مجله علمی - پژوهشی فقه پزشکی

چکیده

مقدمه: برخی پژوهش‌ها نشان داده‌اند که آگاهی و نگرش مثبت به مذهب و آموزه‌های معنوی در مداخله‌های پیشگیرانه و درمانی می‌تواند عامل مؤثری به حساب آید. امروزه این سؤال از سوی محققین مطرح است که آیا آموزه‌های دینی در ارائه خدمات سلامت و اعتقادات مذهبی[i] می‌تواند بخشی از فرایند مراقبت، مشاوره و درمان باشد؟ هدف از این مطالعه بررسی تأثیر آموزش‌های مذهبی مرتبط با بارداری بر سطح آگاهی‌های مذهبی زنان باردار مراجعه‌کننده به درمانگاه‌های‌های پریناتال منتخب دانشگاه علوم پزشکی تهران است.

روش: پژوهش حاضر یک پژوهش نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه شاهد می‌باشد. جامعه پژوهش شامل 84 زن نخست‌زا در 28-20 هفته بارداری با نگرش مذهبی متوسط یا ضعیف می‌باشد و به طور تصادفی به دو گروه کنترل و مداخله تقسیم شدند (42 نفر در هر گروه و از بین 220 نفر انتخاب شدند). ابزار جمع‌آوری اطلاعات شامل پرسشنامه‌های سنجش ‌آگاهی مذهبی و دموگرافیک بوده است و با استفاده از آزمون‌های مجذور کای[ii]، آزمون اندازه‌گیری‌های مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته‌ها: فراوانی افراد دارای آگاهی مذهبی متوسط از 100‌% در قبل از مداخله به 2/4 درصد بلافاصله و به 11/9 درصد در 2 ماه بعد از مداخله کاهش یافت، در حالی که در گروه کنترل بعد از آموزش‌های روتین بیمارستان تغییری نداشت و 2 ماه بعد به 92/9 درصد رسید. نمره آگاهی مذهبی بین دو گروه مداخله آموزشی و کنترل قبل از مداخله تفاوت آماری معنی‌داری وجود نداشت (0/1=p) حال آنکه بین دو گروه بلافاصله بعد از مداخله (0/001=p) و 2 ماه پس از اتمام مداخله تفاوت معنی‌داری وجود داشت (0/001=p).

نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد سطح آگاهی مذهبی مادران تا 2 ماه بعد از آموزش نسبت به کنترل بالا ماند، لذا پیشنهاد می‌شود مطالعات وسیع‌تر با حجم نمونه بیشتر به منظور استفاده در برنامه‌ریزی آموزشی در مراقبت‌های دوران بارداری انجام گیرد.

پی‌نوشت‌ها

[i]. Client’s Religious

[ii]. Chi Square Test