Nafas Journal

Abstract

هیپوکسی در خواب باعث عوارض متعدد از جمله فشار خون بالای عمومی و ریوی، بیماری‌های ایسکمیک قلب و سکته مغزی می­باشد. با شدیدتر و طولانی‌تر شدن هیپوکسی، عوارض آن بدتر شده و موجب افزایش مرگ‌ومیر، و کاهش کیفیت زندگی بیماران می­شود. با توجه به نیافتن مطالعه‌ای بر روی فاکتورهای موثر بر شدت هیپوکسی در خواب این تحقیق اجرا شد. با آنالیز فایل‌های خام بیماران مراجعه کننده جهت انجام پلی­سومنوگرافی، فاکتورهای موثر بر شدت هیپوکسی و مدت زمان آن بررسی شد. 307 نفر با میانگین سنی 54 سال مطالعه شدند که میانگین حداقل سطح اشباع اکسیژن خون شریانی آنان 68/0% (5/14±) و میانگین اشباع خون شریانی کمتر از نود درصد 5/54 (3/41±) داشتند. میانگین حداقل سطح اشباع اکسیژن خون شریانی به ترتیب در گروه‌های OSA خفیف، متوسط و شدید (000/0=p؛ 8/13±9/64، 9/12±2/75، 1/14±3/77) وجود بیماری مزمن انسدادی ریه (000/0=p؛ 4/13±7/59، 2/14±7/69)، هیپوونتیلیشن ناشی از چاقی (000/0=p؛ 4/13±5/56، 1/14±1/69)، سوء مصرف تریاک (000/0=p؛ 3/14±3/62، 14/0±3/70) بود. میانگین اشباع خون شریانی کمتر از نود به ترتیب در گروه‌های OSA خفیف، متوسط و شدید (000/0=p؛ 5/38±4/64، 3/36±29/0، 5/39±7/28) وجود بیماری مزمن انسدادی ریه (000/0=p؛ 8/34±8/72، 6/41±6/50)، هیپوونتیلیشن ناشی از چاقی (000/0=p؛ 3/31±8/80، 3/41±9/51)، مصرف تریاک (000/0=p؛ 8/37±9/68، 4/41±7/48) بود. در نتیجه، این عوامل در افزایش شدت و مدت هیپوکسی شبانه مؤثر می­باشد.