تحلیل پیشگیری از جرایم زیست‌محیطی در پرتو دستورالعمل‌های سازمان ملل متحد و اصل اخلاقی پیشگیری از ضرر

علیرضا میرکمالی, امین حاجی‌وند

چکیده


0

زمینه و هدف:یکی از اصول بنیادین اخلاق زیستی،اصل پیشگیری از ضرر زیستی به دیگران است که یکی از جلوه های بارز ضرر زیستی ،جرایم زیست­محیطی است.هدف اصلی این نوشتار،تحلیل این اصل در پرتو رهنمودهای سازمان ملل متحد به عنوان یکی از کنشگران عرصه بین المللی است.

مواد و روش­ها:این جستار به روش توصیفی-تحلیلی در پرتو رهنمودهای سازمان ملل متحد به تحلیل وبررسی اصل پیشگیری از ضرر زیستی به عنوان بنیادی­ترین اصل اخلاق زیستی می­پردازد.

یافته­ها:امروزه پیشگیری به عنوان یکی از مهم­ترین مقوله­های هر نظام حقوقی مطرح است.اهمیت پیشگیری از یکسو و افزایش ارتکاب جرایم زیست محیطی به عنوان جنایات علیه بشریت از سوی دیگر، سازمان ملل متحد را که به عنوان مهم­ترین کنشکر جامعه بین­المللی شناخته می­شود بر آن وا داشته است که در شورای اقتصادی اجتماعی در سال 1996 و 2002 رهنمودهای پیشگیری از جرم را جهت ترویج برنامه‌های پیشگیری از جرم در سطح ملی، به تصویب رساند. سیاست­گذاری های سازمان ملل متحد رهنمودهایی را پیش روی ما می­گذارد که اگر در عمل بتوان این اصول مطروحه را عملی نمود ،گامی مثبت و سازنده در پیشگیری از جرایم زیست­محیطی خواهیم برداشت.این اصول عبارت اند از:اصل راهبری دولت،اصل توجه به پیشگیری از جرم در سیاست­گذاری های اجتماعی و اقتصادی،اصل پیشگیری مشارکتی،پایداری و قابلیت محاسبه،دانش محوری،رعایت موازین حقوق بشری،همبستگی و تمایز.

نتیجه گیری: بررسی‌های این نوشتار نشان از آن دارد که جرایم زیست‌محیطی با سایر جرایم دارای اشتراکاتی هستند که منجر به رعایت اصول کلی حاکم بر پیشگیری در برنامه‌های خاص پیشگیری از جرایم زیست‌محیطی شده است. اما باید در رعایت اصول فوق به ویژگی‌های خاص جرایم زیست‌محیطی، مرتکبین آن و بزه دیدگان جرایم زیست‌محیطی نیز توجه شود، چراکه این اصول به نحوی تعیین‌شده‌اند که بتوان آن‌ها را در رابطه با پیشگیری از همه جرایم بکار گرفت.توجه به رهنمودهای سازمان ملل متحد می­تواند تاثیر مهمی در راستای تحقق بخشیدن به اصل پیشگیری از ضرر زیستی در خصوص جرایم زیست محیطی داشته باشد.


موضوع


پیشگیری؛ جرایم زیست‌محیطی؛ سازمان ملل متحد؛ حقوق بشر؛ اخلاق زیستی؛ ضررنرسانی

تمام متن:

PDF

0

مراجع


Lab S. Crime prevention, Approaches, practices and Evolutions. London: Anderson publishing co; 1998.

Rahiminejad E. Criminology. Tabriz: Forouzesh Publication; 2014. [Persian]

Mashadi A. Environmental Law in France. Tehran: Khorsandi Publication; 2013. [Persian]

Heidarzadeh E, Mozaffarizadeh S. Prevention of Environmental Crime. Bioethics Journal 2013; 3(7): 163-192. [Persian]

Rahbar Pour MR. The Concept of Biological Ethics and Its Territory. Bioethics Journal 2011; 1(1): 13-48. [Persian]

Zare Mahdavi GH, Danesh Nari HR. International Security and Environmental Crime. Tehran: Mizan Publication; 2016. [Persian]

White R. Transnational Environmental Crime to the Criminology of the Boom World. Translated by Daneshvari HR. Tehran: Mizan Publication; 2016.

