فصلنامه نفس

چکیده

نگرش مردم به ويژه اقشار آموزش‌پذیر در خصوص راهکارهای مقابله با آلودگي هوا عامل تعیین کننده مهمی برای تدوین برنامه‌های آموزشی در مورد روش‌های کاهش آلودگی هوا می‌باشد. این مطالعه با هدف یاری مسئولین در امر برنامه‌ریزی‌های آموزشی، به بررسي نگرش دانش‌آموزان شهر تهران در مورد راهکارهای مقابله با آلودگي هوا می‌پردازد. در اين پژوهش مقطعی به روش نمونه­گیری چندمرحله­ای، از يک پرسشنامه با سوالات بسته، به منظور تعيين نگرش 2140 دانش‌آموز مدارس راهنمايي و دبيرستان تهران در مورد راهکارهای کاهش آلودگي هوا و برداشتی که از میزان آگاهی خود دارند و میزان درک خطر ایشان در خصوص آلودگی هوا استفاده شد. از آزمون‌های آماری Chi Square ، Mann-Whitney، Kruskal-Wallis برای تحلیل داده­ها استفاده شد. درحاليکه دامنه امتیاز پاسخ هیجانی (Affective score) از 12- تا 12+ متغير بود، میانگین به دست آمده برابر با 76/5 (انحراف معیار: 79/3) بود (دختران 43/5 و پسران 94/5، با اختلاف آماری معنی‌دار). از بین راهکارهای پیشنهادی برای مقابله با آلودگی هوا دانش‌آموزان با راهکار "من و دوستانم بايد بيشتر درباره آلودگي هوا آموزش ببينيم" بیش از سایر راهکارها موافق بودند. در نتیجه می‌توان گفت دانش‌آموزان در مورد مسئله آلودگی هوا بسيار ابراز نگرانی می‌کنند و به عبارتی درک مناسبی از خطر دارند ولی به نظر می‌رسد اقدامات انجام شده در جهت کاهش معضل آلودگی ‌هوا از نظر دانش‌آموزان قابل‌ قبول نبوده ‌است. از این رو ضروری است که با برنامه‌ریزی‌های جامع‌تر و اجرای دقیق آن‌ها، پاسخگوي انگيزه بالاي دانش‌آموزان جهت مقابله با آلودگي هوا باشيم.