فصلنامه نفس

چکیده

مقدمه: پلورال افیوژن بدخیم در اغلب بیماران با سرطان پیشرفته اتفاق می‌افتد و بروز آن با پیش‌آگهی ضعیف و مورتاليتي و موربیدیتی قابل توجه همراه است. معمولاً این افیوژن‌ها به شیمی درمانی سیستمیک پاسخ نمی‌دهند و درمان اغلب به صورت علامتي است که نياز به روش‌هاي درماني جديد مي‌باشد. مطالعه حاضر با هدف تعیین اثربخشی تزریق داخل پلور با نیترات نقره و مقایسه با اثربخشی تزریق داخل پلور با بلئومایسین سولفات در درمان پلورال افيوژن بدخيم ناشي از بیماری زمینه ای كانسر ريه، پستان و مزوتليوم اجرا شده است.
متد: این مطالعه به روش کارآزمایی بالینی تصادفی شده آینده ‌نگر یک سوکور بر 40 بیمار مبتلا به پلورال افیوژن بدخیم یک‌طرفه مقاوم به درمان با بیماری زمينه ای کانسر متاستاتیک بدخیم ریه طی سال 1398 در بیمارستان مسیح دانشوری انجام شده است. نیترات نقره با دوز 30 میلی‌لیتر از محلول 0.5 درصد در بیماران گروه اول و بلئومایسین سولفات با دوز 60 میلی‌گرم بصورت محلول رقیق‌شده در50 میلی‌لیتر نرمال سالین 9/0درصد در بیماران گروه دوم، از طريق كاتتر به داخل فضاي جنبي تزريق شد. بيماران بعد از 6، 24 ساعت و يك ماه و سه ماه بعد از تزريق از نظر پاسخ به درمان و بروز عوارض جانبي ارزيابي شدند.
یافته‌ها: پاسخ کامل به درمان 3 ماه بعد از تزریق، در گروه بلئومایسین سولفات 26/5 درصد و در گروه نیترات نقره 61/47 درصد بوده است که این اختلاف بین دو گروه از نظر آماری معنی دار بوده است (p=0.0001). به عبارت دیگر ميزان عدم عود پلورال افيوژن در رادیوگرافی قفسه سینه 1 و 3 ماه بعد از تزریق بلئومایسین سولفات نسبت به گروه نیترات نقره کمتر بوده است. بروز عارضه تب 1 ساعت بعد از تزریق و میزان شدت درد در گروه نیترات نقره بیشتر از گروه بلئومایسین سولفات بوده است. میزان دیس پنه 1 ساعت (p=0.002) و 6 ساعت (p=0.02) بعد از تزریق در گروه بلئومایسین سولفات نسبت به گروه نیترات نقره بیشتر بوده است.
نتیجه گیری: نتايج اين مطالعه نشان مي‌دهد كه كموتراپي داخل پلور با نیترات نقره در درمان بيماران با پلورال افيوژن بدخيم ناشي از كانسر ريه، پستان و مزوتليوم نسبت به بلئومایسین سولفات پاسخ به درمان مؤثرتری داشته است، اما عوارض درمان (بروز تب و شدت درد) در گروه نیترات نقره بیشتر از بلئومایسین سولفات بوده است.