فصلنامه نفس

چکیده

 اهداف: در مطالعات پیشین، تاثیر مثبت فعالیت ورزشی بر سلامت مغز و همچنین ارتقای عملکرد آن به­خوبی نشان داده شده است. از سوی دیگر یکی از سیستم­های مهم و دخیل در فعالیت بدنی سیستم تنفس است. گیرنده­های حسی پیاز بویایی (OSNs) به­ تحریکات مکانیکی عبور جریان هوا و نیز همسو با شدت جریان هوا پاسخ می­دهند. با توجه به نقش سیستم مولکولی و سلولی متاثر از تمرینات ورزشی، هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی اثر جبرانی فعالیت ورزشی هوازی بر PGC-1α و FNDC-5 متعاقب تخریب OSNs در رت­های نر بالغ می­باشد.

مواد و روش­ها: در این مطالعه، رت­های نر نژاد ویستار با وزن 220-250 گرم به­طور تصادفی به دو گروه فعالیت ورزشی و دو گروه کنترل تقسیم شدند. یک گروه­ فعالیت ورزشی و یک گروه کنترل به­منظور تخریب OSNs در ابتدای هر هفته 300 میلی­گرم/کیلوگرم متیمازول دریافت کردند. پس از پایان هفت هفته تمرین ورزشی، mRNA ژن­های PGC-1α و FNDC-5 با استفاده از تکنیک qRT-PCR اندازه­گیری شد. جهت بررسی داده­ها از آنالیز واریانس دوطرفه استفاده گردید و سطح معنی­داری 05/0p< در نظر گرفته شده ­است.

یافته­ها: نتایج حاکی از آن بود که تخریب  OSNsبه­طور معنی­داری بیان ژن­های PGC-1α و FNDC-5 را کاهش داد. متعاقب آن فعالیت ورزشی تا حدودی توانست اثر تخریبی را در بیان ژن PGC-1α جبران کند. داده­ها حاکی از افزایش معنی دار اثر تعاملی تمرین ورزشی و تخریب OSNs بود و این امر نشان­دهنده نقش برجسته پیاز بویایی است.

 نتیجه­ گیری: مسیر پیاز بویایی یکی از مسیرهای بسیار مهم و اثرگذار در تمرین ورزشی بوده و تنفس از بینی به­واسطه ایجاد تغییرات مثبت در بیان ژن­های دخیل در حافظه قابل توجه می­باشد.