فصلنامه نفس

چکیده

زمینه: ویروس کرونا به دلیل همه­گیری، سرعت و شیوه شیوع سبب ایجاد اضطراب در همه افراد جامعه به­خصوص بیمارانی که دارای مشکلات ریوی و تنفسی هستند، شده است. اضطراب کرونا ناشی از ترس افراد به مبتلا شدن خود و یا اعضای خانواده آن­ها به ویروس کرونا است.

روش کار: پژوهش حاضر از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه بیماران زن و مرد دارای مشکلات ریوی بودند که در نیمه اول سال 1400 به کلینیک امام رضا (ع) شهر قم مراجعه کرده­ بودند. با استفاده از روش نمونه­گیری هدفمند و معیارهای ورود و خروج مشخص، 140 بیمار به­عنوان نمونه آماری وارد مطالعه شدند. به­منظور جمع‌آوری داده­ها از مقیاس اضطراب کرونا، پرسشنامه سبک زندگی ارتقاءدهنده سلامت واکر و پرسشنامه سرسختی روان­شناختی کوباسا استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده­ها از ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون و تحلیل مسیر استفاده شد. یافته­ها: براساس یافته­های پژوهش سبک زندگی ارتقاء­دهنده سلامت 62 درصد و سرسختی روان‌شناختی 39 درصد از کل واریانس اضطراب کرونا را توجیه نمودند. همچنین سبک زندگی ارتقاء­دهنده سلامت و سرسختی روان‌شناختی توانست به­واسطه متغیر اجتناب تجربه­ای به ترتیب به میزان 71/0 و 46/0 تغییرات اضطراب کرونا را به­صورت منفی تبیین نماید.

نتیجه­گیری: سبک زندگی ارتقاء­دهنده سلامت و سرسختی روان‌شناختی می­تواند سبب کاهش اضطراب کرونا شود و اجتناب تجربه­ای نیز می­توانند نقش واسطه­ای بر رابطه میان سبک زندگی ارتقاء­دهنده سلامت و سرسختی روان‌شناختی با اضطراب کرونا داشته باشد.