رابطه جنسی نامتعارف شوهر با زوجه از منظر فقه، حقوق و رویه قضایی

سیدعلیرضا میرکمالی, محمدمهدی حسنی, کورش دلپسند, سحر رجبی‌فرد

چکیده


901

حق تمتع جنسی از جمله مهم‌ترین حقوق و تکالیف زوجین نسبت به یکدیگر است. زوجین در رابطه جنسی خود آزادند، اما این آزادی نباید موجب آسیب‌رساندن به یکی و یا هر دو شود. تأثیرات منفی رابطه جنسی نامتعارف بر زوجه، از لحاظ روحی و جسمی غیر قابل انکار است. نظر مشهور فقهای امامیه جواز نزدیکی نامتعارف همراه با کراهت شدید و برخی حرمت این عمل است. هر دو گروه برای اثبات نظر خود به آیات 222 و 223 سوره بقره استناد کرده‌اند، اما اکثر روایات در این مورد از لحاظ سندی ضعیف هستند. نامتعارف بودن عمل جنسی نوعی سوء معاشرت محسوب می‌شود که ماده 1103 قانون مدنی به صراحت با آن مخالفت کرده است. نظر به این‌که زوجین کم‌تر به طرح مشکلات جنسی در دادگاه می‌پردازند، در این خصوص رویه قضایی ناچیزی وجود دارد. زن می‌تواند اولاً بنا به ماده 1108 از تمکین در این خصوص امتناع کند؛ ثانیاً به استناد سوء معاشرت ناشی از این عمل الزام مرد به ترک آن را از دادگاه بخواهد و در صورت عدم الزام وی بنا بر عسر و حرج مندرج در ماده 1130 و یا شرایط ضمن عقد تقاضای طلاق نماید.


موضوع


رابطه جنسی؛ رابطه جنسی نامتعارف؛ فقه؛ حقوق؛ رویه قضایی

تمام متن:

PDF

425

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.


Figh of Medicine Journal , pISSN: 2008-8620, eISSN: 2476-4299

Medical Ethics and Law Research Center, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran