Nafas Journal

Abstract

زمینه: افزایش تدریجی بیماری‌های قارچی و استفاده گسترده از ضد قارچ‌ها در طول سال‌های اخیر منجر به پیدایش سویه‌های مقاوم به این داروها شده است.  الزام به انجام آزمایش های حساسیت ضد قارچی در شرایط آزمایشگاهی برای انتخاب درمان ضد قارچی مناسب و مؤثر در حال افزایش است.  عفونت کاندیدیازیس در سراسر جهان شایعترین  بیماریهای قارچی فرصت طلب می باشد و داروی فلوکونازول داروی انتخاب اول بوده وبیشتر از بقیه داروها برای درمان تجویز می شود.

روش: در این بررسی  100 جدایه کاندیدا از نمونه های بالینی پس از بستری شدن در بخش های مراقبت های ویژه بیمارستان در تهران مورد مطالعه قرار گرفتند ، کاندیدا آلبیکنس ( تعداد = 54) ، کاندیدا گلابراتا ( تعداد= 38 ) ، کاندیدا تروپیکالیس ( تعداد = 6 ) و کاندیدا کروزئی ( تعداد = 2)  تشخیص داده شدند  ، شناسایی گونه های کاندیدای مقاوم به فلوکونازول  به روش غربالگری و آزمایش حساسیت به داروهای ضد قارچی با روش براث ميکرودايلوشن طبق پروتکل CLSI-M27-A4 برای داروهای ایتراکونازول، وریکونازول و پوساکونازول انجام شد.

یافته ها:  در این بررسی  80% ایزوله ها به فلوکونازول مقاومت نشان دادند. میزان حداقل دوز مهارکننده ،مقادیر MIC 90 , MIC50    برای داروی وریکونازول ، ایتراکونازول و پسوکونازول به ترتیب 0/125 و1 میکروگرم در میلی لیتر، 0/25 و1 میکروگرم برمیلی لیتر ،0/125 و 1 میکروگرم در میلی لیتر محاسبه گردید. 88 درصد ایزوله‌های کاندیداهای مقاوم به فلوکونازول، به وریکونازول حساس ارزیابی شدند. مقایسه میانگین مقادیر حساسیت دراین سه دارو نشان داد که تفاوت در میزان حساسیت از نظر اماری معنی دار نمی باشد(0/124 = p-value).

نتیجه ­گیری: موارد مقاومت به فلوکونازول در بین گونه های کاندیدا در بیماران بستری در بیمارستان ها افزایش یافته است، وریکونازول به عنوان داروی جانشین کارایی دارد. داروهای ایتراکونازول و پسوکونازول نیز با موفقیت در درمان عفونت‌های کاندیدایی استفاده می گردند . باید با مطالعات بیشتر مقادیر استاندارد حداقل غلظت مهارکننده برای تعیین مقاومت به این داروها بر روی سویه های کاندیدا تعیین گردند بعلاوه داروهای جدید با عوارض بالینی کمتر بررسی وتولید شوند.