Nafas Journal

Abstract

زمینه و هدف : لوله گذاری داخل نای (اينتوباسیون) عملی است کمک تنفسی که در بیماران به کما رفته و یا بیمارانی که به هر دلیل قادر به تنفس خود به خودی نیستند انجام می گیرد . تنگی تراشه یکی از مهمترین عوارض اینتوباسیون است . عارضه تنگی تراشه می­تواند باعث طولانی­تر شدن روند درمان و همچنین طولانی نمودن مدت بستری بیمار شده و هزینه های سنگینی را بر بیمار و سیستم درمانی تحمیل نماید . با توجه به درمان بسیار سخت و زمان بر این بیماران ، برآن شدیم در این طرح تحقیقاتی به علل مولکولی ایجاد این عارضه پی ببریم تا شاید بتوان از بروز آن پیشگیری کرد .

مواد و روش ها : در اين مطالعه 25 بيمار مبتلا به تنگي تراشه به عنوان گروه تجربي و25 بيمار دچار مرگ مغزي به عنوان گروه كنترل تحت مطالعه قرار گرفتند و پس از اخذ رضایت آگاهانه وارد این طرح شدند . بيماران مبتلا به تنگي تراشه كه به منظور جراحي رزكسيون تراشه به اتاق عمل منتقل می شدند پس از انجام رزكسيون تراشه قطعه ای از تراشه خارج شده از بدن بیمار در داخل لوله فالكون حاوي فرمالين بافر شده قرار گرفته و جهت رنگ آميزي ايمنوهيستوشيمي به آزمايشگاه مربوطه منتقل گردید . قطعه ای از تراشه نیز داخل میکروتیوپ حاوی RNA Free قرار گرفت و پس از قرار داده شدن داخل تانک ازت جهت انجام آزمایشات PCR  ارسال گردید . در گروه كنترل نيز پس از اوتوپسی دقيقاً همين مراحل  انجام گردید .

یافته ها : بررسی نمونه های بیماران به کمک آزمایش  PCR نشان داد که میزان بیان این فاکتور رشد در بیماران در مقایسه با گروه کنترل حدود 50 درصد افزایش داشته است .

 رنگ آمیزی ایمنوهیستوشیمی نشان داد که حضور  PDGF در بیماران گروه کنترل حدود 10 درصد است در حالی که این میزان در بیماران تنگی تراشه به بیش از 85 درصد می رسد .

نتیجه گیری : PDGF یکی از مهمترین فاکتورهای رشد است که در فرآیند التهاب و ترمیم حضور فعال دارد و لذا شاید بتوان نتیجه گرفت که افزایش بیان این فاکتور رشد یکی از عوامل ایجاد تنگی تراشه در این بیماران است .