان نزدیک در این‌ زمینه اجتهاد نموده‌اند و نتیجه آن آرای مختلفی است که نه به عنوان حکمی قطعی، بلکه فقط به عنوان دلیل ظنی و اماره و بیان حد متوسط سن یائسگی قابل طرح و بررسی است. در علم پزشکی نیز روش مطمئنی برای تعیین زمان دقیق یائسگی وجود ندارد و وقوع آن بیشتر به زمینه ارثی و سبک زندگی زنان بستگی دارد.

عدم اتفاق نظر فقیهان و وجود آرای مختلف درباره سن یائسگی، ابهام‌ها و پرسش‌های مطرح‌شده در نحوه انجام تکالیف شرعی و مسائل حقوقی حاصل از تردید در حیض یا استحاضه‌بودن خون، تغییرات فیزیولوژیکی حین یائسگی و بعد از آن و تأثیر آن بر روح و جسم بانوان پژوهش در این زمینه را ضروری می‌نماید.

بدین منظور جهت تبیین موضوع، در این مقاله ابتدا به تعریف یائسگی، سپس بیان دیدگاه‌های مختلف فقها درباره سن شروع یائسگی پرداخته شده و در نتیجه دیدگاه عدم تحدید سن مشخص برای یائسگی، به عنوان رأی راجح برگزیده شده است.