Nafas Journal

Abstract

مقدمه:. این مطالعه در نظر دارد که فراوانی و شیوع مایکوباکتریوم های غیرسلی محیطی در نمونه های آب و خاک تهران و شهرهای اطراف ان را  شناسایی نماید.

مواد و روش ها:. سدیمان هر نمونه مورد مطالعه در محیط جانسون-لویین اشتاین کشت داده شد و به منظور بررسی میزان رشد، مورفولوژی کلنی ها و رنگدانه دوبار در هفته مورد مشاهده قرار گرفت. کلنی ها با به کار بردن تست های فنوتیپی مورد مطالعه قرار گرفتند. آنالیز مولکولی نیز روی کلونی های منفرد مشتق شده از کشت دوم( subculture ) جدایه های اصلی صورت پذیرفت. نمونه های محیطی، با 34 گونه مایکوباکتریوم غیرسلی جداسازی شده از بیمارانی که ساکن مناطق مورد مطالعه در این پژوهش بودند مورد مقایسه قرار گرفتند.

نتایج: از مجموع کل 4014 نمونه، مایکوباکتریوم، از 862 ( 21.4% ) نمونه جداسازی گردید؛ 536 ( 62.1% ) سویه متعلق به گروه مایکوباکتریوم های کند رشد (SGM) بوده و 326 ( 37.8% ) سویه نیز مایکوباکتریوم سریع الرشد ( RGM) بوده است. فراوان ترین مایکوباکتریوم های غیرسلی جداسازی شده، مایکوباکتریوم فارسینوجنس (862/ 105؛12.1%)، مایکوباکتریوم فورچیوتم (862/ 72؛8.3%)، مایکوباکتریوم سنگالنس (862/ 58؛6.7%)، مایکوباکتریوم کانزاسی (862/ 54؛6.2%) و مایکوباکتریوم سیمیه ایی (862/ 46؛5.3%) بوده اند. در مجموع، 62.5% (862/539) از نمونه های مثبت از نظر حضور مایکوباکتریوم، از آب جداسازی شده بودند و تنها 37.4% (862/323) از آن ها برگرفته از خاک بوده اند .(P<0.05) از مجموع 5314 نمونه بالینی مثبت از نظر حضور مایکوباکتریوم، 175 جدایه (3.2%)،مایکوباکتریوم غیرسلی بوده است. روند مایکوباکتریوم های غیرسلی جداسازی شده از 1.2% ( 13مورد از کل 1078نمونه) در سال 2004 به 3.8% ( 39مورد از کل 1005نمونه) در سال 2014 افزایش یافته است (P=0.0001). عمده ترین جدایه های مایکوباکتریومی غیرسلی بالینی، مایکوباکتریوم سیمیه ایی (51؛29.1%)، مایکوباکتریوم کانزاسی (26؛ 14.8%)، مایکوباکتریوم چلونی ( 28؛ 16%) و مایکوباکتریوم فورچیوتم ( 13؛ 7.4%) بوده اند.

نتیجه گیری: مطاله ما، روند رو به رشد مایکوباکتریوم های غیرسلی جداسازی شده از نمونه های بالینی را تایید می نماید که این امر به بحث و بررسی بیشتر نیاز دارد.