فصلنامه نفس

چکیده

مقدمه: فرسودگی شغلی یک پدیده شایع و نگران‌کننده در حرفه پرستاری است که تأثیرات منفی جدی بر سلامت روانی و جسمی پرستاران و کیفیت مراقبت از بیماران دارد. این مقاله به بررسی عوامل مرتبط با فرسودگی شغلی و پیامدهای آن در میان پرستاران بخش های داخلی ریه می‌پردازد.

روش کار: برای این منظور، از روش مروری سنتی استفاده شد. ابتدا با جستجوی پایگاه داده گوگل اسکالر، 100 مقاله علمی مرتبط شناسایی شد که از میان آن‌ها، 44 مقاله به بررسی فرسودگی شغلی در پرستاران و منتشر شده در بازه زمانی 2002 تا 2022 انتخاب شدند. مقالات منتخب به دقت تحلیل شدند تا عوامل مؤثر و پیامدهای فرسودگی شغلی شناسایی شوند.

نتایج: نتایج نشان می‌دهد که عوامل فردی، سازمانی و محیطی در ایجاد فرسودگی شغلی تأثیرگذار هستند. استرس‌های شخصی، ویژگی‌های شخصیتی، بار کاری، ساعات کار و فرهنگ سازمانی از جمله این عوامل به شمار می‌روند. پیامدهای فرسودگی شغلی شامل کاهش کیفیت مراقبت از بیماران، افزایش اضطراب و افسردگی در پرستاران و افزایش نرخ ترک شغل است.

بحث و نتیجه گیری: در نهایت، مداخلات فردی و سازمانی، از جمله مدیریت استرس، آموزش، پشتیبانی روانی و بهبود شرایط کاری، به عنوان راهکارهای مؤثر برای پیشگیری و کاهش فرسودگی شغلی پیشنهاد می‌شود. این مقاله اهمیت توجه به فرسودگی شغلی در پرستاران بخش های ریوی را مورد تأکید قرار می‌دهد و بهبود کیفیت خدمات بهداشتی و رفاه کارکنان را به عنوان هدف نهایی مطالعات آینده معرفی می‌کند.