Nafas Journal

Abstract

بیمار آقای 42 ساله مبتلا به بیماری فیبروز ریوی که به مدت 6 سال در لیست انتظار پیوند ریه قرار داشت. در تاریخ 14 تیر 1402 تحت عمل پیوند دو ریه از اهداکننده آقای 39 ساله که به دنبال خونریزی مغزی، مرگ مغزی شده بود قرار گرفت. عمل جراحی پیوند بدون عارضه انجام پذیرفت. مدت زمان ایسکمیک ریه 4 ساعت و 16 دقیقه بود. بیمار روز بعد از عمل از دستگاه ونتیلاتور اکستوبه شد و به آهستگی با تحمل مایعات، رژیم غذایی را آغاز نمود. از روز بعد از عمل ابتدا نشستن در کنار تخت و سپس راه رفتن در بخش را آغاز نمود.  در قفسه سینه بیمار به منظور خارج ساختن ترشحات چهار عدد لوله سینه در چپ و راست و قدام و خلف تعبیه گردید که با کنترل میزان ترشحات، اولین لوله قفسه سینه بیمار در روز 4 بعد از پیوند و آخرین لوله قفسه سینه 14 روز بعد از پیوند خارج شد. داروهای ایمنوساپرسیو شامل تاکرولیموس و سلسپت و پردنیزولون به همراه ضد قارچ واریکونازول و ضد ویروس گانسیکلویر و سپس والگانسیکلویر و آنتی بیوتیک های مروپنم، سیپروفلوکساسین و وانکومایسین دریافت می نمود. دو هفته بعد از عمل، به دنبال برونکوسکوپی و کشت مثبت کلبسیلا، وانکومایسین به کلستین تغییر یافت و دوز مروپنم افزایش داده شد. بیمار پس از ۱۸ روز با حال عمومی مناسب از بیمارستان ترخیص شد. در مراجعات منظم سرپایی، در حالیکه روند افزایشی تست اسپیرومتری شروع شده بود، به علت کاهش ناگهانیFEV1  از 60 درصد به 36 درصد برونکوسکوپی انجام شد که با توجه به شواهد تنگی محل آناستوموز یک طرفه ابتدا دیلاتاسیون در محل آناستوموز برونش چپ انجام شد. همچنین با توجه به گالاکتومنان بالای ترشحات برونکوآلوئولار، ادامه وریکونازول به مدت 6 ماه توصیه شد. مجدد پس از ۶ ماه از پیوند، با افت مجدد تستهای عملکردی ریه، و مشاهده تنگی دو طرفه برونشها در برونکوسکوپی، علاوه بر بالن دیلاتاسیون دوطرفه، ابتدا در برونش اصلی چپ و سپس در نوبت بعدی استنت در برونش اصلی راست گذاشته شد. بعد از استنت اول، مجدد روند بهبودی تست های اسپیرومتری مشاهده گردید و در تست 6 دقیقه پیاده روی هیچ افت اکسیژن مشاهده نگردید و سی تی اسکن ریه کاملا قابل قبول بدون شواهد انفیلتراسیون یا ضایعه دیگر گزارش گردید.