Ghasemi N. Environmental Criminal Law. Tehran: Khorsandi Publication; 2012. [Persian]

Roustayi M. Innovative Justice; case study of ecoliogical justice. Jurisprudence and law Quarderly Book Review 2015; 5(2): 181-196. [Persian]

White R, Heinz F. Crime and Criminology, Crime and Despotic Theories. 18th ed. Translation by Salimi A. Qom: Jafari Publication; 2016.

White R. Crimes against Nature, Environmental Criminology and Environmental Justice. Translated by Namamian P, Tayyebi S. Tehran: Majd; 2015.

Bernal SK. Bioethics and Law Forum, Twin Autonomy. Journal of Andrology 2004; 25(1): 2-4.

Shamlou B, Ahmadi A, Khosroshahi G. Criminalism, Green Science. Quarterly Journal of Criminal Law Research 2016; 6(20): 37-67.

Akrami F, Karimi A, Abbasi M, Shahrivari A. Adapting the principles of biomedical ethics to Islamic principles and values in the context of public health policy. Journal for the Study of Religions and Ideologies 2018; 17(49): 46-59.

Ghasemzadeh R. Examining the dimensions of environmental rights with emphasis on environmental pollution prevention aspects. Allameh Quarterly 2008; 2(1): 115-220. [Persian]

Ramezani M. Study of the content of the principle of participation in international environmental law. Allameh Quarterly 2011; 3(1): 87-114. [Persian]

Mousavi F, Arash pour A. The Place of Caution in International Environmental Law. Journal of Public Law Studies 2015; 45(2): 167-179. [Persian]

Abbasi M, Gholami N. An Introduction to the Concept of State Crime in the View of Biological Ethics. Bioethics Journal 2012; 18(48): 83-97. [Persian]

Raeesi L. The Relationship of Environmental Protection to Peace and Sustainable Development. Journal of Faculty of Literature and Humanities 2009; 3(10): 121-139.

Lavasani A. International Conference on the Environment in Rio, Bureau of Political and International Studies. London: Cambridge University Press; 1997. p.13.

Salimi Torkamani H. Investigation of the environmental problem Lake Urmia in terms of International Environmental Law. Strategic Journal 2012; 20(58): 177-202. [Persian]

Fathholahi S. Participatory Criminal Policy from the Perspective of United Nations Criminal Policy. Journal of Justice 1999; 24(1): 188-200.

Miratheeri E. The role of nongovernmental organizations in supporting and promoting environmental norms in Iranian law. Tehran: Master's degree in environmental law, Faculty of Law, Shahid Beheshti University; 2008. p.151. [Persian]

Richard N. Gardner A. Negotiating survival: four priorities After Rio. Washington: Council on Foreign Relations Press; 1992. p.35-36.

Nizpiarpour A. Ph.D Criminology Courses, Criminal Law and Criminology. Tehran: Shahid Beheshti University; 2016. p.262. [Persian]

White R. Crimes against nature. Translated by Emamian N, Tayebi S. Tehran: Majd Publications; 2015. p.262. [Persian]

Lazarje C. An Introduction to Criminal Policy. Translated by Najafi Abrandabadi A. 5th ed. Tehran: Mizan Publication; 2016. [Persian]

Firozmand L. International Law on the Environment: the principle of partnership and the right to free access to information. Journal of the Center of Attorneys at Law 2016; 68(235): 109-211.

Moradi H. International Environmental Law. Tehran: Mizan Publication; 2014. p.100. [Persian]

Jamshidi A. Cooperative Criminal Policy. Tehran: Mizan Publication; 2012. p.114. [Persian]

Mashhadi A. The Right to a Healthy Environment. Tehran: Mizan Publication; 2014. p.35. [Persian]

Zohreh Wendy M. Role of the Judiciary in Environmental Matters. Tehran: Master's Degree in Environmental Law, Law School, Shahid Beheshti University; 2012. p.19. [Persian]

Molaei Y. Third Generation of Human Rights and the Right to a Healthy Environment. Quarterly Journal of Law 2007; 4(1): 273-296. [Persian]

Georgian Fard H. Green Criminology. Tehran: Mizan Publication; 2016. p.154-161. [Persian]

Danesh Nari H, Moradfar A. Criminology of the Boom World: A New Approach to International Criminology Studies. International Police Study Journal 2016; 21(1): 51-74.




DOI: https://doi.org/10.22037/bioeth.v7i26.20293

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.


افزودن نظر