فصلنامه نفس

چکیده

استفاده از تمرینات تناوبی شدید به طور روز افزون در حال افزایش است. با این حال اطلاعات روشنی در ارتباط با تاثیر این نوع تمرینات ورزشی بر فعالیت های رشدی و میتوژنیک بافت ریه وجود ندارد. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر 9 هفته تمرین تناوبی شدید بر فعالیت های میتوژنیک بافت ریه بود.

12 سر رت نر نژاد ويستار (سن 4 هفته، 9±68 گرم) به صورت مساوی به گروه تمرین و کنترل تقسم شدند. مدت زمان برنامه تمرین ورزشی 9 هفته بود. تمرین تناوبی شدید با سرعت 25 متر بر دقیقه شروع و با سرعت 70 متر بر دقیقه در انتهای هفته نهم به پایان رسید. جهت انجام آزمایشهای ایمونوهیستوشیمی، هیستولوژی و استریولوژی، بافت ریه خارج و بیان VEGFR-2، حجم عروقی، حجم مسیرهای هوایی هدایتی و قطر طبقه عضلانی برونش مورد اندازه گیری قرار گرفتند.

تجزیه و تحلیل آماری نشان داد متعاقب 9 هفته اجرای تمرین تناوبی شدید، بیان پروتئینی گیرنده VEGFR-2، حجم عروقی ریه، حجم مسیرهای هدایتی(برونش و برونشیول) و ضخامت طبقه عضلانی برونش به طور معنادار افزایش یافت(P≤0.05).

بر اساس یافته های این پژوهش، به نظر می رسد تمرینات تناوبی شدید این قابلیت را دارند که فعالیت های میتوژنیک و رشدی ریه را تقویت کنند و مورفولوژی عروقی و مجاری هدایت کننده هوا را دستخوش تغییر نمایند.