Nafas Journal

Abstract

با آغاز پاندمی کووید 19و سردرگمی جهانیان در ابتدای همه گیری، جوانب بسیاری از زندگی و خدمات درمانی - مراقبتی تحت تاثیر قرار گرفت. از جمله درمان پیوند که روشی نوین و حیاتی برای بیماران نیازمند ارگان و چشم انتظار بخشش است.

این درمان ضروری نیازمند فراهم اوری ارگانهای حیاتی از موارد شناسایی یا گزارش شده مرگ مغزی است که پروسه ای حساس، دقیق و طولانی  است. این مسیر از شناسایی موارد کاهش سطح هوشیاری کمتر از 5 آغاز شده و به برداشت ارگان و تخصیص آن به بیماران لیست انتظار میرسد.

 با مقایسه میزان اهدای عضو و عوامل مرتبط با فرآیند آن، طی 3 دوره زمانی مشخص یعنی سال اول و دوم اپیدمی با سال قبل از اپیدمی کاهش آمار اهدا دیده شد که در سال دوم به میزان زیادی مرتفع گردید. این کاهش آمار اهدا در سطح جهانی هم محسوس بوده و گزارش شده است، این آمار حتی در میزان اهدای خون نیز کاهش قابل توجهی داشته است.

موانع متعدد پیش روی سیستم درمانی در دوران همه گیری، محدودیت جراحی ها مگر در موارد اضطراری، بیماران بدون علامت وجنبه های ناشناخته فراوان این بیماری نشان داده است که سیاستها و رویکردهای مراکز فراهم آوری نیاز به تغییراتی جهت تداوم تلاش  دراین شرایط را دارند و لازم است بر طبق شرایط پیش رو پروتکل های جدید (با توجه به نیازهای این ایام) ، تدوین و اجرا شوند.