Nafas Journal

Abstract

در تمرینات بی‍هوازی، مسیر گلیکولیز سیستم اصلی تولیدکننده انرژی در شرایط کمبود اکسیژن است که منجر به تشکیل لاکتات می‍شود و هورمون‍های رشد (GH)، کورتیزول، اپی‍نفرین و نوراپی‍نفرین بر این سیستم موثر هستند. هدف از انجام این تحقیق بررسی تاثیر یک جلسه تمرین بی‍هوازی همراه با موسیقی بر سطوح لاکتات و هورمون‍های مذکور در هندبالیست‍های جوان بود.

آزمودني‍های این تحقیق 16 مرد جوان بودند که بطور تصادفي به دو گروه تقسیم شدند. گروه A با 60 درصد و گروه B با 80 درصد يک تکرار بيشينه در دو جلسه بدون موسیقی (A1, B1) و با موسیقی A2, B2)) تمرين کردند. نمونه‍های خونی قبل از آزمون (مرحله 1)، بلافاصله پس از آزمون (مرحله 2) و دو ساعت پس از آزمون (مرحله 3) گرفته شدند.

در همه گروه‍ها سطوح GH و لاکتات به‍طور معنی‍داری از مرحله 1 تا 2 افزایش و از مرحله 2 تا 3 کاهش یافتند (05/0P<). همچنین در گروه B1 غلظت کورتیزول از مرحله 1 تا 2 و نیز 1 تا 3 کاهش معنی‍داری پیدا کرد (05/0P<). گروه‍های A1 و B1 در تغییرات کورتیزول طی مراحل 1 تا 2 و 1 تا 3 با هم اختلاف معنی‍داری داشتند (05/0P<). تغییرات غلظت لاکتات نیز طی مراحل 1 تا 3 بین گروه‍های A1 و A2 و نیز B1 و A2 تفاوت معنی‍داری داشت (05/0P<).

می‍توان نتیجه گرفت که یک جلسه تمرین بی‍هوازی همراه با شنیدن موسیقی مهیج تاثیری بر سطوح GH، نوراپی‍نفرین، اپی‍نفرین و کورتیزول ندارد، ولی لاکتات کاهش می‍یابد که می‍تواند یکی از مکانیزم‍های فیزیولوژیک مربوط به کاهش میزان خستگی تمرین ناشی از شنیدن موسیقی باشد.