Nafas Journal

Abstract

پرستاری شخصی سازی شده تحت تاثیر پیشرفت های ژنتیک و ژنومیک بوده است تا با استفاده از روش­های جدیدتر به جای تشخیص سنتی مبتنی بر آناتومی با توجه به ویژگی­های ژنتیکی و ژنومی فردی به کاهش زمان تشخیص و درمان کمک کند. این کار مستلزم همکاری میان رشته ای در زمینه های ژنتیک، بیوتکنولوژی و مولکولی با رشته پرستاری است تا مداخلات پرستاری به طور خاص برای هر فرد انجام شود. هدف این مقاله بررسی چارچوب نظری برای تعامل پرستاری شخصی سازی شده با کمک پروفایل های ژنتیکی و ژنومی فردی است.

در این بررسی، از کلیدواژه‌های ژنتیک فردی، ژنومیک و پرستاری شخصی در پایگاه‌های اطلاعاتیGoogle Scholar، PubMed، Web of Science و Scopus استفاده شد. پس از غربالگری مقالات بر اساس معیارهای ورود و خروج، مقالات نهایی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

نتایج تحقیق نشان می‌دهد که برای دستیابی به موفقیت در زمینه پرستاری شخصی سازی شده، نیاز به تعامل بین رشته‌ای و جمع‌آوری اطلاعات فردی (فردی ژنتیکی، مشخصات ژنومی) است تا بتوان با توجه به ویژگی­های هر بیمار، درمان تخصصی  برای همان بیمار را ارائه داد.

تعامل پرستاری شخصی سازی شده با پروفایل های ژنتیکی و ژنومی فردی در تعامل است. استفاده از پروفایل‌های ژنتیکی و ژنومی فردی نه تنها پرستاران را در ارزیابی و پایش قبل، حین و بعد از مصرف دارو کمک می‌کند، بلکه راهنمای بسیار مناسبی برای پرستاران به‌ویژه در پرستاری شخصی‌سازی شده است و آنها را در برخورد با مداخلات پرستاری کمک چشمگیری می‌کند.