فصلنامه نفس

چکیده

مقدمه: میل به ترک خدمت در افراد می تواند علل مختلفی داشته باشد و تحت تاثیر عوامل شخصی، محیطی و غیره باشد. از جمله عوامل محیطی می توان وجود اپیدمی ها و بحرانهای متعدد را نام برد که مهمترین بحران اخیر در جهان، بحران اپیدمی کرونا می باشد. در اپیدمی بیماری کرونا ویروس در پایان ماه دسامبر 2019 که در ووهان چین گزارش شد، موارد ابتلا بطور گسترده ای افزایش یافت. اپیدمی بیماری کووید 19یا کرونا، کارکنان بهداشت و درمان را تحت فشارهای روحی و روانی قرار داده و این امر منجر به غیبت از کار آنان و ترک از خدمت می شود. با توجه به اینکه در حالت غیربحرانی کمبود پرستار در ایران یکی از چالش های اساسی نظام سلامت محسوب می شود این امر در شرایط بحرانی نظیر بیماریهای همه گیری از اهمیت بیشتری برخوردار است. لذا هدف از انجام این مطالعه بررسی میزان غیبت از کار در زمان بحران کرونا و علل آن در بیمارستان دکتر مسیح داشنوری به عنوان خط مقدم مقابله با این بحران می باشد.

روش کار: پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی و از نظر زمانی مقطعی می باشد. اطلاعات به وسیله پرسشنامه محقق ساخته جمع آوری گشته و  اعتبار آن با استفاده از روش اعتبار محتوا و پایایی ابزار از طریق همسانی درونی تایید شد. . پس از گردآوری اطلاعات، داده ها با استفاده از نرم افزارهای آماری همچون SPSS نسخه 22 مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.

نتایج: ميانگين روزهای غيبت از کار در طول 3 ماه گذشته افراد شرکت کننده درمطالعه 6 روز بوده است. شرکت کنندگان در این مطالعه شامل پرستار و کمک پرستار شاغل با حجم 567 نفر بوده است که 19 نفر از آنان در طول اپیدمی ویروس کرونا غیبت از کار داشتند. 52.6% از این افراد ذکر کرده اند که به دليل ترس و احتمال انتقال بيماري به خانواده غيبت از کار داشته اند. همچنين 36.9% از افراد اعلام کرده اند که به دليل عدم حمايت مسئولين غيبت از کار داشته اند.

بحث و نتیجه گیری: در این مطالعه بین میزان غیبت از کار و ترس از انتقال بیماری به خانواده در سنین 20-30 سال رابطه معناداری وجود داشت که می تواند ناشی از عوامل مختلف باشد. همچنین غیبت از کار در بین افراد با سابقه 10 تا 20 سال بدلیل عدم حمایت مسولین رابطه معنادار وجود دارد که این مساله نیز می تواند ناشی از بی اعتمادی کارکنان به روسای سازمان و مسولین باشد. همچنین حجم کاری بالا و فشار ناشی از کار در شرایط بحران، می تواند در کنار عدم حمایت از جانب مسولین، تشدید کننده کاهش انگیزه و ترک خدمت باشد