Nafas Journal

Vol. 1 No. 1 (1393)

تغيير سطوح اينترلوكين هاي 10 و 12 در بيماري سل

Nafas Journal, Vol. 1 No. 1 (1393), 5 June 2014

Abstract

از آنجا كه اينترلوكين 12 (IL-12) نقش حياتي در نمو سلول­هاي Th1 دارد، بيشترين مطالعات بر روي اين سايتوكاين انجام شده است. همچنين، اينترلوكين 10 (IL-10) واسطه (مدياتور) اصلي در توليد IL-12 و اینترفرون گاما (INF-g) توسط سلول‌هاي Th1 در بيماري­‌هاي ناشي از پاتوژن‌­هاي داخل سلولي است.

با توجه به اهميت ايمني سلولي در عفونت و بيماري سل، اين مطالعه به منظور يافتن نقش پيش­بيني كننده IL-10 و IL-12 در تشخيص سل در بين افراد علامتداري كه به مركز آموزشي، پژوهشي و درماني سل و بيماري­هاي ريوي بيمارستان دكتر مسيح دانشوري (تهران، ايران) مراجعه كردند طراحي و اجرا شد.

سطوح سرمي IL-10 و IL-12 با استفاده از تكنيك الايزا اندازه­گيري شد. سپس مقادير تعيين شده سايتوكاين­ها در نرم‍افزار آماري وارد شد تا رابطه و خصلت پيش­بيني كنندگي آن‍ها در تشخيص سل روشن گردد.

اين مطالعه با استفاده از Roc curve موفق به تعيين سطح برشي براي غلظت سرمي IL-10 در تشخيص سل، با حساسيت و ويژگي به ترتيب معادل 68% و 26%، شد. سطح سرمي IL-12 هيچ رابطه­اي با IL-10 و نيز ارزش قابل اعتمادي در تشخيص سل را نشان نداد.

در اين مطالعه يك رابطه منطقي ميان سل و سطوح بالاتر سرمي IL-10 ديده شد كه در كنار آزمايش خلط، منافع اين آزمايش را در حل محدوديت­هاي آزمايشگاهي نشان مي­دهد.

Keywords:
  • اينترلوكين 10
  • اينترلوكين 12
  • بيماري سل

How to Cite

مرعشیان س. م., ورهرام م., فرنیا پ., & انوشه ص. (2017). تغيير سطوح اينترلوكين هاي 10 و 12 در بيماري سل. Nafas Journal, 1(1). Retrieved from https://journals.sbmu.ac.ir/nafas/article/view/18221
  • Abstract Viewed: 130 times
  • PDF (فارسی) Downloaded: 66 times

Download Statastics