فصلنامه نفس

چکیده

زمینه و هدف: ویروس کرونا با ماهیت انتقال سریع، افراد و سیستم بهداشتی در سراسر دنیا را ملزم می کند تا به سرعت اقدام به تغییر روش های مربوط به بهداشت عمومی باشند و اقدامات فوری را برای آموزش به مبتلایان و پاسخگویی به سوالات آنان و به حداقل رساندن انتقال بیماری از طریق تجمعات و ترددها انجام دهند. آموزش مجازی استفاده از فناوری های اطلاعات و ارتباطات الکترونیکی برای ارائه اطلاعات سلامت و خدمات پزشکی از راه دور است. لذا با توجه به اینکه بیمارستان دکتر مسیح دانشوری بعنوان یکی از مراکز ریفرال بیماری COVID-19 می باشد و با توجه به شرایط بیماران مبتلا پس از ترخیص، ضرورت پیگیری بیماران و آموزش مسائل مراقبتی و بهداشتی پس از ترخیص امری ضروری است.

روش کار: استفاده از چک لیستی شامل 5 حیطه که 4 روز پس از ترخیص بیماران بستری مبتلا به کووید-19 از بیمارستان مسیح دانشوری می باشد که توسط کارشناس پرستاری تکمیل شد و سپس در نرم افزار SPSS مورد تجزیه تحلیل قرار گرفت.

نتایج: مطالعه بر روی 80 نفر از بیماران مبتلا به کووید 19 بستری شده در بیمارستان دکتر مسیح دانشوری، پس از ترخیص انجام شد. میانگین سنی شرکت کنندگان در طرح 5/15±22/53 بود. نتایج نشان داد ارتباط بین عوامل دموگرافیک افراد و اثر آموزش حیطه های مختلف دارای ارتباط معنی دار بود. در حیطه رعایت اصول تغذیه ای 38 نفر (5/47%) از افرادی که بیماری زمینه ای نداشتند اثر آموزش ها را زیاد اعلام کرده اند.

بحث و نتیجه گیری: این مطالعه نشان می دهد که آموزش از راه دور تاثیر مثبتی بر یادگیری و بالابردن سطح آگاهی بیماران در زمان همه گیری دارد. آموزش ها و تا حدودی درمان از راه دور از طریق ارتباطات مجازی می تواند موجب رضایتمندی بیماران، ارتقای یادگیری، دانش و ارتقای خود مراقبتی گردد. به نظر می رسد آموزش مجازی یک روش موثر برای جایگزینی ویزیت های معمول در شرایط خاص است.