Nafas Journal

Abstract

در این پژوهش به «اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیک بر اضطراب و کارکردهای حافظه بهبودیافتگان کوید 19» پرداخته و سؤال اصلی پژوهش بدین ترتیب مطرح شده است که به چه میزان رفتاردرمانی دیالکتیک بر اضطراب و کارکردهای حافظه بهبودیافتگان کوید 19 مؤثر است؟ روش پژوهش حاضر، نیمه آزمایشی بوده است. جامعه اين پژوهش را تمامی بهبودیافتگان کوید 19 که در بیمارستان­ها بستری بودند، که به طور تقریبی حدود 90539 نفر می­باشد، تشكيل مي‌دهند که نمونه این پژوهش با شیوه دردسترس هدفمند از بین بهبودیافتگان کوید19 که در بیمارستان مسیح دانشوری تهران بستری بوده­اند، انتخاب شدند. سپس از بین بهبودیافتگان کوید19 با استفاده از روش نمونه­گیری دردسترس که قادر به شرکت در پژوهش به شکل داوطلبانه بودند، بر اساس پاسخ پرسشنامه اضطراب بک (1993)، که نمرات مساوی 16 یا بالاتر داشتند، تعداد 30 نفر در دو گروه 15 نفری آزمایش و 15 نفری گواه، به شکل تصادفی جایگزین شدند. در این پژوهش از نمرات پرسشنامه حافظه فعال دانیمن و همکاران (1980) به‌­عنوان ابزار اندازه­گیری کارکرد حافظه، نمرات پرسشنامه اضطراب بک (1993) به عنوان ابزار اندازه گیری اضطراب استفاده شد. مدل آماری مورد استفاده در تحقیق حاضر تحلیل کوواریانس استفاده شده است و یافته­‌ها نشان داد که رفتاردرمانی دیالکتیک بر اضطراب و کارکردهای حافظه بهبودیافتگان کوید 19 مؤثر است. از این­رو، با رفتاردرمانی دیالکتیک می­توان بر بهبود عملکرد حافظه و کاهش اضطراب تاثیر مطلوب گذاشت.