فصلنامه نفس

چکیده

زمینه: با افزایش سن، اختلال عملکرد اندوتلیال که کلیدی برای به وجود آمدن آتروسكلروز و آغاز نارسایی قلبی- تنفسی در سالمندان است، افزایش می¬یابد. افزایش سن موجب افزایش کار تنفسی، تغییر حجم¬های عملکردی ریه و تنگی نفس می¬گردد. مطالعه حاضر به منظور تعيين تاثیر تمرین تناوبی بر آدروپين و فاكتور رشد اندوتليال عروقي (VEGF) بافت ريه رت¬های نر مسن انجام شد.
روش: این مطالعه به روش تجربی و بر روی 16 سر رت پیر (22 تا 24 ماه) انجام شد. رت¬ها به صورت تصادفی به گروه تمرین تناوبی شدید (HIIT) و گروه کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرین تناوبی شدید دویدن بر روی تردمیل با شدت 100-80 درصد حداکثر اكسيژن مصرفي بود. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین، حیوانات با ترکیبی از کتامین و زایلازین بیهوش شدند. بافت ريه بر روی یخ جدا و در 80- درجه سانتيگراد تا زمان آزمايش نگهداري گرديد. قسمت رويي بدست آمده حاصل از هموژنيزاسيون بافت ريه براي تعيين آدروپين و VEGF مورد استفاده قرار گرفت. از آزمون تي مستقل براي تعيين تفاوت بين گروه¬ها استفاده شد (05/0P<).
يافته¬ها: فاكتور رشد اندوتليال عروقي و آدروپين در گروه تمرين تناوبي شديد نسبت به گروه كنترل (001/0P=) افزايش معناداري يافت.
بحث و نتيجه¬گيري: به طور كلي، تمرين تناوبي شديد باعث افزايش ميزان فاكتور آنژيوژنز VEGF و آدروپين در رت هاي نر مسن مي¬گردد.